{"id":110751,"date":"2008-01-17T18:35:00","date_gmt":"2008-01-17T16:35:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/pvda-campaigners-for-obama\/"},"modified":"2008-01-17T18:35:00","modified_gmt":"2008-01-17T16:35:00","slug":"pvda-campaigners-for-obama","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/pvda-campaigners-for-obama\/","title":{"rendered":"PvdA-campaigners for Obama!"},"content":{"rendered":"
\n

19-01-2008
Door Eddy Terstall<\/p>\n

PvdA-kopstukken en politieke junkies Eddy Terstall, Erik van Bruggen en Hans Anker volgden in New Hampshire de primary-campagnes en raakten wild enthousiast van Obama. Vallen ze voor de show? \u2018Voor Wouter Bos zou het goed zijn, zo\u2019n campagne los van de partij.\u2019<\/p>\n

Onlangs vroeg een dagblad me of ik Obama of Hillary zou stemmen. \u2018Mijn hart zegt Obama, maar mijn hoofd zegt Hillary,\u2019 antwoordde ik. Twee weken later sta ik langs de kant van de weg in New Hampshire met een Obama-bord in mijn hand. We staan op een sneeuwbergje dat we Mount Obama hebben gedoopt. Getoeter van passerende auto\u2019s, wat wij als instemming incasseren. Het aantal duimen wint het twintig tegen \u00e9\u00e9n van de opgestoken middelvinger.<\/p>\n

Wat is er gebeurd tussen mijn antwoord twee weken eerder en mijn presentatie op Mount Obama in Nashua, New Hampshire, USA?<\/p>\n

Ik was in New Hampshire met Erik van Bruggen en Hans Anker, campagnespecialisten van de PvdA en ook in het priv\u00e9\u00adleven politieke junkies. Voor een verslaafde aan de politiek zijn de voorverkiezingen in New Hampshire een feest. De stad is een soort groot Veluwebos met huisjes die je in Nederland alleen ziet langs modelspoorlijntjes. Daar wordt, na Iowa, de tweede stap gezet naar het verkiezen van de leider van de vrije wereld. Die taak nemen de Hampshirites heel blijmoedig. Gecombineerd met de knusheid van de omgeving krijg je het gevoel dat het zou kunnen gaan om verkiezing van een homecoming queen, student most likely to succeed of best home made apple-pie. Maar steeds is daar de massale aanwezigheid op elke straathoek van de wereldpers, compleet met karavanen van satellietschotels op trucks, die je eraan herinneren dat hier de opvolger van George W. wordt gekozen.<\/p>\n

Uit de ene winkel komt de stoet van de Romney-campagne, bij een bakkerij drie straten verderop babbelt Edwards met klanten. Een huizencluster even verderop verwacht Obama in een gymzaal, een dorp acht mijl oostelijker tegelijkertijd Hillary. Net als op de kermis gaan we op en neer tussen de attracties. We moeten logistiek plegen, uitrekenen hoe laat bij wie waar. Routes uitstippelen.<\/p>\n

Jaren zestig<\/b>
Bij iedere kandidaat is de entourage anders. Bij McCain veel oudere mannen met honkbalpetten. Type veteranen uit oorlogen van Vietnam tot de Tweede Golfoorlog. McCain is zelf twee\u00ebnzeventig, maar die schijnt een moeder van negenennegentig te hebben die nog op een Harley rijdt. Prachtig broodje aap. Urban legends heten die hier.<\/p>\n

Bij Romney haarlak en grote oorbellen. Ze lijken te zijn gestapt uit een aflevering van As the World Turns. Veel brede kaken, jocks noemt men hier dat soort mannen met Thunderbirds-heldenhoofden. <\/p>\n

We zien opper-jock \u2018Flip-Flop\u2019 Romney (eerst voor, toen tegen abortus, et cetera. CDA-campagnestrategen zouden hem een \u2018draaikont\u2019 noemen; zij zagen hoe Kerry vier jaar geleden succesvol werd zwartgemaakt als flip flop candidate en zetten Wouter Bos daarna weg als \u2018draaikont\u2019.) We zijn in Salem. Romney keert zich daar onder meer tegen pornografie. Dit woord spreekt hij vaak en bijna likkebaardend uit.<\/p>\n

Mike Huckabee moet het hebben van de evangelisten en toert met vechtsportheld Chuck Norris. Net zoals Jezus vroeger is Huckabee voor vrij wapenbezit. Tegelijk komt hij over als degene die jou niet met panne langs de weg laat staan, desnoods op sleeptouw neemt en moeder de vrouw een voedzame maaltijd voor je laat koken.<\/p>\n

