
 {"id":113607,"date":"2007-10-10T11:39:00","date_gmt":"2007-10-10T09:39:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/zo-word-je-uitgever-terwijl-je-er-niet-op-rekent\/"},"modified":"2007-10-10T11:39:00","modified_gmt":"2007-10-10T09:39:00","slug":"zo-word-je-uitgever-terwijl-je-er-niet-op-rekent","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/zo-word-je-uitgever-terwijl-je-er-niet-op-rekent\/","title":{"rendered":"Zo word je uitgever terwijl je er niet op rekent"},"content":{"rendered":"<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>9 oktober 2007<\/p>\n<p>De biologische klok van Pietje, mijn kat, staat sinds een maand bijgesteld op 7.15 uur sharp. Die van mij is na twee jaar freelancen niet in die ene maand dat ik nu aan de gang ben nog niet helemaal aangepast. De kat hoeft niet te eten, hij wil alleen aandacht, want hij weet ook sinds kort dat het paradijs van de hele dag aandacht voorbij is. Het baasje werkt niet meer thuis, het baasje verlaat het pand. Ik sta dus maar op, want wat hij nog niet weet is dat baasje een week pleite gaat naar de beurs in Frankfurt. <\/p>\n<p>Ik maak ontbijt en werk het lijstje af van dingen die nog gedaan moeten worden dat ik de vorige avond heb gemaakt. Onder de muesli controleer ik nog maar eens of er al kriebels in de buik zijn, ben ik nu al zenuwachtig of niet? Niet zenuwachtig. Zoveel mensen hebben mij dat de afgelopen dagen gevraagd met de beurs in aantocht: \u2018en krijg je al de zenuwen?\u2019 Eerst had ik helemaal niet door waarover ze het hadden. Ze bedoelden de lancering op Frankfurt van de nieuwe uitgeverij Ailantus die, sinds ik sinds 1 september binnen Boom uitgevers Amsterdam ben begonnen. Maar ik ben natuurlijk al een paar maanden bezig met deze uitgeverij. Althans op papier. Nadat Dries van Ingen, de directeur van Boom Amsterdam, en John Boom, het familielid van Koninklijke Boom in Meppel begin van de zomer mijn plan voor een nieuwe uitgeverij enthousiast hadden ontvangen, hebben Dries en ik nog een paar maanden lang alles doorgerekend voor de komende vijf jaar. Zo leerde ik hen kennen, en \u2013 niet onbelangrijk \u2013 zij mij. Het plan had ik weliswaar op hun verzoek geschreven maar het bevatte mijn idee\u00ebn. Ik had tegen mijzelf gezegd dat ik niet met ze in zee zou gaan als ze er iets op af zouden dingen. Ik stond nog niet te popelen om weer uitgever te worden. Maar de mitsen en maren bleven uit. De calculaties waren nauwkeurig, mijn gefingeerde data werden op op hun realistische gehalte gecontroleerd en werden goed bevonden. <\/p>\n<p>Alle lichten stonden op groen en zo word je dus uitgever terwijl je er niet op rekent. Over de cijfers hoefde ik dus niet zenuwachtig te zijn. Ook niet over mijn nieuwe collega\u2019s die met geroffel op de tafels en gejuich het nieuws ontvingen dat Boom een literaire uitgeverij zou beginnen. Ook over de locatie van de lancering geen zorgen. Ik had een goede vriendin in Frankfurt gebeld wat een goede plek voor een feestje zou zijn. Zij noemde prompt Orfeo\u2019s Erben, vlak bij de Messe. Margreet Flink, de promotievrouw van Boom, reed meteen op een morgen naar Frankfurt om te kijken of het wel wat was. Regelde de hapjes en de drank en daar kon ik dus ook totaal van op aan. En ook over het logo hoefde ik mij geen zorgen te maken. Het is gemaakt door ontwerpbureau Thonik en het eerste ontwerp was meteen goed geweest. Precies wat ik wilde. Simpel, helder, een keer zien en onthouden. Over de kleur hebben we wat gepraat maar toen ik mijn favoriete paars aanwees waren we er opeens snel uit. Dan zou ik alleen over de gasten mij nog zenuwachtig kunnen maken, maar dat waren nu juist de mensen met wie ik al die jaren had gewerkt. Misschien zag iets over het hoofd maar Frankfurt is altijd voor mij een klein feestje geweest, en ik kon niet bedenken waarom dat feestje dit jaar niet alleen maar groter zou zijn. Heb dus maar lekker van mijn thee genoten en de kat geaaid.