Egyptische lokhomo\u2019s<\/p>\n
Hoe zot Geert Wilders\u2019 voorstel ook is om de koran te verbieden, hij heeft misschien wel een punt als hij stelt dat Egypte niet bepaald het aangewezen land is om hem te kapittelen, zegt Omar. De vierentwintigjarige student massacommunicatie uit Cairo drinkt tevreden een biertje op een bankje in het Arabische homocaf\u00e9 Habibi Ana in Amsterdam. Hij is voor het eerst van zijn leven in het buitenland. Drie maanden logeert hij bij zijn Nederlandse vriend die hij op internet heeft ontmoet. De vrijheid die homo\u2019s in Nederland genieten, heeft hem in een roes gebracht. \u2018Unbelievable,\u2019 zegt hij met een glimlach die niet van wijken weet. Ook niet wanneer hij het gruwelijke verhaal vertelt van zijn eigen ervaringen als homo in Egypte: \u2018Homoseksualiteit is verboden in Egypte. Zelfs contact zoeken via internet is niet zonder gevaar. De overheid zet vaak lokhomo\u2019s in op het internet om homo\u2019s te kunnen ontmaskeren.\u2019 Officieel staat er drie jaar gevangenisstraf op homoseksualiteit in Egypte. Omar heeft \u2018geluk\u2019 gehad. Hij zat \u2018maar\u2019 drie maanden in de gevangenis vanwege zijn geaardheid. \u2018Ik heb de arts omgekocht die mij moest onderzoeken.\u2019 Onderzoeken? \u2018Als je gearresteerd wordt voor homoseksualiteit, moet een arts je anus onderzoeken om te kijken of je gepenetreerd bent.\u2019 Want \u2019s lands jurisprudentie dicteert nu eenmaal dat penetreren minder zondig is dan gepenetreerd worden. Dat heeft Omar een paar keer op brute wijze aan den lijve mogen ondervinden: \u2018Toen ik van het politiebureau naar de gevangenis werd gereden, ben ik achter in het politiebusje door zes mannen verkracht.\u2019 Nog steeds die glimlach. \u2018Toen ik tien was, heeft mijn oudere broer mij een jaar lang verkracht.\u2019 Egyptische jongens hebben in de regel pas seks met vrouwen wanneer zij trouwen. Het is niet helemaal ongebruikelijk dat ze voor die tijd seks hebben met elkaar of met jongere broertjes. Zolang je zelf maar de \u2018actieve\u2019 partij bent, hoeft het geweten daar niet noemenswaardig onder te lijden. Omar kwam voor zichzelf uit de kast toen hij vijftien was. Hij kreeg een relatie met een klasgenoot. \u2018Nee, die was geen homo. Hij sprak ?er zijn verbazing en afschuw over uit dat ik me door hem liet penetreren. Dat ik die vernedering vrijwillig onderging.\u2019 Zijn lach is trouwens maar een masker: \u2018Anders kan ik mijn verhaal niet vertellen. Van binnen huil ik.\u2019<\/p>\n
Binnert de Beaufort<\/p>\n
Band of Brothers<\/p>\n
H\u00e9, Dutchie,\u2019 roept de man met het witte haar terwijl hij me een flesje bier aanbiedt. Ik sta in een Vietnamees restaurant in Chicago waar de Vietnam Veterans Against the War (VVAW) hun veertigjarig bestaan vieren. \u2018Weet je nog, vijf jaar geleden heb je ons ge\u00efnterviewd bij het Vietnam Memorial.\u2019 Ah, Michael en zijn kameraden. Ze waren in Washington voor een demonstratie van Vietnam-veteranen tegen de oorlog in Irak die drie dagen eerder was begonnen. \u2018Ik was toen zo emotioneel,\u2019 herinnert Michael zich. \u2018Weer een oorlog, weer de leugens. Alles wat ik in die verdomde oorlog had meegemaakt, kwam naar boven.\u2019<\/p>\n
Vanavond is het feest voor de mannen met grijs haar, manke benen en hoofden vol herinneringen aan oorlog. Vanavond worden er andere \u2018war stories\u2019 verteld. Over de tijd dat de Veterans de voorhoede vormden van de beweging tegen de Vietnam-oorlog. Billy Curmano heeft de kooi die hij meesleepte in demonstraties nog altijd in de opslag staan. De performance artist sloot er \u2018vrijwilligers\u2019 in op, om de beruchte tijgerkooien waarin verdachte Vietcong-aanhangers werden gemarteld na te bootsen. \u2018Weet je nog die keer dat we een zogenaamde gevangene in de kooi vergaten?\u2019 Billy ligt dubbel van het lachen. Subtiel waren de veteranen niet. Hun protest was rauw, gepassioneerd en theatraal. Carl Rogers herinnert zich de dag dat hij met andere veteranen, onder wie John Kerry, zijn militaire medailles op de trappen van het Congres smeet. \u2018We zeiden daarmee: fuck you.\u2019 Met een \u2018give me a F\u2019 zweept hij de mannen op. \u2018Dit moeten ze in Washington horen,\u2019 roept Rogers.<\/p>\n