Ex-burgemeester van New York Rudy Giuliani, die zich nog als mayor laat aankondigen, zien we in het katholieke Derry. \u2018Rudy\u2019 heeft nog weinig energie gestoken in New Hampshire en gokt er op te pieken vanaf Florida. Op de tribune gokken wij hoe vaak hij in zijn stump speech de cijfers 9\/11 zou gebruiken. Bij twaalf stoppen we met tellen, want we moeten weg. Naar Hillary.
Hillary trekt andere aanhang dan Obama: ouder, lager opgeleid, legere portemonnees dan de Obama-clan.<\/p>\n

De Obama-maniacs hebben iets hippie-achtigs: jong, alternatief gekleed. Er zit iets bijdehands bij. Beavis en Butthead kids: \u2018Wouldn\u2019t it be cool to have a real cool president!\u2019 Studenten met brilletjes. Maar ik zie ook welgestelde D66-types. De coalitie van de optimisten. Dat heeft iets aanstekelijks. Het lijkt op de verhalen uit de jaren zestig.<\/p>\n

De verschijningsvorm van deze blije mensen zou bij mij persoonlijk, was ik in Neder\u00adland, het alarmlichtje doen branden: \u2018Uit de buurt blijven! Politiek correcten!\u2019 Je verwacht bijvoorbeeld dat ze geloven dat kritiek op religie racisme is en slavernij een witte Eu\u00adro\u00adpe\u00adse uitvinding. Maar deze alternatievelingen zijn hier in plaats van na\u00efever juist realistischer. Alternatief uitziend links is in Ame\u00adri\u00adka nog gewoon progressief. \u2018Neder\u00adland is niet meer zo tolerant, h\u00e8?\u2019 merken ze op. Maar als je dan bang bent dat ze alleen maar \u2018Wil\u00adders\u2019 bedoelen, blijkt dat ze vooral de moord op Theo van Gogh en gay bashing op het oog hebben. En dan de man die bij dit volkje hoort: \u2018Bar\u00adry Oba\u00adma.\u2019 Seks, drugs en rock \u2019n\u2019 roll. Met name seks en rock \u2019n\u2019 roll. Oba\u00adma heeft toegegeven een beetje met drugs te hebben ge\u00ebxperimenteerd. Althans, hij heeft toegegeven geblowd te hebben \u00e9n te hebben ge\u00efnhaleerd. \u2018Other\u00adwise there \u00eds no point in smoking dope.\u2019<\/p>\n

Het was de speech de dag van onze aankomst in een bescheiden gymzaal in het dorp Nashua die Erik en zelfs mij overhaalde om ons als vrijwilliger te laten rekruteren en op die sneeuwhoop te gaan staan met die borden. Ik vond Obama onwaarschijnlijk charismatisch.<\/p>\n

In zijn speech heeft Obama het over hoop verbonden met daden, niet met afwachten. En met geloof in eigen kunnen. Naar de maan, zegt Obama, dachten we lang nooit te kunnen gaan. En, op zichzelf toegepast\u2026 \u2018Ik heet Barack Obama. Vader uit Kenia en moeder uit Kansas. Ik wil president van de Verenigde Staten worden.\u2019 Obama is van de po\u00ebzie, Hillary van het proza. Retoriek tegen inhoud, zeggen de Obama-sceptics. En hebben ze niet een beetje gelijk? Vallen wij niet ook voor de show? Klopt onze intu\u00eftie niet? We spreken elkaar er op aan. Soul searching. Waarom zijn we om voor Obama?<\/p>\n

Meer nog dan zijn ritmische en lenige speeches waarin \u2018Barry\u2019 ieder bezoeker persoonlijk lijkt aan te spreken, is er het beklijvende gevoel dat de man er niet voor zichzelf staat. Hij loopt als zwarte grote persoonlijke risico\u2019s. Colin Powell zag om die reden van zijn kandidatuur af. Er zullen duizenden racisten in Amerika rondlopen voor wie een zwarte president het einde van de wereld betekent.<\/p>\n

Na afloop krijg ik een hand van hem. Klam, slap en langzaam afglijdend. \u2018Zou hij toch een nicht zijn\u2026?\u2019 \u2018Welnee,\u2019 zegt Erik verontwaardigd, \u2018gewoon moe.\u2019<\/p>\n

Een schijnbare traan<\/b>
Een dag voor de verkiezingen waren we bij de rally van Hillary op het vliegveld van Manchester. Een perfect geregisseerde kermis. De enige flaw was volgens Hans Anker het monochrome broekpak van Hillary waarin haar heupen te breed leken. Achter Hillary stonden dochter Chelsea en een zwijgende Bill, steeds met de juiste mimiek en lichaamstaal.<\/p>\n