<\/p>\n<p>Om 10.15 uur, zoals afgesproken, staat mijn nieuwe directeur Dries van Ingen in zijn bolide met de commercieel directeur Max Dumoulin voor de deur. Dries stelt zijn super Tomtom in en we sjesen weg. Ik vertel maar eerlijk dat ik een blog voor VN ga bijhouden en als we het eerste half uur weinig zeggen, roept Dries opeens: \u2018Niemand durft meer wat te zeggen nu Lid. een blog bijhoudt.\u2019 Vanaf daar gaat het over alles. Over boeken van Boom, over het IKV, over auto\u2019s, over snelheid. Ik lees een stuk voor uit het manuscript dat ik zit te lezen en probeer een beetje logica te krijgen in de speech die ik wil houden. Voor de grens drinken we koffie en verdomd als het niet waar is: John Boom stapt bij dezelfde pomp uit de auto en drinkt een kop met ons mee. Hij is uit Meppel vertrokken en ik vraag me af hoe groot de kans is dat twee groepen elkaar exact op hetzelfde tijdstip bij een pomp ontmoeten. Ik maak een foto van de mannen en echt poseren doen ze niet. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<figure id=\"post-113607 media-113607\" class=\"align-center\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2007\/10\/88d5ccce-ce76-48d9-a48a-069d7ec78a76_MaxDriesJohn.jpg\" alt=\"Max Dumoulin, Dries van Ingen en John Boom\"><figcaption>Max Dumoulin, Dries van Ingen en John Boom<\/figcaption><\/figure>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Als je niet beter zou weten zouden deze drie goed geklede mannen ook voetballers kunnen onderhandelen. Ik geef toe: de locatie helpt niet echt. John koopt snel een Ferrarimodel voor zijn zoontje (althans dat neem ik aan) en ik wijs aan 1:38, wat de schaal is, maar wat net zo goed het benzinegebruik zou kunnen zijn. <\/p>\n<p>Over de grens gaat het hard: gemiddeld 180 km\/h. Dries probeert even te scheuren en we halen de 220, maar het verkeer is te druk en harder gaat even niet. Ik vind het wel best. De Engelse juffrouw in de Tomtom wordt er niet opgewonden van. <\/p>\n<p>Het hotel blijkt iets verder weg van de Messe dan verwacht. Maar lijn 17 staat voor de deur en ik als voorstander van openbaar vervoer krijg de mannen mee de tram in. Tijdens de beurs is dat allemaal gratis op je beurskaart. Bijna niemand weet dat, het staat in van die pielig kleine lettertjes op je kaart, en het heeft mij ook jaren gekost voordat ik het ontdekte. Ik kocht elk jaar een netzkarte. Enfin, de diehards weten het. Nooit in de rij voor de taxi zoals de Amerikanen, die zelfs als ze alleen maar de hoek om moeten een taxi nemen. De taxichauffeurs zijn altijd heel blij met de boekenbeurs, dat is dik geld verdienen. De autobeurs die kort voor of na ons is, is vele malen groter maar zoals een chauffeur mij eens vertelde: <i>\u2018Ist scheisse f\u00fcr uns, die fahren doch alle selbst.\u2019<\/i> Zit wat in bij een auto beurs.<\/p>\n<p>We hebben geen tijd meer om eerst naar de stand te gaan maar collega Wouter van Gils (uitgever van Boom) belt dat hij het heeft gezien en dat het er geweldig uitziet. Dus meteen naar Orfeo\u2019s Erben. Bij binnenkomst zit Margreet Flink al op ons te wachten met uitgever Jan Mets die die avond geen tijd had en nu alvast komt. De ruimte is inderdaad heel gezellig. Het personeel vrolijk, heeft humor en is gezellig. Het duurt even maar langzaam druppelen er mensen binnen. Een goede mix van Nederlandse collega\u2019s en buitenlandse. Precies wat mijn bedoeling was. Dries en John kennen nog niet helemaal de literaire wereld en ik wilde graag dat ze letterlijk zagen hoe die eruitzag en wie de mensen zijn met wie ik de afgelopen 15 jaar heb gewerkt. