
 {"id":106633,"date":"2008-05-31T00:00:00","date_gmt":"2008-05-30T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/zo-vader-zo-zoon-special-detective-thrillergids-2008\/"},"modified":"2008-05-31T00:00:00","modified_gmt":"2008-05-30T22:00:00","slug":"zo-vader-zo-zoon-special-detective-thrillergids-2008","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/zo-vader-zo-zoon-special-detective-thrillergids-2008\/","title":{"rendered":"Zo vader zo zoon; SPECIAL DETECTIVE &#038; THRILLERGIDS 2008"},"content":{"rendered":"<p>Interview met Elvin Post<\/p>\n<p>Ruim twintig jaar geleden interviewde Rinus Ferdinandusse de thrillerschrijver Jacques Post uitvoerig voor VN&#8217;s Detective &#038; Thrillergids. Post had in 1987 vijf spannende boeken op zijn naam staan &#8211; eentje met vier sterren. Ze spelen allemaal in Rotterdam. &#8216;Vreemd,&#8217; zegt Elvin Post (1973), die vier jaar geleden met zijn debuut Groene Vrijdag meteen de Gouden Strop won, &#8216;dat toen ik op het toneel verscheen zo weinig mensen mij in verband brachten met het werk van mijn vader.&#8217; Toch zijn er heel wat overeenkomsten tussen vader en zoon. Beiden schreven recensies van niet-Nederlandse misdaadromans en interviewden buitenlandse thrillerschrijvers. Elvin Post doet dat nog steeds, voor het AD. Beiden waren in hun jonge jaren actief in de muziek: Elvin als amateurgitarist, Jacques als drummer. Elvin: &#8216;Ik houd van blues en rockmuziek, mijn vader ook van jazz. Hij heeft mij genoemd naar zijn favoriete Amerikaanse jazzdrummer, de legendarische Elvin Jones.&#8217; En allebei hielden ze zich bezig met het beoordelen van manuscripten van thrillerschrijvers in spe. Jacques is nu uitgever. Elvin: &#8216;Na mijn opleiding boekhandel en uitgeverij kreeg ik de mogelijkheid om te gaan werken bij de grote literaire agent Ralph Vicinanza in New York. Zij verzorgen onder meer de buitenlandse rechten van Stephen King. Ik maakte een voorselectie uit de aangeboden manuscripten. Veel van wat ik voorbij zag komen, maakte mij duidelijk hoe het in ieder geval n\u00ed\u00e9t moet.&#8217;<\/p>\n<p>Absurde dingen<\/p>\n<p>Verschillen zijn er ook. Jacques zei destijds: &#8216;Als je een poosje redigeert en vertaalt en veel leest, ga je denken: dat kan ik ook.&#8217; En hij voegde met succes de daad bij het woord. Voor Elvin ging het anders. &#8216;Mijn vader las op jonge leeftijd al heel veel. Ik hield meer van voetballen. Op school stond op de verplichte boekenlijst veel zwaar werk over de oorlog en trauma&#8217;s. Daar was ik op dat moment nog niet aan toe. Ik was een jaar of twintig toen mijn vader mij Stick van Elmore Leonard gaf. Dat veranderde alles. Ik vond dat geweldig, zo mooi van perspectief, en dan die personages met hun particuliere gektes. Ook Merg en been van Gerben Hellinga maakte grote indruk op me.&#8217;<\/p>\n<p>Maar zelf schrijven, zoals zijn vader, daar d\u00e1cht Elvin niet aan. Dat gebeurde bij toeval. &#8216;In mijn New Yorkse jaren stuurde ik veel e-mails naar huis en naar vrienden, waarin ik de absurde dingen die ik meemaakte, beschreef. Een vrouw in Manhattan deed bijvoorbeeld aan het merkwaardige Ivy League Dating, waarmee je afgestudeerden aan een Amerikaanse topuniversiteit aan de haak kon slaan. En de secretaresse van het agentschap vertelde mij over een ijscoman die connecties had met de maffia en in wapens handelde. Als je om een magnum vroeg, was het van belang te specificeren wat voor magnum je precies bedoelde: de witte, die met amandelsmaak, chocola of de&#8230; Ik mailde over het cheque cashing-bureautje waar ik naartoe ging, met die stapels krasloten overal en zo&#8217;n zonderlinge chef, die raar rondsloop. Veel elementen uit Groene Vrijdag had ik al. Die ben ik later bij elkaar gaan vegen voor mijn eerste boek. Maar ik moest er wel iets aan toevoegen: een conflict als thema. En kleine conflicten tussen de personages onderling.