Het was de avond na de ochtend van de traan. Waar een schijnbare traan in 1972 de carri\u00e8re van de democratische presidentskandidaat Edward Muskie brak, zou het kille Hillary menselijker kunnen maken. Clintons maken trouwens sowieso van een nadeel een voordeel. Toen een man in een publiek hard riep: \u2018Iron my shirt\u2019, gebruikte Hillary dit om insinuerend te stellen dat het glazen plafond dikker is voor vrouwen dan voor minder\u00adheden. John Edwards maakte de fout om te hinten op de hormonale instabiliteit van \u2018mevrouw Clinton\u2019. Hij had liever een \u2018stabiele leider\u2019 in het Witte Huis. Hierop nam een belangrijke vrouwelijke campagnemedewerker van hem ontslag en voorspelden analisten al een overloop van een deel van diens vrouwelijke aanhang naar Hillary.<\/p>\n

Zou Hillary de comeback kid worden? Ook Hans Anker relativeerde de tot dertien procent opgelopen voorsprong in de peilingen voor \u2018Barry\u2019. Vrouwen, zegt hij, kunnen juist overlopen naar Hillary door die constante herhaling op tv van dat nauwelijks waarneembaar \u2018huilmoment\u2019 en het arrogante uitmelken ervan door mannelijke commentatoren.<\/p>\n

De volgende dag, toen we met die borden langs de kant van de weg op die sneeuwhoop stonden, leek de dertien procent, de double digit lead, opeens weer re\u00ebel. Veel instemmend getoeter en V-tekens als reactie op onze Obama-borden.<\/p>\n

Linkse Republikein<\/b>
De uitslagenavond. Lange rijen, die uren in de milde winteravond staan. Dan lang wachten op de uitslag in de gymzaal van de South Nashua High School. Hillary drie procent voorsprong bij tien procent getelde stemmen. Een grap doet de ronde: \u2018Iemand moet stiekem verklapt hebben dat Barack zwart is.\u2019 Ondertussen wordt duidelijk dat McCain gewonnen heeft bij de tegenpartij. Gejuich. De gematigde McCain is geliefd bij progressieven. De analyse ter plekke luidt dat de opkomst van McCain goed is voor Obama. Een \u2018linkse\u2019 Democraat als Hillary krijgt het moeilijker tegen een \u2018linkse\u2019 Republikein als McCain. Obama kan tegen McCain meer kiezers uit het midden weghalen dan Hillary. Hillary wordt gezien als polarisator, terwijl Obama bij de gemiddelde Republikein nog geen irritatie heeft opgewekt. Hij is de man van \u2018reaching across the aisle\u2019.
Ook in zijn algemeenheid geven de peilingen Obama meer kans dan Hillary om de echte presidentsverkiezingen daadwerkelijk te winnen. De peilingen zeggen dat Obama alle vier de Republikeinse kandidaten kan kloppen, maar Hillary slechts drie (Clinton tegen McCain zou kielekiele zijn). Er bestaat zelfs zoiets als een Obama-Republican, net zoals er ooit Reagan-Democrats waren.<\/p>\n

Twee uur later lijkt Obama terrein te winnen. Aanmoedigingen. Alsof er met een beetje doorzetten nog iets aan te doen zou zijn. En moesten de uitslagen van studentenstadjes niet nog komen? Die waren toch hoofdzakelijk Obama-territorium? Maar anderzijds: de stedelijke gebieden zijn tegelijk Hillary-gebied vanwege relatief veel armeren. Dat laatste gaf tenslotte de doorslag die laatste uren.
Obama verscheen ten tonele en feliciteerde Hillary stijlvol. Maar \u2018it\u2019s not over yet\u2019, en \u2018can we do it?\u2019 Het gezamenlijke antwoord luidt: \u2018Yes we can!\u2019 Mooie show weer. Werden we weer oneigenlijk be\u00efnvloed door de vorm?<\/p>\n

Later op de avond zitten we voor de tv in ons achenebbisj motel. Bespiegelingen. \u2018Is Obama net zo flexibel als de Clintons?\u2019 Gaat de linkse Edwards-aanhang niet automatisch naar Clinton of gaan democraten tactisch kiezen voor Obama?<\/p>\n

Als er maar een Democraat in het Witte Huis komt, houden we elkaar voor. \u2018Voor Wouter Bos zou het goed zijn, zo\u2019n campagne los van de partij,\u2019 bedenk ik. \u2018Dan zou hij geen last meer hebben van die conservatieve club en dan kan hij gewoon zeggen wat hij denkt.\u2019 Al knabbelend gaat de conversatie over op het naderende EK voetbal. Het wordt een enerverend jaar. We zijn weer even van de straat.<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

PvdA-kopstukken en politieke junkies Eddy Terstall, Erik van Bruggen en Hans Anker volgden in New Hampshire de primary-campagnes en raakten wild enthousiast van Obama. Vallen ze voor de show? \u2018Voor Wouter Bos zou het goed zijn, zo\u2019n campagne los van de partij.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":3380,"featured_media":110755,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[193,59,269,493],"tags":[2549,783,2547],"acf":[],"author_name":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/110751"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=110751"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/110751\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"AndorT","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/3380"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/110755"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=110751"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=110751"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=110751"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}