{"id":114845,"date":"2007-08-25T14:00:00","date_gmt":"2007-08-25T12:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/uitgever-tilly-hermans\/"},"modified":"2007-08-25T14:00:00","modified_gmt":"2007-08-25T12:00:00","slug":"uitgever-tilly-hermans","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/uitgever-tilly-hermans\/","title":{"rendered":"Uitgever Tilly Hermans"},"content":{"rendered":"
\n

25-08-2007
Door Padu Boerstra <\/p>\n

Deze maand viert Uitgeverij Augustus haar vijfjarig bestaan. Uitgever Tilly Hermans onderhoudt een arbeids\u00adintensieve en persoonlijke relatie met elk van haar schrijvers. \u2018Veel tijd en ruimte om samen met de auteurs aan boeken te werken, dat is de manier waarop ik wil uitgeven.\u2019<\/p>\n

Augustus is een auteursuitgeverij; ik heb helemaal niets met voetbal, toch hebben we daar net een boek over uitgegeven. Een van onze auteurs, Chris Keulemans, had een verhaal geschreven over zijn amateurvoetbalelftal, met foto\u2019s van een teamgenoot. Oorspronkelijk gaf hij het in eigen beheer uit, maar toen hij me de tekst van Zaterdag \u00e9\u00e9n liet lezen, werd ik er meteen door gegrepen en besloot ik het alsnog uit te geven. Ik vond het een ontzettend mooi verhaal over mannen die elke zaterdag weer naar die voetbalvelden komen, hun rituelen, hun vriendschap. Dat is een bijna sociologische belangstelling. Maar het belangrijkste is dat Chris weet hoe je een verhaal moet vertellen, oog heeft voor details. Schrijvers zijn vaak goede kijkers en heldere denkers.<\/p>\n

Het cre\u00ebren van een verhaal, hoe doet iemand dat? Na al die jaren weet ik het nog steeds niet, en dat is precies waarom ik het leuk vind om met schrijvers te werken. Ik lees alle manuscripten zelf, en als ik denk dat het verhaal nog niet rond is, dan ga ik met de auteur op zoek naar waar dat aan ligt. Ik probeer zo goed mogelijk te kijken, eigenlijk als gewone lezer, wanneer en waar ik door het verhaal gegrepen word, waar het inzakt, waar een personage me niet meer overtuigt. Bij een volgende versie blijkt dan vaak dat een auteur een vertaalslag heeft gemaakt die ik nooit had kunnen voorschrijven. Dat maakt het spannend, want ik zie het verhaal vanaf het prille begin ontstaan.<\/p>\n

Mijn ouders lazen niet. Bij ons thuis stonden vijf boeken in de kast. Ik was de eerste van de hele familie die naar het gymnasium ging, het kwam niet in me op te gaan studeren aan de universiteit. Ik dacht altijd, zonder precies te weten waarom: het hoogst bereikbare is als je met schrijvers kunt werken. Dan zit je in elk geval op een plek waar het leuk is. Nou, dat is gelukt \u00e9n het is waar gebleken. Op mijn achttiende stuurde ik twee sollicitatiebrieven: naar boekwinkel Allert de Lange en naar Uitgeverij Meulenhoff. Na anderhalve maand in de boekhandel te hebben gewerkt, kreeg ik antwoord van Meulenhoff en kon ik direct beginnen. Ik weet nog goed: een van de allereerste auteurs voor wie ik ging werken was Renate Rubinstein. Ik heb de dagboeken van Weinreb heen en weer gebracht, van de kluis naar Renate, elke dag weer. Ik was echt een manusje-van-alles. Daarna werd ik bureauredacteur, deed productie. Vanaf 1981 fondsredacteur, en uiteindelijk uitgever van het Nederlands literaire fonds. Alles bij Meulenhoff, totdat ik opstapte om mijn eigen uitgeverij te beginnen.<\/p>\n

Mensen vonden dat ik verraad had gepleegd, toen ik zes jaar geleden bij Meulenhoff opstapte. Onzin. Ik heb drie\u00ebndertig jaar heel hard voor Meulenhoff gewerkt, omdat ik dol was op die uitgeverij. Maar de leiding van het PCM-concern legde zo\u2019n hoge druk op ons, dat het onmogelijk werd auteurs ruimte en aandacht te geven en hun boeken op een zorgvuldige manier uit te geven. Dat hield ik niet vol. En ik was bovendien niet de enige die wegging; van de oude groep mensen was ik als laatste over. De mensen die na mij veel energie erin hebben gestoken om het goed te laten gaan, hebben ook de kous op hun kop gekregen. Mai Spijkers, toenmalig directeur Algemene Boeken, is daar medeverantwoordelijk voor. Het heeft lang geduurd voordat PCM een andere houding aannam.<\/p>\n

