{"id":106133,"date":"2008-06-11T10:38:00","date_gmt":"2008-06-11T08:38:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/geen-integratie\/"},"modified":"2008-06-11T10:38:00","modified_gmt":"2008-06-11T08:38:00","slug":"geen-integratie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/geen-integratie\/","title":{"rendered":"Geen integratie"},"content":{"rendered":"
\n

14-06-2008
Simon Kuper<\/p>\n

Waarom het veelkleurige Franse voetbalteam niets heeft bijgedragen aan een multicultureel Frankrijk. <\/p>\n

Ik ben slechts een geadopteerde Fransman – sinds 2002 woon ik in Parijs – maar ook voor mij is het het ontroerendste gezicht in de sport: het Franse voetbalteam, zwart, wit, bruin, kaal en harig, dat arm in arm de ‘Marseillaise’ zingt. Deze spelers zijn het gezicht van een ‘multigekleurd \u00e9n driekleurig Frankrijk’, zei de vorige president Jacques Chirac.<\/p>\n

De afgelopen tien jaar werden Les Bleus Europees en wereldkampioen. De vorige WK-finale verloren ze slechts op penalty’s, maar die wedstrijd tegen Itali\u00eb trok de meeste tv-kijkers ooit en was daarmee de grootste gedeelde nationale ervaring sinds de bevrijding – met het verschil dat ditmaal alle Fransen wel aan dezelfde kant stonden.<\/p>\n

Op vrijdagavond tegen Nederland staan er waarschijnlijk acht zwarte en bruine spelers – de meeste van hen ook nog eens ideale schoonzonen – in het Franse elftal. Ze kunnen zomaar weer Europees kampioen worden. Toch heeft deze ploeg nu al gefaald. Het heeft namelijk niets kunnen bijdragen aan de integratie in Frankrijk.<\/p>\n

Tien jaar geleden verwachtten velen dat wel. Toen werd het gezicht van Zinedine Zidane, zoon van Algerijnse immigranten, op de Arc de Triomphe geprojecteerd, en scandeerden volksmenigtes: ‘Zizou pr\u00e9sident!’ De demograaf Mich\u00e8le Tribalat, gespecialiseerd in immigratie, zei dat het team ‘meer voor integratie had gedaan dan jaren van politieke wil’. De spelers zeiden iets soortgelijks, en vertelden over hun onderlinge, interraciale liefde met een onbeschaamde emotie die deed denken aan de jaren zeventig.<\/p>\n

Het zag er oorspronkelijk goed uit. In de halfjaarlijkse opiniepeilingen van de krant Journal du Dimanche werd Zidane regelmatig tot populairste Fransman gekozen. Hij en andere spelers klaagden vaak over de extreem-rechtse politicus Jean-Marie Le Pen. Deze klaagde weer over het gekleurde team.<\/p>\n

In de presidentsverkiezingen van 2002 werd Le Pen tweede, nog voor de socialisten. Voor experts was dat geen verrassing. Elk jaar peilt de Franse Nationale Commissie voor Mensenrechten het Frans racisme-niveau. In 1999 en 2000 werden Fransen ondanks hun voetbalteam racistischer. In 1999 werd een nieuwe vraag aan de peiling toegevoegd: stonden er ‘te veel spelers van buitenlandse afkomst in het Franse voetbalelftal’? Je zou denken dat niemand dat vond. Die spelers hadden Frankrijk wereldkampioen gemaakt. Toch was 36 procent van de ondervraagden in 2000 het geheel of voornamelijk eens met deze uitspraak.<\/p>\n

Als Le Pen of verdwaalde socialistische politici of de filosoof Alain Finkielkraut over zwarte spelers klaagden, dan spraken ze dus niet gewoon uit het hart. Ze wisten dat veel Fransen hun mening openlijk delen. Toen de nieuwe blanke held Franck Rib\u00e9ry het team binnendrong, bleek hij tot de islam te zijn bekeerd.<\/p>\n

De rellen in de zwart-bruine banlieues van november 2005 wezen uit dat de Franse integratie niet echt voor honderd procent was geslaagd. De toenmalige minister van Binnenlandse Zaken Nicolas Sarkozy noemde de relschoppers ‘schuim’. De Franse verdediger en intellectueel Lilian Thuram, uitgegroeid tot woordvoerder van de banlieues, repliceerde: ‘Ook ik ben in een banlieue opgegroeid. Ook tegen mij zeiden ze: “Je bent schuim.” Maar ik ben geen schuim. Wat ik wilde was werken. Hij [Sarkozy] heeft deze subtiliteit wellicht niet begrepen.’<\/p>\n

Sarko wilde dolgraag een voetbalheld confronteren. In een verkiezingsuitzending in 2007 begon hij zelf over Thuram, die na tien jaar bij buitenlandse topclubs niet meer zou weten wat er in de banlieues leefde. Het was een uitgekiende strategie: de ge\u00ebxpatrieerde voetballende multimiljonairs symboliseren de globalisering die veel Franse kiezers vrezen.<\/p>\n

Maar de hoofdreden dat deze ploeg niets voor integratie heeft gedaan, is dat het de vooroordelen over zwarten alleen maar heeft verstevigd. Claude Boli, socioloog gespecialiseerd in zwarte atleten, vertelt: ‘Het stereotiep is dat zwarten goed zijn in sport, in muziek. Voetbal bestrijdt de discriminatie dus niet. Integendeel: het is een bitter succes.’<\/p>\n

Dit voorjaar vertelde Thuram mij in Barcelona, waar hij toen nog speelde: ‘In de collectieve verbeelding is de zwarte in de sport op zijn plaats. Laatst zei een fitnesstrainer hier in Barcelona over Abidal [een zwarte Franse verdediger]: “Hij is een atleet van het zwarte ras.” Het is niet omdat hij na de training achterblijft om te lopen. Nee, het is omdat hij zwart is. In de sport helpen de vooroordelen de zwarten.’<\/p>\n

Dat de sport de getto’s niet zou helpen, hadden we al moeten weten toen Frankrijk in 1998 wereldkampioen werd. Wie een uur in de VS doorbrengt, ziet dat zwarte sporthelden als Muhammad Ali, Arthur Ashe en Michael Jordan de Amerikaanse zwarten nog niet helemaal tot aan de top van de samenleving hebben getild.<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Waarom het veelkleurige Franse voetbalteam niets heeft bijgedragen aan een multicultureel Frankrijk.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[269],"tags":[783,2223],"acf":[],"author_name":"Simon Kuper","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/106133"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=106133"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/106133\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Simon Kuper","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=106133"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=106133"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=106133"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}