Fotodocument<\/p>\n
Bij de foto\u2019s van Annaleen Louwes<\/p>\n
Een jongen, bekeken<\/p>\n
Je mag niet staren. Naar muren of bloemen of schilderijen wel, maar niet naar mensen. Of ze nou adembenemend mooi zijn of weerzinwekkend lelijk, staren is onbeleefd. Dat weet elk kind. Of zou elk kind moeten weten. Want het wordt je als kind bijgebracht. Of zou je als kind moeten worden bijgebracht.<\/p>\n
In Ca\u00efro in de metro werd ongegeneerd naar me gestaard, maar daar mag het vast of is het minder erg. In de Verenigde Staten is het dan weer absoluut verboden. Als je daar langer dan een seconde naar iemand kijkt, stelt die zich aan je voor. Je hebt maar twee mogelijkheden: niet kijken \u00f3f begroeten. Wie tegen alle regels in t\u00f3ch staart, maakt zich schuldig aan lookism. Dat is maar een tikkeltje minder ernstig dan sexism of ?racism.<\/p>\n
\u2018Nou goed,\u2019 zo lijkt de jongen in de foto te zeggen, \u2018als jullie per se willen kijken, ga je gang. Dit is mijn voorkant, zo zie ik eruit als ik zit, dat is mijn achterkant, dit zijn mijn benen en hier is mijn hoofd.\u2019<\/p>\n
Hij heeft nog niet ontdekt dat je staarders kunt afschrikken door brutaal of boos terug te staren. Hij poseert niet en hij heeft al helemaal geen imago in gedachten. Het laatste wat je over hem kunt zeggen, is dat hij met de camera flirt. Hij is de anti-Marilyn Monroe. Maar wie beweert dat hij onze nieuwsgierigheid gelaten ondergaat, vergist zich schromelijk. Zijn vingers zijn een haard van verzet. Feilloos registreren die zijn gemoed. Soms laat hij even zijn handen ontspannen hangen en zou je zweren dat hij zich bij het onvermijdelijke heeft neergelegd. Maar dan weer klampen ze zich haast wanhopig aan elkaar vast. Of ze prutsen wat verloren aan knoopjes.<\/p>\n
Ik heb zin om hem Kees te noemen. Zo heetten jongens vroeger in de kinderboeken uit Nederland die ik gretig las. Een Hollandse knul die met een netje kikkerdril uit de sloot vist. Want toen zat er geheid kikkerdril in de sloot. Die jongens droegen dan wel een boerenkiel. En ze liepen op klompen.<\/p>\n
Dag, Kees. Ik heet Kristien. Nice to meet you.<\/p>\n
Wist je dat als je je armen spreidt, de afstand van je linkervingertoppen tot je rechtervingertoppen gelijk is aan je lichaamslengte? Ik zeg het je maar omdat je opvallend lange armen hebt. Misschien wordt daar wel eens een opmerking over gemaakt en dan kun je die met dit weetje repliceren. Ik vermoed dat je armen langer l\u00edjken dan ze in werkelijkheid zijn door die hemdsmouwen en de keurig dichtgeknoopte manchetten. Jongens van jouw leeftijd dragen niet zo vaak meer zulke overhemden. Dat is eigenlijk jammer.<\/p>\n
Je ziet er een beetje tijdloos uit: geen ?T-shirt, geen logo\u2019s, geen grappige slogans, geen gel in je haar, geen tatoeages, geen piercings, geen kettingen, geen oorbellen, geen juwelen, geen iPod, geen bling, geen skateboard. Je bent de jongen van het niet en het geen. Geen lawaai, geen geschreeuw, geen stoere pose als bokser of rockster, en al helemaal geen haantjesgedrag. Je lijkt niet aangeraakt door mode of commercie. Je bent niet blits. Je bent een verademing.<\/p>\n
Je schoenen verraden dat je niet in een luchtbel leeft. Op straat schop je tegen blikjes aan. Je trapt tegen een bal. Je stampt tegen paaltjes. En je poetst je schoenen niet iedere dag. Dat hoeft ook niet, hoor.<\/p>\n
Poets je trouwens je schoenen zelf? En kies jij die overhemden uit? Of gaat iemand met je mee naar de winkel en geeft die je dan advies? Als je ophoudt met groeien, kun je tien van die overhemden kopen en ben je voor een hele tijd van het gedoe in die winkels verlost. Desnoods koop je er twintig. Met broeken kan het ook, denk ik, maar dan moet je wel je gewicht mooi constant houden. Voor die overhemden geldt dat ook trouwens, maar niet in dezelfde mate. Ik denk niet dat jij ooit dik zult worden, maar de meeste mensen zetten wat uit met ouder worden. Net zoals je op jouw leeftijd door pukkeltjes wordt geplaagd. Dat zijn zo van die vervelende wetmatigheden.<\/p>\n
Heb je een hekel aan je haar? Ik weet niet hoe dat zit voor jou, maar waar ik opgroeide, zouden over haar als het jouwe opmerkingen zijn gemaakt. En mensen zouden het willen aanraken. \u2018Mag ik eens voelen?\u2019 zouden ze hebben gezegd. En ze zouden vragen hebben gesteld. \u2018Moet je het vaak wassen? Heb je een speciale kam nodig? Heeft iedereen in je familie kroeshaar?\u2019 Achterlijk, ik weet het.<\/p>\n
Er zit een pukkeltje op je kin, maar dat heb je vast zelf al gezien. Smeer er een zalfje op. Ook bij je neus. Ja, zo.<\/p>\n
Je oor ziet een beetje rood. Dat komt van de spanning natuurlijk. Zou ik ook hebben, als iedereen naar me ging zitten staren. Het is heel onbeleefd. Zoals ik al zei. Zet je schoenen mooi met de toppen naar buiten. Dat is beter zo.<\/p>\n
Je hoeft niet bang te zijn, Kees. We kijken alleen maar. We doen je helemaal niets. Kunnen we ook niet.<\/p>\n
Je heet helemaal niet Kees?<\/p>\n
O.<\/p>\n
It\u2019s been wonderful talking to you.<\/p>\n
Have a nice day.<\/p>\n
See you around.<\/p>\n
\u2018Jaap S., Amsterdam 2007\u2019 is een van de series uit het boek \u2018Minor Details\u2019 van Annaleen Louwes, dat op 9 november van 17.00 tot 19.00 uur wordt gepresenteerd in Foam, Keizersgracht 609, Amsterdam. Courtesy Van Zoetendaal Collections Amsterdam<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Fotodocument Bij de foto\u2019s van Annaleen Louwes Een jongen, bekeken Je mag niet staren. Naar muren of bloemen of schilderijen wel, maar niet naar mensen. Of ze nou adembenemend mooi zijn of weerzinwekkend lelijk, staren is onbeleefd. Dat weet elk kind. Of zou elk kind moeten weten. Want het wordt je als kind bijgebracht. Of […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Kristien Hemmerechts","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/112617"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=112617"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/112617\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Kristien Hemmerechts","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=112617"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=112617"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=112617"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}