&#8217;<\/p>\n<p>Daarin is hij geslaagd. Na de juichende ontvangst van zijn debuut schreef Elvin Post nog twee misdaadromans. Vals beeld, een geromantiseerd verhaal over een werkelijk uitgevoerde kunstroof in Boston met een boeiend portret van kunstvervalsers in de VS en hun onderlinge wrijvingen (ook genomineerd voor de Gouden Strop, en voor de Diamanten Kogel). En in januari van dit jaar verscheen Geboren verliezers. Daarin beschrijft hij de levens van kleine criminelen in het drugscircuit in Washington Heights, New York, zeer geloofwaardig &#8211; en spannend. Elvin Post is inmiddels in zes talen vertaald en de eerste twee boeken worden verfilmd. Logisch, want de recensenten waren vol lof over zijn filmische montagetechniek en over zijn lichtvoetige humor.<\/p>\n<p>Kunstvervalsers<\/p>\n<p>Jacques Post zei in 1987: &#8216;Mijn eerste drie boeken heb ik geschreven met het idee in mijn achterhoofd dat het eigenlijk ook een scenario moest zijn.&#8217; Elvin Post: &#8216;Dat heb \u00edk nooit gedacht. Ik ben daar van tevoren niet mee bezig geweest.&#8217; Toch schrijft hij nu zelf het scenario voor de verfilming van Vals beeld. &#8216;Ik ben nog maar in de eerste fase. De kracht van het verhaal zit in de wrijving tussen de personages. Ik doe mijn best om ze net zo neer te zetten als Elmore Leonard en zijn 10 Rules of Writing. Ik moet er nog veel uitfilteren. Zo nodig schrijf ik er een nieuwe sc\u00e8ne in. De rol van de vrouw in het verhaal bijvoorbeeld, echtgenote van de museumdirecteur en uiteindelijk de geliefde van een van de kunstvervalsers, moest ik flink naar voren halen. Ik vind het leuk om vanuit een ander gezichtspunt naar mijn boek te kijken. En ik verbaas me erover hoeveel er nog uit kan. Dat heb je trouwens bij veel boeken. Volgens Scott Turow geldt dat alleen niet voor Moby Dick. &#8220;Daar staat geen woord te veel in,&#8221; zei hij tegen mij. &#8220;Dat is zo briljant. Ik lees het steeds opnieuw en blijf me verbazen.&#8221;&#8216;<\/p>\n<p>Elvin Post wijst op een grote crayontekening in zijn woonkamer, gesigneerd: Henri Matisse. Het is het portret van een vrouw, lange hals, fraaie lippen, half geloken ogen, een hand speelt met een kralensnoer. Een vervalsing van Matisse speelt een rol in Vals beeld. &#8216;Dat portret heb ik gekocht van  Geert Jan Jansen. Ik las Magenta, avonturen van een meestervervalser van Jansen om mij in die wereld te ori\u00ebnteren. Wij hebben nog steeds contact.&#8217; Voorin Vals beeld staat een citaat van Jansen: &#8216;Dit boek geeft zoveel informatie over kunstdiefstal en kunstvervalsing: het zou verboden moeten worden.&#8217; Een mooi compliment voor de research van Elvin Post.<\/p>\n<p>Favorieten Elvin Post<\/p>\n<p>Elmore Leonard Get Shorty<\/p>\n<p>Charles Willeford Miami Blues<\/p>\n<p>Scott Turow Presumed Innocent<\/p>\n<p>Frederic Forsyth De dag van de Jakhals<\/p>\n<p>Jay McInerney Bright Lights, Big City<\/p>\n<p>Gerben Hellinga Merg en been<\/p>\n<p>Michael Connelly De dichter<\/p>\n<p>Thomas Harris Rode draak<\/p>\n<p>George Pelecanos Tuinier van de nacht<\/p>\n<p>Dennis Lehane Gesloten kamer<\/p>\n<p>Bret Easton Ellis American Psycho<\/p>\n<p>Favorieten Jacques Post (1986)<\/p>\n<p>Len Deighton The Ipcress File<\/p>\n<p>Raymond Chandler The Big Sleep<\/p>\n<p>Eric Ambler Journey into Fear<\/p>\n<p>Frederick Forsyth The Day of the Jackal<\/p>\n<p>Dashiel Hammett The Maltese Falcon<\/p>\n<p>James M. Cain The Postman Always Rings Twice<\/p>\n<p>Paul Cain Fast One<\/p>\n<p>Trevanian The Eiger Sanction<\/p>\n<p>Damon Runyon On Broadway<\/p>\n<p>Hunter S. Thompson The Great Shark Hunt<\/p>\n<p>De boeken van Elvin Post verschijnen bij uitgeverij Anthos<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Elvin Post, zoon van thrillerauteur Jacques Post, raakte bij toeval aan het schrijven. En won prompt de Gouden Strop. \u2018De kracht van het verhaal zit in de wrijving tussen de personages.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[293,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Martje Breedt Bruyn","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/106633"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=106633"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/106633\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Martje Breedt Bruyn","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=106633"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=106633"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=106633"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}