Een handjevol jonge mannen luistert aandachtig. Ze zijn lid van de beweging \u2018Irak-veteranen tegen de oorlog\u2019. De oude mannen zijn hun rolmodellen. \u2018Het zijn onze vaders,\u2019 zegt Aaron Hughes. \u2018Ze leren ons hoe we actie moeten voeren.\u2019 En ze zijn steun en toeverlaat. John Lansdale kwam in 2004 terug uit Irak met PTSS, posttraumatisch stress-syndroom. Op een ochtend werd hij wakker met zijn handen om de keel van zijn vriendin. Hij zocht psychische hulp. Toen een krant een interview met hem plaatste, kreeg hij een telefoontje van Vietnam-veteraan Randy. \u2018Hij zei: let me help you, little brother.\u2019 De oude Vietnam-veteraan werd de mentor van de jonge Irak-veteraan. \u2018Ik kon hem midden in de nacht bellen.\u2019 Vorig jaar werd Randy ziek. Lansdale stond aan zijn sterfbed. \u2018Ik beloofde hem om zijn werk voor oorlogsveteranen voort te zetten. Wij zijn een Band of Brothers.\u2019<\/p>\n
Freke Vuijst<\/p>\n
Prijsknallers<\/p>\n
\u2018Jongens van de gestampte pot\u2019 (onderwereld) klagen dat de relatief makkelijke verkrijgbaarheid van hun \u2018blaffer\u2019 (handvuurwapen) zich scheef verhoudt tot de moeite die het kost om munitie te bemachtigen. Een pistool is voor een paar honderd euro illegaal te koop, maar dat geldt niet voor het \u2018lood\u2019 (kogels) dat men van zins is de tegenspeler in het criminele circuit \u2018door de bast te pompen\u2019 (neerschieten). In ruil voor een \u2018goudgele rakker\u2019 (biertje) wil warme bakker \u2018Guillaume de V.\u2019 (pseudoniem) best uitleggen hoe hij er een grijpstuiver in het criminele circuit kan bijverdienen. In zijn vrije tijd is hij actief in van een van de twaalf schietverenigingen te Amsterdam. Nuttige achtergrondinformatie verschaft de website van de Koninklijke Nederlandse Schutters Associatie (KNSA): \u2018Sportschieten is een sport voor perfectionisten die niets willen missen. Een sport die in Nederland door bijna veertigduizend KNSA-sporters wordt beoefend.\u2019<\/p>\n
Aan het lidmaatschap gaat een ballotage-periode van drie maanden vooraf. Daarna duurt het een jaar eer de schietclub het zogeheten WM 3-formulier mag afgeven, te tonen bij de aanschaf van het vuurwapen. Dat wapen dient v\u00f3\u00f3r de in gebruikname ter screening en registratie aan de politie te worden voorgelegd. Het is verboden om het pistool, zoals gebruikelijk in spannende films, thuis in de bovenste la van het bureau te bewaren. Het schietijzer wordt samen met de munitie in een \u2018wapenkluis\u2019 opgeborgen. Minimaal zeventien keer per jaar moeten de leden komen schieten. De kogels \u2013 per sessie worden er tussen de vijftig en honderd afgevuurd \u2013 zijn ter plekke of in een wapenwinkel te koop vanaf zo\u2019n honderd euro per vijfhonderd stuks. \u2018Tel uit je winst!\u2019 grijnst de bakker (die er trouwens nog wel eentje lust). Begrijpen we het dan \u00e9cht niet? Je gaat naar de schietbaan en knalt er een uurtje lustig op los. Voor het kopen van munitie is een legitimatiebewijs vereist, maar over het aantal kogels doet niemand moeilijk. Evenmin neemt iemand de moeite om na afloop van de schietpret de lege patroonhulzen te tellen. Op de zwarte markt bestaat onder bezitters van een \u2018blaffer\u2019 levendige belangstelling voor het ongebruikte restant.<\/p>\n
