{"id":105917,"date":"2008-06-17T13:09:00","date_gmt":"2008-06-17T11:09:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/tikken-en-trappen\/"},"modified":"2008-06-17T13:09:00","modified_gmt":"2008-06-17T11:09:00","slug":"tikken-en-trappen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/tikken-en-trappen\/","title":{"rendered":"Tikken en trappen"},"content":{"rendered":"
\n

21-06-2008
Piet Grijs<\/p>\n

Ik hou meer van mijn fiets dan van mijn computer.<\/p>\n

Elke dag zit ik twee uur op mijn fiets en elke dag zit ik twee uur voor mijn computer.<\/p>\n

Vroeger zei je ‘zit ik achter mijn computer’, maar ik zat er zelden achter, of voor. Je maakte een
programma en dat gaf je af bij een loketje en dan kwam je een uur later terug om de antwoorden van de computer te bekijken.<\/p>\n

Diezelfde toestand heb ik weer bereikt dankzij een vriend in Arizona. Die jongen bezit programma’s waarop zulke oude computertalen als Algol, Pascal, Lognan (andere klinkers dan A en O mocht een programmeertaal nooit hebben, en er moest altijd een letter L in staan) gedraaid kunnen worden. Ik stuur hem laat in de nacht een programma met wat invoer en als ik de volgende ochtend opsta, liggen de antwoorden voor me klaar.<\/p>\n

Hij heeft mij beloofd altijd mijn programma’s onmiddellijk na ontvangst te draaien totdat ik een programmeerfout maak. Dan zendt hij mij zijn vertaalprogramma’s zodat ik het werk moet doen wat hij in Arizona doet. Dat moment is gelukkig nog niet aangebroken.<\/p>\n

De fiets is nog gehoorzamer. Die staat altijd klaar tot hij gestolen wordt. Dat moment is nog niet aangebroken. Het is een fiets zonder versnellingen, zonder handrem, en zonder dynamo. Zo gauw de trappers mijn voeten voelen, gaan ze draaien en houden ze mijn benen in beweging.<\/p>\n

Het stuur raak ik alleen aan als ik naar links of rechts wil, want met het lichaam naar links of rechts buigen is te gevaarlijk. Het enige wat mij kan gebeuren, is een lekke band.<\/p>\n

Ik vind het helemaal niet erg als iemand een autoruit aan stukken slaat omdat hij iets uit die auto wil gappen. Maar laat hij wel een bezem meenemen om de gemene scherven op te vegen. De autodief is even ego\u00efstisch als de autobezitter, die ook nooit de fietsbandsnijders opruimt.<\/p>\n

Ik weet niet eens hoe mijn computer heet en de hoeveelste het is. Mijn moeder ruilde in 1945 haar oorlogsfiets met houten banden voor een schrijfmachine. Nu is een laptopje even duur als een goede fiets. De fiets die zij in 1948 kocht, staat al jaren zonder slot tegen de muur van het zomerhuisje dat haar kinderen erfden. De lamp en de bel zijn totaal doorgeroest. De wielen, ketting, remmen, banden zijn natuurlijk vele malen vernieuwd. Maar frame en stuur dateren van 1948 en het ding rijdt even onhandig als toen.<\/p>\n

Het ergste van de hedendaagse computer is het programma Google. Wat je ook vraagt, altijd krijg je honderdduizend antwoorden. Zelfs wanneer je, zoals ik wel eens doe, het gevraagde antwoord tegelijk met de vraag intikt, moet je uit honderdduizend reacties dat juiste antwoord zien terug te vinden.<\/p>\n

Het doet me denken aan het nieuwe fietspadensysteem dat in veel delen van Nederland is aangelegd. Je moet een rij getallen onthouden om van A naar B te fietsen en voortdurend blijven kijken of er een nieuw getal-bordje met een pijl naar links of rechts opdoemt. Het voordeel van fietsen is juist dat je de route geheel laat afhangen van wind, water, wolken, welbehagen en wielewalen.<\/p>\n

Natuurlijk is fietsen in Nederland comfortabeler dan in het buitenland. Je weet wat het einddoel van de dag is: het huis waar je fiets die nacht stond. Daarom juist is het fietsen in het buitenland spannender.<\/p>\n

Ik schreef dit stukje op de fiets.Ik beloof u: dat zal ik nooit meer doen. Alleen al het zoeken naar een plek met wiefie of waaifaai om het naar u toe sturen. Dat voert me weg van bomen en bergen naar kroegen en kantoren.<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ik hou meer van mijn fiets dan van mijn computer.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[269],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Piet Grijs","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/105917"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=105917"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/105917\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Piet Grijs","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=105917"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=105917"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=105917"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}