Oprichter van Akvo.org<\/p>\n
Akvo is een revolutionair internetproject. Het doel is zoveel mogelijk kennis binnen de watersector gemakkelijk beschikbaar te maken, en de geldstromen voor ontwikkelingsprojecten in goede banen te leiden. Het idee is gebaseerd op websites als Wikipedia en Ebay. In Nederland vond ik mijn eerste sponsors. Nu, een jaar later, is de website Akvo.org gelanceerd. In India begint het al echt een hit te worden, en deze week gaat prins Willem-Alexander het project tijdens het staatsbezoek aan dat land onder de aandacht brengen. Als alles goed gaat, worden daar in 2008 de eerste pilotprojecten opgestart. FMO, de Financierings-Maatschappij voor Ontwikkelingslanden, heeft net financi\u00eble steun toegezegd.<\/p>\n
Ik vind het leuk om bedrijven te beginnen, om zaken aan te zwengelen. Ik kom uit de IT-wereld; ik werk al bijna twintig jaar met internet. De laatste twaalf jaar ben ik eigen baas. Een paar jaar geleden besloot ik dat ik meer wilde doen. Uiteindelijk draaide wat ik deed enkel om geld, en ik wilde mijn tijd zinvoller besteden.<\/p>\n
Milieuvraagstukken fascineren me. Een paar jaar geleden nam ik een sabbatical, verhuisde van Londen terug naar Zweden, en begon een studie aan de universiteit van Stockholm. Mijn opleiding elektrotechniek heb ik nooit afgemaakt, maar straks ben ik wel afgestudeerd milieuwetenschapper. Een entrepreneur was ik al, en hoe je een web\u00adsite bouwt, begrijp ik ook, maar ik wilde vak\u00adinhoudelijke kennis opdoen.<\/p>\n
Een van de eerste projecten waarmee ik me bezighield, was Seawater Greenhouse, een Engels bedrijf. Dat had een geweldig idee voor een kas die van zout water zoet water kan maken. Zo kun je in droge gebieden langs de kust voedsel verbouwen waar dat eerder onmogelijk was. Dat project wakkerde mijn belangstelling voor waterproblematiek aan. Bijna een kwart van de wereldbevolking heeft geen schoon drinkwater!<\/p>\n
Ik wilde weten welke problemen er speelden in de watersector en werd een vaste bezoeker van de wereldwaterweek in Stockholm. Het tweede jaar dat ik daar was, merkte ik al dat heel veel mensen gefrustreerd zijn. De winnaar van de Stockholm Waterprijs van vorig jaar, professor Biswas, liet dat duidelijk merken. De strekking van zijn verhaal was: de sector is traag en in zichzelf gekeerd, we bereiken jonge mensen niet, we maken geen gebruik van de nieuwste technologie\u00ebn om kennis uit te wisselen. Veel van de problemen die hij schetste, herkende ik, omdat ze ook in de softwarewereld gespeeld hebben.<\/p>\n
De open source gemeenschap op internet heeft voor heel veel van die problemen een oplossing geformuleerd. De essentie is dat mensen hun werk, hun kostbaarste bezit, gratis ter beschikking stellen aan zoveel mogelijk andere mensen. Dat soort idee\u00ebn zou je ook kunnen toepassen op de watersector. Dat zei ik tijdens de wereldwaterweek ook tegen professor Biswas. Na de sessie kwam Jeroen van der Sommen van het Netherlands Water Partnership naar me toe. Zijn organisatie verzamelt allerlei Nederlandse bedrijven en instellingen die zich met water bezighouden onder \u00e9\u00e9n paraplu. Hij zei: \u2018Ik ben hier, ik luister, wat is je visie?\u2019 Ik zei: \u2018We moeten de kennisuitwisseling helemaal anders aanpakken. We moeten zoiets hebben als Wikipedia, zodat iedereen kan bijdragen en de informatie voor iedereen beschikbaar is.\u2019 Daar praatten we een tijdje over tot Jeroen zei: dit gaan we doen. Het NWP werd partner in het project, en nam een enorm netwerk en heel veel kennis mee. Mijn team van IT-mensen heeft connecties in de internetwereld en de knowhow om slimme websites te bouwen.<\/p>\n
Heel veel van wat de watersector doet, is eigenlijk al open source. Hoe je de beste waterpomp bouwt, is geen geheim: NWP drukte boekjes die als een soort minigids fungeren. Die waren bedoeld voor bijvoorbeeld ambtenaren die zich met het onderwerp bezighielden, maar die geen expert waren. Die boekjes waren razend populair, ze vlogen de deur uit. Daarna begonnen mensen te bellen: kunnen we die boekjes niet in het Frans vertalen, in het Spaans, in het Chinees? Dat is gebeurd, maar je kunt er maar een beperkt aantal drukken. Bovendien zijn ze statisch als ze eenmaal gedrukt zijn. De inhoud van die boekjes is het eerste wat we op onze versie van Wikipedia, de Akvopedia, hebben gezet.<\/p>\n