Voor de sportschutter die niet snel last heeft van een slecht geweten liggen hier kansen voor een makkelijk zakcentje. Beweert althans stamgast Guillaume de V., maar zou het w\u00e1\u00e1r zijn? KNSA-directeur Sander Duisterhof zegt dat hij zich niet kan voorstellen dat sportschutters munitie aan criminelen verkopen. Theoretisch kan het, maar in de praktijk is er geen sprake van. \u2018Onze leden zijn voorbeeldige burgers,\u2019 weet Duisterhof. \u2018Als ze dat niet zijn, krijg ik een melding en dan worden ze eruit gemieterd. Zelfs bij rijden onder invloed!\u2019<\/p>\n
Rudie Kagie<\/p>\n
Hanglatino\u2019s en donoren<\/p>\n
\u2018De Fransen leerden mij over terroir \u2013 nu maak ik mijn eigen wijn,\u2019 meldt een bord langs Silverado Road in de Napa Valley. Futuristische wijnkastelen zijn het Amerikaanse antwoord op de klassieke chateaux in de Medoc. Oerconcurrent Frankrijk is overal. Een ander land, of Amerikaanser: een ander product, is er om te worden verslagen. Onder het bord no loitering \u2013 no merodear voor de plaatselijke supermarkt in St. Helena wachten dagloners om te worden opgepikt voor een dag werk in de wijngaarden. Als mannelijke latino-versies van de klassieke prostituee loeren ze naar iedere pick-uptruck die voorbijrijdt. De hanglatino\u2019s zijn als Tom Joad uit Steinbecks Grapes of Wrath in een tijd van gefortuneerde, blanke wijntoeristen die comfortabel voorbijschuiven in Porsche of Ferrari.<\/p>\n
\u2018s Avonds hoor ik ergens vlakbij een Mexicaanse mariachi-band: dat moet een huwelijk zijn. Onder gigantische bomen en te midden van goedkope, tussen wijnranken geparkeerde Toyota\u2019s is het maar \u00e9\u00e9n stap naar het andere Amerika. Mannen in spijkerbroek en cowboyhoed drinken Corona\u2019s met een half oog op hun onveranderlijk forse echtgenotes. Om me heen onderdanig geknik, \u2018hola, hola\u2019-gefluister, lege blikjes en vieze luiers. Een vader in corduroy-shirt met geborduurde eenhoorn op de borst kijkt naar zijn kind dat in het stof speelt met een leeg sigarettenpakje. Een loensende man met strak zwart gegeld haar biedt lauwe pils aan uit zijn rode plastic beker. Dit is het onzichtbare California.<\/p>\n
De volgende avond brengt weer muziek \u2013 dit keer keurige dwarsfluitjazz. Tweehonderd politiek donoren, geschaard aan lange tafels. Honderd procent blank, gekleed in Dockers en lichtgeel overhemd zonder das. Lokaal congreslid Democraat Mike Thompson \u2013 enigszins kneuterig zelfverklaard \u2018leider van de wine caucus\u2019 \u2013 houdt zijn milieuvriendelijke \u2018zero waste pasta dinner\u2019-fundraiser op het erf van de keurige Sutter Home Winery.<\/p>\n
Vanachter een tafel, in een felrood \u2018Mike Thompson for Congress\u2019-keukenschort, schept hij bij iedere donor het bordje vol. Donoren zijn voor congresleden \u2018a part of life\u2019. Beleefde congressionele stafleden maken mij attent op gescheiden afvalbakken. Ingezamelde, afgedankte laptops worden geschonken aan soldaten die terugkomen uit Irak. Twee avonden, two California\u2019s, two America\u2019s.<\/p>\n
Michiel Vos<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Homoseksueel in Egypte \/ Vietnam\u00ad-veteranen tegen de oorlog in Irak \/ Als je een blaffer hebt en geen kogels \/ De wijnkastelen en de dagloners van Napa Valley<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[2505],"acf":[],"author_name":"Rudie Kagie, Freke Vuijst, Binnert de Beaufort","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/115037"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=115037"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/115037\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Rudie Kagie, Freke Vuijst, Binnert de Beaufort","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=115037"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=115037"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=115037"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}