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<figure id=\"post-113607 media-113607\" class=\"align-center\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2007\/10\/65c4e782-de7e-415c-9eb6-392dd3839d2d_DagmarGleditzschLidXandraSchutte.jpg\" alt=\"Dagmar Gleditzsch, Lidewijde Paris en Xandra Schutte\"><figcaption>Dagmar Gleditzsch, Lidewijde Paris en Xandra Schutte<\/figcaption><\/figure>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Dries houdt een goede toespraak over Royal Boom en ik leg uit hoe het allemaal zo gekomen is. In onze familie gebruikten we altijd de uitspraak uit The Last Convertible <i>\u2018We plan our lives but incidents control them\u2019<\/i> en het was voor mij heel vreemd om als reactie op mijn plan van John te horen te krijgen \u2018Dit plan is geen incident\u2019. Hij kon natuurlijk van dat citaat niets weten, maar voor mij was het heel gek. Nu terugkijkend was het een veel groter incident dan je voor mogelijk kunt houden. Het super roll up scherm met het logo erop gaat gladjes omhoog en mensen klappen als ze het zien. \u2018Alsof het altijd heeft bestaan,\u2019 zei iemand. Carole Blake van Blake Friedmann in London vindt het ook op een aanhalingsteken lijken en een van de Afrikaanse collega\u2019s vindt het op een spermatozo\u00efde lijken. Nou ja, ook vruchtbaar zullen we maar zeggen. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<figure id=\"post-113607 media-113607\" class=\"align-center\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2007\/10\/1ecb60fe-4994-4134-9183-0e6d76514149_091007-FF-Orf-ERb-Lid-legt-logo-uit.jpg\" alt=\"Lidewijde bij de onthulling van het logo\"><figcaption>Lidewijde bij de onthulling van het logo<\/figcaption><\/figure>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>De Egyptische agent Khaled is het meest enthousiast. Hij was meegekomen met de Duitse rechtenvertegenwoordiger van Fischer en na de speech is hij aanzienlijk vrolijker want opeens ziet hij dat er grappen gemaakt konden worden. Hij poseert als een gelukkige trotse eigenaar van mijn eerste visitekaartje. Om zeven uur gooi ik iedereen eruit want dat was de afspraak om half acht hebben ze een diner in de zaal en wij blokkeren en masse de filmzaal, de dinerzaal en de bar. De stemming was goed. Er waren veel mensen, overal vandaan en ik ben tevreden. John vraagt me waarom iedereen zo positief over mij is. Ja, zeg ik, ik heb natuurlijk alleen de goede mensen uitgenodigd. Kortom: een mooie ego-boost. Ik geef John drie zoenen, Dries drie zoenen en smeer hem zelf met Susanna Romanus van Norstedts naar het Fischer Verlag diner.<\/p>\n<p>De kop is eraf. <\/p>\n<\/p><\/div>\n<figure id=\"post-113607 media-113607\" class=\"align-center\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2007\/10\/f76ad98c-5525-4e59-89d5-b0130b06f4c8_Plakat-.jpg\" alt=\"\" border=\"><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>9 oktober 2007 De biologische klok van Pietje, mijn kat, staat sinds een maand bijgesteld op 7.15 uur sharp. Die van mij is na twee jaar freelancen niet in die ene maand dat ik nu aan de gang ben nog niet helemaal aangepast. De kat hoeft niet te eten, hij wil alleen aandacht, want hij [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3380,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[269],"tags":[2641],"acf":[],"author_name":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/113607"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=113607"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/113607\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"AndorT","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/3380"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=113607"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=113607"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=113607"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}