Gastcolumn \/ Boekenbal<\/p>\n
We hebben niet \u00e9\u00e9n snorretje gezet op de schilderijen in de gang, als we moesten plassen gingen we keurig naar het toilet, en de kleindochters van Bernlef hebben we met geen vinger aangeraakt. In zekere zin hebben we dus gefaald. Want Propria Cures-redacteuren op het boekenbal, dat moet gepaard gaan met relletjes: hoe meer schrijvers beledigd naar huis gaan, hoe geslaagder de avond.<\/p>\n
Maar het nadeel van het beledigen van schrijvers is dat je langer dan twee minuten met ze moet praten. En dat is geen kleine opgave, want schrijvers worden meestal afgezeken om precies dezelfde redenen als waarom je ze op feestjes uit de weg gaat. Bijvoorbeeld omdat ze menen dat je werkelijk zit te wachten op hun wijze raad, of omdat hun zelfkritiek omgekeerd evenredig is aan hun leeftijd. De druk om de gevestigde orde aan te pakken, kwam ook op het Boekenbal weer vooral vanuit de gevestigde orde zelf. Opmerkingen als: ‘Ah, Propria Cures! Jullie mogen gerust een vervelend stukje over me schrijven, ik kan wel tegen een stootje,’ heb ik zeker drie keer gekregen. Net als: ‘Jullie moeten m\u00e9\u00e9r tegen ons in opstand komen.’ Ook Henk Kraima, directeur van het CPNB, spoorde ons aan om tegengas te geven. Ons verzoek om perskaarten werd afgewezen met: ‘Ik kan u onmogelijk een uitnodiging doen toekomen. Het zou onze lol bederven. Ik reken gewoon weer op uw creativiteit.’<\/p>\n
Heel veel creativiteit bleek er niet voor nodig om het bal clandestien binnen te komen. In het aanpalende Caf\u00e9 Cox vroegen we een journalist om zijn perskaart. Die kregen we niet, maar we mochten er wel een foto van maken. Na een bezoekje aan de copyshop om de hoek hadden we een klein halfuur later drie perfect lijkende perskaarten. Weliswaar twee keer zo groot als de echte, maar dat viel de portier niet op.<\/p>\n
Om een uur of vier ‘s nachts zwalkten we tevreden de schouwburg weer uit. Het schijnt bon ton te zijn om het Boekenbal een muffe, tragische bedoening te vinden. Maar dat viel eigenlijk alleszins mee. Als er iets muf was aan het Boekenbal, dan waren het de gevestigde schrijvers die zo veel heimwee hebben naar hun recalcitrantie, dat ze bedelen om nieuwe rebellen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Hoe Dries Muus (22), redacteur van studentenblad Propria Cures, het Boekenbal binnendrong.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[293,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Dries Muus","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/108851"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=108851"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/108851\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Dries Muus","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=108851"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=108851"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=108851"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}