{"id":105703,"date":"2008-06-21T13:13:00","date_gmt":"2008-06-21T11:13:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/dvd-box-studio-60-on-the-sunset-strip-geheime-wereld\/"},"modified":"2008-06-21T13:13:00","modified_gmt":"2008-06-21T11:13:00","slug":"dvd-box-studio-60-on-the-sunset-strip-geheime-wereld","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/dvd-box-studio-60-on-the-sunset-strip-geheime-wereld\/","title":{"rendered":"Dvd-box Studio 60 on the Sunset Strip: Geheime wereld"},"content":{"rendered":"
\n

21-06-2008
Door Jeroen Vullings<\/p>\n

Hoe moet je verder als je het beste televisiedrama ooit, de politieke serie The West Wing (1999-2006), al op je naam hebt? Een serie rond een Democratische president en zijn gedreven, snelpratende, sneldenkende stafmedewerkers, machtige politieke dieren zonder priv\u00e9leven die de klok rond werken voor een betere wereld. Dagelijks trotseren ze kleine en grote rampen, waarover ze in een soort codetaal spreken die bij hun vak en onderlinge verhouding past – taal die de even intelligent veronderstelde kijker zelf moet kraken. Ik had verwacht dat Aaron Sorkin, het geniale brein achter The West Wing, zijn volgende serie over de Verenigde Naties zou laten gaan, een logische stap verder, maar nee: hij koos voor het team dat een comedyshow, een soort Saturday Night Live, wekelijks bedenkt, produceert en uitvoert. Het werd Studio 60 on the Sunset Strip: wederom een superieur televisiedrama, dat in de Verenigde Staten van 2006 tot 2007 liep (22 afleveringen).<\/p>\n

Slim dat Sorkin op oud succes bouwt. Door de West Wing-vedettes Bradley Whitford (nu producer Danny Trip) en Timothy Busfield respectievelijk een hoofdrol en een bijrol te geven, paait hij zijn publiek dat om de Witte Huis-serie rouwt. Tweede hoofdrol in Studio 60 is voor ideale schoonzoon Matthew Perry (Friends); zijn karakter Matt Albie bedenkt en schrijft de show. Ook hier geeft Sorkin de kijker het gevoel een exclusieve rondleiding te krijgen in een geheime wereld: Studio 60 is een even bizarre biotoop als het Witte Huis, met eigen wetten en chemie. Weer draait het om hyperintelligente, perfectionistische persoonlijkheden, die onafgebroken werken en de liefde mislopen – terwijl de urgentie in dit drama niet door de almacht van de Amerikaanse president wordt verleend, maar door de erotische spanning op de werkvloer.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object>
Trailer van Studio 60 on the Sunset Strip<\/i><\/p>\n<\/p><\/div>\n
\n

Ook hier gaat het om moeilijkheden die getrotseerd moeten worden zodat de wekelijkse show kan plaatsvinden: van muitende tekstschrijvers, de druk van bovenaf om betere kijkcijfers, drugsverslaving, gebroken harten, beledigde christenen tot dervende reclame-inkomsten na een boycotoproep door Karl Roves neocon-stoottroepen.<\/p>\n

Rap veranderend Amerika<\/b>
Centraal in Studio 60 on the Sunset Strip staat de strijd om het behoud van kwaliteit en de eigen integriteit in een tijd van commercialisering. Onnadrukkelijk maar indringend komen de problemen met de begrenzing van humor aan bod, met raciale kwesties, met de vrijheid van meningsuiting. Dat alles tegen de achtergrond van het rap veranderende Amerika, eerst door nine eleven, daarna door de wars on terror. Comedy maken met zo veel bittere actualiteit als achtergrond is een uitdaging voor megatalenten Danny & Matt.<\/p>\n

Uiteraard doet de vergelijking opgeld met een eerdere kwaliteitsserie van Sorkin, Sports Night, over een team televisiemakers dat een sportprogramma maakt. Vintage Sorkin: slim, grappig, snel, ontroerend. Ook daar ging het over liefde, ethiek en macht in medialand. Maar het grote verschil is – hoe kan het anders na The West Wing – dat het studiogewoel in Studio 60 niet meer losstaat van de wereld.<\/p>\n

De serie is in de Verenigde Staten in een vroeg stadium stopgezet – geen voer voor popcornpubliek. Sorkin doet namelijk geen concessies. Studio 60 gaat over de ons kent ons wereld van televisie, daarom laat hij sterren uit andere succesvolle series (zoals Heroes) opdraven als zichzelf, of speelt hij met de herinnering aan West Wing-coryfee\u00ebn, door de actrice Allison Janney (de goedgebekte persvoorlichtster C.J. Cregg) als gelegenheidscom\u00e9dienne te laten figureren – nu met een mond vol tanden. Om de verwarring nog groter te maken: haar voormalige geliefde uit The West Wing, heeft ook een rol in Studio 60 en flirt met haar. Dat zo veel vette knipogen alsnog subtiel werken is typisch Sorkin-vakwerk.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\"<i>
De cast van Studio 60 on the Sunset Strip<\/i><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n
\n

Voeg daarbij het onconventionele vertelritme. Flashbacks worden over een paar episodes heen gesmeerd; een ruraal uitstapje naar Nevada wordt een serie in een serie met een glansrol voor John Goodman; cruciale momenten worden er in slimme beeldsequenties doorheen gejast: filmdesign waarmee de speelse Sorkin zichzelf overtreft. Hoogtepunt zijn de laatste vier afleveringen waarin de als militair in Irak gestationeerde broer van een van de komieken gekidnapt is door een Al Qaida-cel. Daarnaast belandt de ravissante mediabons Amanda Peet hoogzwanger en in levensgevaar in het ziekenhuis waardoor Sorkin zich ook aan het perfecte ER-gevoel kan verlustigen. <\/p>\n

Ramp na ramp voltrekt zich, emotiepedaal na emotiepedaal wordt ingetrapt, maar ingetogen, fluisterend, zelfs zwijgend, met ruimte voor sentiment en cynisme, voor absurditeit en vanzelfsprekendheid. Een tearjerker op zeldzaam hoog niveau. En steeds blijft Sorkin teasen: in The West Wing stonden we met de president in ‘the situation room’, wisten we wat hij zou doen bij zo’n gijzeldrama. Hier staan we aan de andere kant, naast een zwijgzame militair die alles weet en niets mag zeggen. Als in het echte leven – dat geldt voor elk script dat Sorkin aanraakt.<\/p>\n

De complete serie<\/a> Studio 60 on the Sunset Strip is verkrijgbaar bij bol.com.<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een tearjerker op zeldzaam hoog niveau is de serie \u2018Studio 60 on the Sunset Trip\u2019, over een comedyshow tegen de achtergrond van het Amerika van na 11 september.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[399,2121,269],"tags":[783],"acf":[],"author_name":"Jeroen Vullings","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/105703"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=105703"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/105703\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Jeroen Vullings","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=105703"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=105703"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=105703"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}