Het was, ook voor de auteurs die met mij Meulenhoff verlieten, een turbulente tijd. Er brak een lawine aan mediageweld los. Tekenend is de avond dat we bij mij thuis zouden vieren dat er een nieuwe uitgeverij zou komen. Er was nog geen kantoor. \u2019s Middags werd ik gebeld, ik zat bij Adriaan van Dis te werken, dat er twee vliegtuigen in het World Trade Center waren gevlogen. Die avond van 11 september is een van merkwaardigste en tegelijkertijd een van de allerbeste herinneringen van de afgelopen jaren geweest. Niet iedereen kon komen; Midden-Oostenspecialist en diplomaat Marcel Kurpershoek en islamdeskundige was door Den Haag opgeroepen. Andreas Burnier en Marcel M\u00f6ring waren zo aangeslagen dat ze liever thuisbleven. Met de auteurs die wel kwamen, hebben we meteen de champagne weggehaald en het beste gedaan wat een groep schrijvers kan doen: televisiekijken en met elkaar praten tot diep in de nacht. Dat was de start van de uitgeverij die toen nog geen naam had.<\/p>\n

De overstap van Marcel M\u00f6ring naar De Bezige Bij was heel pijnlijk. Juist omdat we zo lang hebben samengewerkt, en heel veel met elkaar hebben gepraat over Dis, het boek dat hij uiteindelijk niet bij Augustus heeft uitgegeven. Maar Marcel had geen vertrouwen in de overname van de Veen-groep, waaronder Augustus valt, door een ander concern. Heel erg, maar ik heb het, om het maar dramatisch te formuleren, overleefd. Het is het ergste wat je als uitgever kan overkomen, dat een auteur van wiens werk je zo overtuigd bent, bij je weggaat. Maar dit is wat echte uitgevers overkomt. Nu ben ik een \u00e9chte uitgever.<\/p>\n

Laten we wel wezen, ik doe het met heel veel plezier, maar ik wil wel dat die boeken verkocht worden. Ik zie de zakelijke kant en de creatieve kant niet los van elkaar. De uitgeverij is de plek waar die kanten bij elkaar komen. Daarom is het een belangrijke plek voor een schrijver. Er moet een groep mensen zijn die de auteur begeleidt en adviseert en de buitenwereld motiveert om zijn boek te kopen. Behartiging van het schrijverschap op een breed niveau, dat is voor mij uitgeven: simpelweg veel tijd en ruimte nemen om met de auteurs aan hun boeken te werken.<\/p>\n

De grootste klapper van de afgelopen vijf jaar, internationaal gezien, is waarschijnlijk Mijn vrijheid van Ayaan Hirsi Ali. Maar even belangrijk vind ik De wandelaar van Adriaan van Dis, Nelleke Noordervliets Pelican Bay en Hokwerda\u2019s kind van Oek de Jong. En de toekomst van de uitgeverij: dat zijn de debutanten. Het wachten is op een grote prijs. We hebben veel debuutprijzen en nominaties gehad, maar nog niet \u00e9\u00e9n grote prijs. Dat moet volgend jaar gebeuren. Let op mijn woorden: Het vergeten seizoen, het romandebuut van Peter Delpeut, is zo\u2019n verschrikkelijk goed boek, dat wordt genomineerd. Ik krijg zelfs al briefjes van boekhandelaren die me gelijk geven over dit boek.<\/p>\n

Je zou grote fluistergroepen van lezers willen hebben, die elkaar vertellen hoe goed een boek is. Dat is de beste reclame. Zo is de kaasboer van Henk Romijn Meijer een van de beste verkopers van het boek Oprechte trouw geworden. Een vriend van mij vertelde de kaasboer over Henks boek. Die vond het zo mooi dat hij het vervolgens aan al zijn klanten heeft aangeraden. Terwijl die man vermoedelijk uit zichzelf zou hebben gedacht: dat is niks voor mij. Als je iemand dus maar kunt enthousiasmeren, dan kom je een heel eind. Het klinkt ontzettend kleinschalig, maar ik ben ervan overtuigd dat het daarom gaat: de schrijver en zijn lezer.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Tilly Hermans<\/h3>\n

1950 Geboren in Velzen<\/p>\n

1962-1968 Gymnasium A aan het Petrus Canisius Lyceum in Alkmaar<\/p>\n

1968 Begint als manusje-van-alles bij Uitgeverij Meulenhoff, onder meer met het uittikken van de manuscripten van Maarten Biesheuvel<\/p>\n

1981-1997 Klimt op van fondsredacteur via hoofdredacteur tot uitgever Nederlands fonds bij Meulenhoff<\/p>\n

2001 Weg bij Meulenhoff, gevolgd door een groot deel van de auteurs onder wie Nelleke Noordervliet, Oek de Jong, Marcel M\u00f6ring en Adriaan van Dis<\/p>\n

2002-heden Uitgever van de door haarzelf opgerichte uitgeverij Augustus. Het fonds bestaat uit Nederlandstalige fictie en non-fictie<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Deze maand viert Uitgeverij Augustus haar vijfjarig bestaan. Uitgever Tilly Hermans onderhoudt een arbeids\u00adintensieve en persoonlijke relatie met elk van haar schrijvers. \u2018Veel tijd en ruimte om samen met de auteurs aan boeken te werken, dat is de manier waarop ik wil uitgeven.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[783],"class_list":["post-114845","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-verhalen"],"acf":[],"author_name":"Padu Boerstra","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/114845","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=114845"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/114845\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Padu Boerstra","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=114845"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=114845"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}