Dat is pas het begin: alle informatie die er is, moet veel gemakkelijker toegankelijk worden. Iemand uit de Filippijnen vertelde me dat hij een half jaar nodig had gehad om een oplossing voor zijn watervraagstuk bij elkaar te sprokkelen. Die tijd is er niet voor elk project. Als we de Millennium Development Goals willen halen, moeten de komende acht jaar vijfennegentigduizend huishoudens de beschikking krijgen over basale sanitaire voorzieningen, per d\u00e1g. Dat zijn heel veel waterputten en wc\u2019s.<\/p>\n
Behalve kennis zijn geldtransacties een groot probleem. Het gekke is dat er genoeg geld voorhanden is: overheden, banken en particulieren hebben heel veel over voor ontwikkelingswerk in de watersector. Vooral financi\u00eble instellingen willen laten zien dat ze projecten in hun portfolio hebben die geen bakken met geld binnenbrengen, maar die wel een groter goed dienen. De moeilijkheid is om het geld daar te krijgen waar het nodig is. Via instellingen voor microfinanciering kun je projecten van rond de duizend euro aanpakken. Maar ik sprak met de SNS-bank en daar zeiden ze: we moeten minimaal honderdduizend euro uitlenen, anders worden de transactiekosten te hoog en kunnen we er niks meer aan verdienen. Tussen die twee uitersten gaapt een gigantisch gat, terwijl daar nu juist de meeste lokale initiatieven te vinden zijn. Een typisch ontwikkelingsproject kost ergens tussen de vijf- en tienduizend euro.<\/p>\n
De tweede functie van Akvo is het beschikbare geld direct op de juiste plek te krijgen, door voort te borduren op concepten zoals Ebay. Een ngo in, zeg, India, kan een instelling voor microfinanciering vertellen welke school schoon drinkwater en sanitaire voorzieningen nodig heeft. Samen kunnen ze berekenen hoeveel het project gaat kosten en het hele pakket, met foto\u2019s en al, op ?Akvo.org zetten. Particulieren kunnen besluiten hun geld online aan een specifiek project te lenen, maar banken kunnen hun geld in vijftig of honderd kleine projecten steken, zonder hoge overheadkosten. En het risico van de investering wordt ook nog eens gespreid. Ik hoop dat Akvo uiteindelijk de status bereikt dat overheden een deel van hun ontwikkelingsbudget via de website besteden.<\/p>\n
Ik ben ervan overtuigd dat het gaat werken. In Amerika heb je Kiva.org. Via die website kun je geld lenen aan mensen die een microkrediet nodig hebben, om bijvoorbeeld een winkel te openen. Die jongens die daarachter zitten, komen bij Oprah. Ze krijgen meer geld binnen dan ze over de projecten kunnen verspreiden. En iedereen weet tegenwoordig wat Wikipedia is. Ik hoef dus niemand ervan te overtuigen dat d\u00e1t werkt.<\/p>\n
We zijn geen onderneming die geld moet verdienen, het is geen competitive business. Laten we het daarom slim aanpakken: \u00e9\u00e9n systeem voor alle projecten, zoveel mogelijk bronnen aanboren, en vooral geen dubbel werk doen. Uiteindelijk gaat het erom dat we mensenlevens willen redden.<\/p>\n
Thomas Bjelkeman-Pettersson<\/p>\n
1964 Geboren in Stockholm, Zweden<\/p>\n
1984-1985 Studie elektrotechniek, Royal Institute of Technology, Stockholm<\/p>\n
1988-1994 Project manager, Interleaf Inc. Elektronisch documentmanagement\u00adsystemen<\/p>\n
1995-2003 Oprichter van verschillende softwarebedrijven in Engeland en de VS: Trellis UK, ISSEL, Zezame Inc.<\/p>\n
Sinds 2003 Business development voor Seawater Greenhouse Ltd.<\/p>\n
Sinds 2004 Studie milieuwetenschappen, Universiteit van Stockholm, ?vermoedelijk afgestudeerd in 2008<\/p>\n
Sinds 2006 Oprichter van Akvo<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zijn website Akvo.org moet de Wikipedia \u00e9n de Ebay van de waterwereld worden: een plek op internet waarop kennis beschikbaar komt en geld verzameld wordt voor ontwikkelingsprojecten. Thomas Bjelkeman-Pettersson ziet het wel zitten: \u2018Uiteindelijk gaat het erom dat we mensenlevens willen redden.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[399,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Hidde van den Brink","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/113083"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=113083"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/113083\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Hidde van den Brink","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=113083"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=113083"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=113083"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}