Ze hadden afgesproken dit jaar niet aan Sinterklaas te doen en in plaats daarvan aan Kerst, maar twee dagen voor Sinterklaas begon Julia ineens te zeuren. Iedereen in haar klas vierde thuis nog Sinterklaas en nou wilde zij het ook. Regina vond het eigenlijk onzin, maar ze rook een kansje. Als ze iets kon krijgen, was ze er als de kippen bij. De meiden pakten het slim aan: ze begonnen hun offensief bij Harko.<\/p>\n
\u2018Pap, vind je Sinterklaas niet toch heel gezellig?\u2019 vroeg Julia onder het eten.<\/p>\n
\u2018Uh?\u2019<\/p>\n
Evelien voelde de bui hangen.<\/p>\n
\u2018Iedereen in mijn klas viert nog Sinterklaas,\u2019 ging Julia verder, \u2018behalve wij. We kunnen toch iets kleins doen. Voor iedereen drie cadeautjes of zo, met een gedicht.\u2019<\/p>\n
\u2018Met een gedicht,\u2019 echode Harko, \u2018ik ben nou juist zo blij dat ik dit jaar eens geen gedichten hoef te schrijven.\u2019<\/p>\n
\u2018Nou ja,\u2019 zei Regina, \u2018zonder gedichten dan. Alleen een paar cadeautjes en pepernoten.\u2019<\/p>\n
\u2018Jongens, hou op,\u2019 riep Evelien uit, \u2018we hebben afgesproken dat we niet aan Sinterklaas doen en dan doen we niet aan Sinterklaas.\u2019 Ze zag het er al van komen dat zij op de valreep nog al die cadeautjes moest kopen.<\/p>\n
\u2018Nou ja,\u2019 mompelde Harko, \u2018we kunnen toch van gedachten veranderen…\u2019<\/p>\n
Wat een slapjanus was het toch. Evelien dacht aan het bierviltje met het nummer van die Robert in haar tas. Ze had het meteen weg moeten gooien, natuurlijk, maar ze had het bewaard. Of ze wel eens vreemd ging, had hij haar gevraagd. Hij kon er in voorzien. Waarom had ze dat viltje niet weggegooid? Zo aantrekkelijk was die gozer nou ook weer niet. Hoewel? Hij was erg overtuigd van zichzelf. Dat maakte een man sowieso aantrekkelijk. En hij had bruine ogen, en daar had ze een zwak voor. En krulletjes, dat vond ze dan weer minder. Verder had ze hem niet zo goed bekeken. Daar was de tijd niet voor geweest. Maar hij zag er verzorgd uit. Ook belangrijk.<\/p>\n
\u2018Hoor je dat, mam,\u2019 loeide Julia, \u2018we kunnen van gedachten veranderen!\u2019<\/p>\n
\u2018Dan doen we niet aan Kerst, hoor,\u2019 dreigde Evelien.<\/p>\n
\u2018Tuurlijk doen we aan Kerst,\u2019 zei Harko meteen, \u2018dat is gezellig.\u2019<\/p>\n
\u2018Jezus man,\u2019 viel Evelien uit, \u2018waarom let je nou nooit eens op als er thuis iets gebeurt? We spreken af dat we de cadeautjes met Kerst doen en nou ben je ineens voor Sinterklaas. Dat is al overmorgen. Ga jij cadeautjes kopen? Heb je daar tijd voor?\u2019<\/p>\n
\u2018Ik wel,\u2019 zei Regina. Zij had altijd wel tijd om te shoppen. Zeker voor zichzelf.<\/p>\n
\u2018Nou, ik dus niet,\u2019 zei Evelien, \u2018en als ik de kar niet trek, wordt het niets.\u2019<\/p>\n
Daar was iedereen even stil van.<\/p>\n
\u2018En nu eten,\u2019 voegde Evelien er aan toe, \u2018anders heb ik ook nog voor niets staan koken.\u2019 Weer dacht ze aan het bierviltje in haar tas. Ze had vanochtend een afspraak gemaakt met de wax-studio. Morgenochtend tien uur. Normaal gesproken was ze altijd met scheermesjes in de weer, maar af en toe liet ze zich toch even waxen. Alleen de pijn al was fijn.<\/p>\n
\u2018Mam, waarom is de pasta zo ranzig?\u2019 informeerde Julia op vriendelijke toon.<\/p>\n
Er mankeerde helemaal niets aan de pasta. Helemaal keurig al dente, zoals het hoorde. Dat gezeik altijd van die kinderen over het eten. Evelien deed maar net alsof ze het niet had gehoord.<\/p>\n
\u2018Een beetje glazig,\u2019 deed Regina een duit in het zakje. Ze wisten wel hoe ze hun moeder een hak moesten zetten. Nu was het wachten op Harko. Het leven was zo voorspelbaar, om somber van te worden.<\/p>\n
\u2018Heerlijk schat, perfecte pasta,\u2019 zei hij, \u2018lekker eten jongens.\u2019<\/p>\n
Precies, dat had ze verwacht. Ze glimlachte flauwtjes. De meiden prikten verveeld rond in hun bord. Ze zou ze het liefst met de koppen tegen elkaar slaan. Wel op stel en sprong Sinterklaas willen vieren, maar niet de moeite nemen moeders eten lekker te vinden. Wat dachten ze wel niet?!? Ze had zelf ineens geen trek meer. En weer dacht ze aan het bierviltje. Zou ze die Robert morgen eens bellen? Als ze geen cadeautjes hoefde kopen, had ze morgenmiddag vrij. Misschien konden ze lunchen. Een beetje nieuwe aandacht, daar had ze eigenlijk wel behoefte aan. Iemand die haar even op handen ging dragen.<\/p>\n
\u2018Wat is er schat?\u2019 vroeg Harko bezorgd.<\/p>\n
\u2018O, niets,\u2019 zei ze snel en ze boog zich over haar bord.<\/p>\n
Wordt vervolgd<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ze hadden afgesproken dit jaar niet aan Sinterklaas te doen en in plaats daarvan aan Kerst, maar twee dagen voor Sinterklaas begon Julia ineens te zeuren. Iedereen in haar klas vierde thuis nog Sinterklaas en nou wilde zij het ook. Regina vond het eigenlijk onzin, maar ze rook een kansje. Als ze iets kon krijgen, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Martin Bril","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/111649"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=111649"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/111649\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Martin Bril","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=111649"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=111649"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=111649"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}