
 {"id":105741,"date":"2008-06-21T09:21:00","date_gmt":"2008-06-21T07:21:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/25-verhalen\/"},"modified":"2008-06-21T09:21:00","modified_gmt":"2008-06-21T07:21:00","slug":"25-verhalen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/25-verhalen\/","title":{"rendered":"#25: Verhalen"},"content":{"rendered":"<div class=\"wpg-element lead-bold\">\n<p>THE BELIEVER JUNE 08 &#8211; Hij is een held die Jan Pronk heet. Jan Pronk? Ja: Jan Pronk. Wat doet die nu weer in een rubriek die over boeken en verhalen gaat? Hij laat van zich spreken. En wel in <i><a href=\"https:\/\/www.believermag.com\/\" onclick=\"this.target='_blank';\" class=\"normal\" title=\"https:\/\/www.believermag.com\/\">The Believer<\/a><\/i>, het Amerikaanse literaire tijdschrift uit de stal van Dave Eggers&#8217; <a href=\"https:\/\/www.mcsweeneys.net\/\" onclick=\"this.target='_blank';\" class=\"normal\" title=\"https:\/\/www.mcsweeneys.net\/\">McSweeney&#8217;s<\/a>. Dus mocht u, zoals half Nederland en in elk geval het grootste deel van de PvdA-leden, ook denken dat Pronk oud links en dus oud nieuws is &#8211; u weet wel: politiek correct en zo &#8211; weet dan dat hij in h\u00e9t tijdschrift van de nieuwe literaire garde uit Amerika in uiterst positieve zin figureert.<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div style=\"width:120px; height:142px;\" class=\"wpg-element image left\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2008\/06\/989ab139-3c17-4958-8371-e35747b1c191_25SP_believer1.jpg\" width=\"120\" height=\"142\" alt=\"\"  \/><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>Als je het verhaal leest, kun je slechts de hoogst onpostmoderne, niet-ironische en simpele conclusie trekken: dat is een goudeerlijke bikkel.<\/p>\n<p>Pronk duikt opeens op in het &#8211; waar gebeurde &#8211; verhaal van de Sudanese Fatima (39), moeder van zes kinderen, misbruikt en vele malen bijna dood geslagen voor ze als vluchtelinge in Amerika belandt. Nadat ze uit haar dorp is verjaagd en via kampen halfdood in Khartoem aankomt, mag ze aldaar het huis van de VN-gezant schoonmaken. Jan Pronk. Door de geheime dienst wordt ze ernstig mishandeld en gedwongen om hem te bespioneren. Dat doet ze niet. Wel vraagt ze Pronk om hulp. Zonder te zeggen waarom ze in de problemen zit, vertelt ze hem dat ze het land moet ontvluchten. Pronk biedt haar direct onderdak aan in zijn huis. Ze weigert. Ze wil weg. Daarop geeft hij Fatima, die hij nauwelijks kent &#8211; ze werkt nog maar een maand of vier bij hem &#8211; in totaal zo&#8217;n achtentwintighonderd dollar en een offici\u00eble brief met een oproep haar te helpen. In Egypte wordt ze vervolgens van haar spullen beroofd, waarna nog meer ellende volgt, maar uiteindelijk belandt ze in Amerika. Alwaar ze haar verhaal vertelt in het kader van het &#8216;Voice of Witness&#8217;-project, waarin uitgaand van orale geschiedenis vluchtelingen de situatie in oorlogsgebieden schetsen. Er wordt niets verteld uit andere bronnen, die Fatima&#8217;s verhaal reli\u00ebf geven. Nu is dat jammer. Maar voor Pronk was dat toen niet nodig.<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div style=\"width:120px; height:183px;\" class=\"wpg-element image right\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2008\/06\/6422e4f4-755b-42d2-a94a-d818288f6945_25SP_mapsandlegends1.jpg\" width=\"120\" height=\"183\" alt=\"\"  \/><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p><b>MICHAEL CHABON<\/b> &#8211; Dat de scheiding tussen massa- en elitecultuur te onzent graag agressief getrokken wordt, hoeft niet te betekenen dat dit elders ook zo gebeurt. Michael Chabons essays, verzameld in <i><a href=\"https:\/\/www.mcsweeneys.net\/books\/mapsandlegends\/\" onclick=\"this.target='_blank';\" class=\"normal\" title=\"https:\/\/www.mcsweeneys.net\/books\/mapsandlegends\/\">Maps and Legends<\/a><\/i>, gaan over zijn genesis als lezer en schrijver, en zijn waardering voor uiteenlopende literaire vormen. Hij bespreekt hen die &#8211; net als hijzelf &#8211; de niemandslanden opzoeken tussen literatuur en de genres, zoals sciencefiction en detective. Juist daar vernieuwt de literatuur zich, vindt hij. Daarom heeft de roman zich zijns inziens ook in de afgelopen vijfenzeventig jaar wel degelijk steeds weer vernieuwd. Hij voorspelt dat het korte verhaal nu onvermijdelijk ook aan het vernieuwen zal gaan.<\/p>\n<p>Chabon hoort ook een beetje bij de bent van uitgeverij McSweeney&#8217;s. Zijn boek wordt er erg mooi uitgegeven. De opbrengst gaat overigens ook al naar zo&#8217;n McSweeney&#8217;s-project: 826 National: in zeven Amerikaanse steden worden in eigen winkels gratis schrijflessen aan jongeren gegeven.<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div style=\"width:120px; height:164px;\" class=\"wpg-element image left\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2008\/06\/6fed5587-3a49-4590-825d-93f055a2f202_25SP_newyorker1.jpg\" width=\"120\" height=\"164\" alt=\"\"  \/><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p><b><a href=\"https:\/\/www.newyorker.com\/\" onclick=\"this.target='_blank';\" class=\"normal\" title=\"https:\/\/www.newyorker.com\/\">THE NEW YORKER<\/a><\/b> &#8211; Het zomer-fictienummer. Haruki Murakami plaatst zijn echte geboorte als schrijver op het moment dat hij dagelijks ging rennen. Toen had hij zijn jazzclub al verkocht &#8211; waar hij vorig jaar (in een verhaal dat we in de Republiek plaatsten) zijn schrijversgeboorte situeerde. Boeiende verhalen verder, waaronder een fascinerende Annie Proulx en een onweerstaanbare <i>Natasha<\/i> uit circa 1924 van Vladimir Nabokov.<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Hij is een held die Jan Pronk heet. Jan Pronk? Ja: Jan Pronk. Wat doet die nu weer in een rubriek die over boeken en verhalen gaat? Hij laat van zich spreken. En wel in The Believer, het Amerikaanse literaire tijdschrift uit de stal van Dave Eggers&#8217; McSweeney&#8217;s.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[95,97],"tags":[2317,2399],"acf":[],"author_name":"Sander Pleij","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/105741"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=105741"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/105741\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Sander Pleij","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=105741"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=105741"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=105741"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}