Mc Bikrams martelkamer<\/p>\n
\u2018Welkom,\u2019 blaft een blonde vrouw in gympak. \u2018Vul dit inschrijfformulier in, haal een handdoek en een matje en ga naar de zaal.\u2019 Onderaan het formulier staat cursief \u2018no \u00adwhining!\u2019. Misselijkheid en hoofdpijn horen er bij in het begin, dus niet jeremi\u00ebren en vooral niet voortijdig de zaal verlaten. Bikram Yoga aan de Amsterdamse Ceintuurbaan spreekt duidelijke taal.<\/p>\n
De vloer is bezaaid met zo\u2019n veertig lichamen. Zweet glinstert op het vele vlees dat uitgestald ligt; het is veertig graden. Te warm om kleding te dragen, en dus houden de yogi\u2019s het bij een Speedo of sporttop. De beste lichamen staan in de eerste rij voor de spiegelwand. Zij gunnen zichzelf en de ander een kijkje in de spiegel, terwijl zij benen van buigzaam plastic in hun nek leggen. \u2018Now put your elbow on your knee,\u2019 gebiedt de instructeur, die zijn vette Amerikaans zo nu en dan afwisselt met een mystiek woordje Indiaas. De lichamen volgen zijn instructie. Een walm van zweetvoeten en verwarming brengt diegene die dat nog niet was in trance, negentig minuten lang. Als je al iets zou horen, dan was het het gutsen van het zweet.<\/p>\n
Voor de alles-in-\u00e9\u00e9n workout fietst hip Amsterdam met een matje onder de arm naar Bikram Yoga, opgezet door Bikram Choudhury. Choudhury was op zijn dertiende India\u2019s jongste yoga-kampioen. Toen verbrijzelde hij bij het gewichtheffen zijn knie. Geen nood, Bikram bedacht zijn eigen revalidatieprogramma van zesentwintig poses in een verwarmde omgeving en patenteerde deze. Met zijn succesformule ging hij naar Amerika, land van de lichamelijk geobsedeerde workaholics. De Hollywood-sterren stonden bij Bikram in de rij en al snel woonde de Indiase yogi t\u00fassen hen, in een riant landhuis in Beverly Hills. Een omstreden figuur, want hoort een yogi niet de mensheid te willen verrijken in plaats van zichzelf? Er zijn inmiddels zevenhonderdtwintig franchise Bikram Yogascholen wereldwijd; Mc Bikram is de bijnaam. Volgens de formule moet elke docent bij Choudhury in de leer. Kosten: vijfduizend dollar. \u2018I am an American yogi,\u2019 lacht de yogakoning zijn criticasters uit. In zijn video\u2019s toont hij zijn poses, gehuld in Speedo en Rolex. \u2018Welcome into the Bikram torture chambre.\u2019 En ook dat stuit de yogawereld tegen de borst. Want was yoga er niet voor rust en bezinning? Dit is een strafregime, bedacht voor de westerling die lichaam en geest even snel wil gladstrijken! En het w\u00e9rkt: als herboren schrijden de Amsterdammers naar buiten, onder toeziend oog van de barse blondine.<\/p>\n
Carolina Lo Galbo<\/p>\n
Rumour around Kluun<\/p>\n
De mevrouw van Royal Dutch heeft al zijn boeken gelezen. Ze is hier niet alleen voor de marketingstrategie\u00ebn. Stiekem is ze ook benieuwd naar de schrijver z\u00e9lf. De meneer van het kleine metaalbedrijf kent zijn werk niet. Maar de auteur heeft het slim aangepakt, zegt hij. Marketingtechnisch gezien dan.<\/p>\n
Acht uur \u2019s ochtends. In kasteel Groenendael in Hilvarenbeek zit een groep marketeers aan het ontbijt. Na broodjes, petitfours, yoghurt, vers fruit, poffertjes en geroerbakte eieren zullen ze luisteren naar een lezing van schrijver Kluun over \u2018het merk Kluun\u2019. Het Nederlands Instituut voor Marketing (NIMA) organiseert de ontbijtsessie. Marketing krijgt binnen bedrijven vaak niet de plek die het verdient. Die positie van ondergeschoven kindje zit de marketeers niet lekker. Marketing hoort thuis in de board room. In een net jasje, met loszittende stropdas en witte sneakers, wacht Kluun na het ontbijt zijn toehoorders op. Kluuns filosofie: door geld uit te geven, verdien je geld. Neem zijn eerste boek. Samen met zijn uitgever bedacht de schrijver een opvallende boekpresentatie in het Amsterdamse hotel Arena. Die avond kostte meer dan de gebruikelijk vijfhonderd euro, maar zorgde w\u00e9l voor free publicity. Er werd al snel over geschreven en gepraat, rumour around the brand doet het altijd goed.<\/p>\n
