Pop<\/p>\n
Popmuziek in de eenentwintigste eeuw, dat is: terugkijken, met volle kracht vooruit. Hoewel niet in elke uithoek het jaar 1975 heerst, heeft het virus zelfs een per definitie modern segment als dance weten te infecteren. De kraut\u00adrock van bands als Harmonia, Can en Neu! stak zijn verloren gewaande psychedelische kopje op in het werk van James Holden en \u00c5me, en die gaven het op hun beurt door aan Underworld. H\u00e9\u00e9l 1975. Maar eerlijk gezegd speelt die band alleen nog een rol in de hoofden van oude mannen (en vrouwen). \u2018Rez\u2019, \u2018Skyscraper\u2019 en, natuurlijk, \u2018Born Slippy\u2019 het is ook al weer nostalgie. De laatste cd van Underworld, Oblivion With Bells, kom je nergens tegen in de eindlijstjes van 2007.<\/p>\n
De bijbel voor kwaliteitsdance op internet heet Resident Advisor. Je hoeft geen wiskundige te zijn om te kunnen bepalen wie volgens deze website de man van het jaar 2007 was. Ricardo Villalobos, de in Berlijn woonachtige Chileense minimalheld, staat fier op \u00e9\u00e9n in de lijst van mix-cd\u2019s en remixen. Bij de producers staat hij slechts op de tweede plaats, maar hij bracht dit jaar dan ook geen reguliere cd uit.<\/p>\n
Ricardo Villalobos bepaalt zijn eigen wetten. Wat dat betreft, past hij naadloos tussen alle voorbeelden van vrouwen met baard, de geuzenterm voor alle vrijgevochten geesten in de popmuziek die vorig jaar deze rubriek sierden. Megalomaan, uitzinnig en ook, op zijn manier, briljant. Villalobos kan zo maar verstek laten gaan bij een optreden. Het zullen de drugs wel zijn, zo fluistert men dan. Een mix-cd? Prima \u2013 maar dan alleen met nieuwe, eigen muziek. Zie daar het 36ste deel van de reeks mix-cd\u2019s van de Londense club Fabric. En een nummer van hem duurt zolang het duurt. Dat kan zo maar een minuut of twintig zijn, zoals in het geval van de remix van Shackletons \u2018Blood On My Hands\u2019. Over een subtiel borrelend ritme declameert een sterk vertraagde mannenstem: \u2018When I see the towers fall, fall, fall, fall…\u2019 Al luisterend besef je: zo treffend beeldend heeft nog geen enkele traditionele singer\/songwriter over 9\/11 geschreven. Zullen we dus voor eens en altijd afspreken dat niemand meer beweert dat dance nergens over gaat?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pop Popmuziek in de eenentwintigste eeuw, dat is: terugkijken, met volle kracht vooruit. Hoewel niet in elke uithoek het jaar 1975 heerst, heeft het virus zelfs een per definitie modern segment als dance weten te infecteren. De kraut\u00adrock van bands als Harmonia, Can en Neu! stak zijn verloren gewaande psychedelische kopje op in het werk […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"David Kleijwegt","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/110899"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=110899"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/110899\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"David Kleijwegt","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=110899"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=110899"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=110899"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}