Interview Gerrianne Smits<\/p>\n
U sprak met kinderen die tijdens hun detentie tussen de acht en eenentwintig jaar waren. Wat hebben zij aan hun gevangenschap overgehouden?<\/p>\n
\u2018Veel kinderen hebben meegemaakt dat medegevangenen op straat werden gezet, in hongerstaking gingen, zichzelf verwondden, of zich van het leven beroofden. Daardoor hebben ze nu last van stress, slapeloosheid en huilbuien. Ook zijn ze erg angstig. Als ze op straat een politieauto zien, slaat de schrik hen om het hart.\u2019<\/p>\n
Welk effect hebben de beperkingen van het gevangenisregime gehad op de ontwikkeling van de kinderen?<\/p>\n
\u2018Gebrek aan buitenlucht, gebrek aan sociale contacten met leeftijdsgenootjes, gebrek aan speelmogelijkheden, dat kan allemaal interfereren met de ontwikkeling van een kind. Daar komt bij dat de kinderen niet of nauwelijks onderwijs werd geboden. Sommigen vertelden dat ze zich niets meer waard voelen.\u2019<\/p>\n
U sprak ook met ouders die samen met hun kinderen hebben vastgezeten. Hoe hebben zij de detentie van hun kinderen ervaren?<\/p>\n
\u2018Ze voelden zich totaal machteloos. Ze moesten toezien hoe hun kinderen om niets werden gestraft en eten kregen dat ze zelf niet door de keel konden krijgen. Ze konden geen antwoord geven wanneer hun kinderen vroegen wat er met ze zou gebeuren. Sommigen merkten dat ze door hun kinderen werden gewantrouwd. Een dochter vroeg haar vader bijvoorbeeld of hij \u00e9cht niets crimineels had gedaan.\u2019<\/p>\n
Een deel van de kinderen die u heeft benaderd, wilde niet meewerken. Wat zegt dat over de representativiteit van uw onderzoeksresultaten?<\/p>\n
\u2018De kinderen die ik heb gesproken, beschikken waarschijnlijk over veel veerkracht. Ik verwacht dat de kinderen die niet wilden praten er nog slechter aan toe zijn.\u2019<\/p>\n
In uw onderzoeksverslag komen geen vertegenwoordigers van de detentiecentra aan het woord. Waarom niet?<\/p>\n
\u2018Ik heb detentiecentra, de IND en Rita Verdonk benaderd, maar niemand wilde meewerken. Kamp Zeist liet weten dat bij hen geen kinderen meer vastzitten en dat kinderen daar sowieso altijd maar kort vastzaten. Dat laatste klopt niet. Uit mijn onderzoek blijkt dat sommige kinderen er wel een jaar doorbrachten.\u2019<\/p>\n
Uw belangrijkste aanbeveling luidt: geen kind meer in de cel. U richt zich daarbij uitsluitend tot de overheid. U had ook de ouders kunnen adviseren volledig mee te werken aan hun uitzetting.<\/p>\n
\u2018Bij de kinderen die ik sprak, was uitzetting onmogelijk. En ik vraag me af of uitzetting altijd in het belang van het kind is.\u2019<\/p>\n
Is met de komst van staatssecretaris van Justitie Albayrak al veel verbeterd?<\/p>\n
\u2018Onder Verdonk zaten honderden kinderen vast. Albayrak heeft die laten overplaatsen naar centra met meer bewegingsvrijheid. Binnenkort komt ze met nieuwe maatregelen. Duidelijk is dat er voor Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers niet veel zal veranderen. Die worden nu in een volwassenengevangenis opgevangen. Albayrak heeft aangekondigd dat kinderen voortaan nog maar twee weken in een uitzetcentrum zullen verblijven, mits de uitzetting snel verloopt. Maar ik ken een voorbeeld van een moeder met vier kinderen die recentelijk nog zes weken heeft vastgezeten. De praktijk ligt vaak ingewikkelder dan door de overheid wordt voorgesteld.\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Antropologe Gerrianne Smits deed onderzoek naar het effect van vreemdelingendetentie op kinderen. De resultaten zijn zorgwekkend. \u2018Een dochter vroeg haar vader of hij \u00e9cht niets crimineels had gedaan.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[183,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Robert van de Griend","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/114343"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=114343"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/114343\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Robert van de Griend","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=114343"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=114343"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=114343"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}