In de zaal wordt instemmend geknikt. Zo werkt het in de marketing. Kluun: \u2018Toen ik hierna vrienden uit de marketing\u00adwereld mails stuurde over mijn boek, speelden zij het weer door aan h\u00fan vrienden. Een extreme vorm van database marketing dus.\u2019<\/p>\n
Drie jaar later zijn er meer dan een miljoen exemplaren van het boek verkocht. En dat ondanks alle scherpe kritiek van recensenten, vertelt Kluun trots. De schrijver geeft graag \u2018een schopje tegen het literaire wereldje\u2019.<\/p>\n
Na afloop van de lezing signeert Kluun zijn werk. Komt er nieuw boek? Ja, maar Kluun weet niet of hij over een paar jaar nog schrijft. Hij is geen schrijver, of nee, hij is w\u00e9l een schrijver. Maar niet zo een als Giphart. Ach, hij ziet wel hoe het loopt.<\/p>\n
De meneer van het kleine metaalbedrijf bekijkt het van een afstandje. Gaat hij Kluuns boeken lezen? Nee, de lezing heeft hem daar niet toe aangezet. \u2018Maar,\u2019 zegt hij, \u2018misschien ooit wel. Eerst maar eens zien of het geen marketinghype is geweest.\u2019<\/p>\n
Rachel Visscher<\/p>\n
Symbolisch sjouwen met boeken<\/p>\n
Vrouwen van middelbare leeftijd met linnen tasjes, een hoop sandalen en hier en daar een scheef petje van een middelbare scholier. Kortom, business as usual om halfzes in de hal van de openbare bibliotheek. Nog even snel wat lenen of terugbrengen, want om zes over zes op de zesde van de zesde maand sluit de centrale bibliotheek aan de Prinsengracht voorgoed haar deuren. Aan de muur telt een lichtkrant af. De laatste klanten stuntelen langs de camera\u2019s van de lokale zender. Dat de cr\u00e8me de la cr\u00e8me van de Amsterdamse jazzsc\u00e8ne naast de lift staat te zwoegen, lijkt weinigen te interesseren. \u2018De bibliotheek sluit over vijftien minuten,\u2019 schalt het voor de laatste maal midden in de bassolo.<\/p>\n
Vlak bij de ingang zitten twee bejaarde dames op plastic stoeltjes te wachten. Links zit mevrouw C.W. Epke-Pothuizen, die als oudste lid de eer krijgt het laatste boek te lenen op de Prinsengracht. Een paar minuten voor zes druppelen nog een paar gehaaste leners binnen en de laatste karretjes met boeken rollen voorbij. De band besluit nog een nummertje te doen en een kleine menigte begint zich te vormen in de hal waar de meeste bibliotheekmedewerkers nog gewoon aan het werk zijn. Dan is het zover. De bieb is dicht. Of mevrouw Epke de Prinsengracht zal gaan missen? \u2018Nee hoor,\u2019 zegt ze. \u2018Dit is de eerste keer dat ik hier ben. Ik leende altijd in de Nova Zemblastraat en nu woon ik in Noord.\u2019<\/p>\n
Ook Maarten \u2019t Hart en Renate Dorrestein kwamen op een enkele lezing na nooit op de Prinsengracht. Mensje van Keulen is de enige Amsterdamse van de drie auteurs die drie dagen later symbolisch hun eigen romans op een literaire rondvaart naar de nieuwe vestiging brengen. Nog \u00e9\u00e9n keer gaan de deuren van de Prinsengracht-bibliotheek open. Er liggen drie stapeltjes op een eenzame, afgerokte tafel in de lege hal. Als de auteurs ieder met hun eigen stapeltje zij aan zij door de poortjes stappen, blijkt het alarm nog aan te staan. Onderweg naar het Oosterdokseiland dragen zij voor uit eigen werk. De voordrachten krijgen een bijzonder metrum, doordat de vele bruggen over de Amsterdamse grachten hun telkens het licht op hun teksten ontnemen. Uiteindelijk sjouwen de auteurs hun boeken in het benauwde weer over het bouwterrein naar hun nieuwe onderkomen.<\/p>\n
Tussen het stof en de steigers slepen ze hun stapeltjes de goederenlift in. De directeur wijst zijn gasten trots op het ruimtelijke karakter van het nieuwe gebouw. Vanuit de entree kun je binnendoor alle negen verdiepingen zien. \u2019t Hart, die duidelijk aan verkoeling toe is, vraagt zich cynisch af wanneer de eerste teleurgestelde lezer door die open ruimte naar beneden zal komen suizen.<\/p>\n
Joel Broekaert<\/p>\n
Een luipaard in de slaapkamer<\/p>\n
Jeruzalem, 7 juni 2007. Professor Sharfstein, emeritus professor van de universiteit van Tel Aviv, heeft twee jaar geleden de Isra\u00eblprijs voor filosofie gekregen. Nu stond er in de krant dat hij, zelf ook schilder, een boek geschreven heeft met de titel Birds Elephants and other Artists. Ik wilde het artikel uitknippen en meenemen voor een vriend in Nederland. Maar toen leek me opeens die bladzij in Ha\u2019aretz in zijn geheel zo veel\u00adbetekenend dat ik hem heel liet.<\/p>\n
Een voorpagina is geen notendop, maar toch is deze wel zoiets, omdat je, als je alleen al naar de koppen boven de artikelen kijkt, heel veel over dit land in een paar seconden begrijpt.<\/p>\n
Assad: Preparing for war, but won\u2019t initiate. En: Cabinet to discuss likelihood of conflict, dat wil zeggen het Isra\u00eblische kabinet.<\/p>\n
Daaronder: Fear of escalation tops IDF\u2019s agenda (Isra\u00ebli Defence Forces, J.H.). Over de toenemende spanning met Syri\u00eb. Daarnaast: Mass WWII-era Jewish grave found near Odessa. De resten, overblijfselen, vergane lijken dus, van duizenden joden die door de nazi\u2019s vermoord zijn. Waarschijnlijk zijn er nog meer van dergelijke massa\u00adgraven in de Oekra\u00efne, dit werd bij toeval gevonden, vorige maand, toen er een gasleiding in de grond moest worden gelegd. Nou ja, deze combinatie maakt, denk ik, veel duidelijk, ook waarom Isra\u00ebli\u00ebrs zich geen illusies maken over de eigen onschendbaarheid. Zo doen ze meestal, ook priv\u00e9, wel alsof ze persoonlijk niet bang zijn.<\/p>\n
Heel bijzonder vind ik juist daarom de aandacht die hier wel is voor wat je, met de angsten en spanningen in het hoofd, ook bijzaken zou kunnen noemen. Een gehandicapte vleermuis bijvoorbeeld, die ondersteboven hangend, een babyvleermuis heeft gebaard in de \u2018bijbelse dierentuin\u2019. Uitvoerig over drie kolommen beschreven. Een gebroken duim schijnt meestal fataal voor ze te zijn.<\/p>\n
Maar vooral opmerkelijk is een groot artikel over een luipaard: \u2018Een luipaard zat achter een kat aan en kwam zo terecht in de slaapkamer van Arthur de Mosch, die al dertig jaar in Isra\u00ebl woont, maar van oorsprong Nederlander is.<\/p>\n
A.M. woont met zijn gezin in Sde Boker, in de Negevwoestijn. \u201cEerst dacht ik dat er een straatkat in huis was, maar opeens zag ik dat het een luipaard was.\u201d\u2019 A.M. sprong uit bed (het was drie uur in de ochtend) greep de luipaard in zijn nek, en zette hem met zijn voeten klem. Het beest schrok, liet de kat los. Intussen werden de anderen in huis ook wakker. Er werd een foto van vader met luipaard gemaakt en de dierenambulance werd gebeld. Wat mij vooral frappeerde: over de twintig minuten waarin op hulp gewacht werd, zegt A.M.: \u2018Ik heb er slag van om met dieren om te gaan. Om het beest rustig te krijgen, heb ik aldoor kalm tegen hem gepraat in het Nederlands.\u2019<\/p>\n
Judith Herzberg<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zweten met Bikram Choudhury \/ Hoe Kluun een miljoen boeken verkocht \/ Drie schrijvers sjouwen hun verzameld werk \/ Vloeiend Nederlands praten met een Isra\u00eblische luipaard<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[2507],"acf":[],"author_name":"Carolina Lo Galbo, Judith Herzberg, Jo\u00ebl Broekaert","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/116473"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=116473"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/116473\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Carolina Lo Galbo, Judith Herzberg, Jo\u00ebl Broekaert","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=116473"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=116473"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=116473"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}