{"id":105597,"date":"2008-06-26T10:05:00","date_gmt":"2008-06-26T08:05:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/verkrachting-als-strategie\/"},"modified":"2008-06-26T10:05:00","modified_gmt":"2008-06-26T08:05:00","slug":"verkrachting-als-strategie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/verkrachting-als-strategie\/","title":{"rendered":"Verkrachting als strategie"},"content":{"rendered":"
\n

28-06-2008
Door Ko Colijn<\/p>\n

\u2018Het is in een gewapend conflict waarschijnlijk gevaarlijker om vrouw te zijn dan soldaat,\u2019 vindt de Nederlandse generaal Patrick Cammaert, die geweld tegen vrouwen in oorlog als commandant van de VN-vredesmacht in Congo van nabij meemaakte. De spijker dubbel op de kop. Een: veel mannen sluiten zich in de chaos van falende staten, vaak uit lijfsbehoud, aan bij milities. Twee: in de anarchie van burger- en bendeoorlog geldt helaas nog een allerprimitiefste wet: de hi\u00ebrarchie van vogelvrijheid, die vrouwen en meisjes op de onderste plaats zet. Het in elkaar storten van staten door oorlog en natuurrampen, zegt Hilde Frafjord Johnson (Unicef), lijkt wel een vergunning om te verkrachten. Geweld tegen vrouwen neemt pandemische proporties aan, waarschuwde secretaris-generaal Ban Ki-moon vorige week.<\/p>\n

In de Republiek Congo worden per dag veertig vrouwen of meisjes verkracht als bewust oorlogsinstrument. In Kenia ging het fout na de verkiezingen, in Soedan en Tsjaad is het dagelijkse praktijk.<\/p>\n

In Zimbabwe verkrachten aanhangers van dictator Mugabe dagelijks tientallen vrouwen. Vaak openlijk, op bases die door de ZANU-PF-partij zijn ingericht op plaatsen waar de bevolking van steun aan de oppositie wordt verdacht. Verkrachting als deel van gedwongen heropvoeding, door een ZANU-PF-leider zonder blikken of blozen toegelicht als \u2018kameraadschap in ons gemeenschappelijk doel om de oppositie uit te schakelen\u2019.<\/p>\n

Volgens Irene Khan, secretaris-generaal van Amnesty International, worden vrouwen en meisjes in gewapende conflicten bewust verkracht, seksueel aangevallen, verminkt en vernederd. Amnesty strijdt al jaren tegen seksueel oorlogsgeweld. In het rapport Lives Blown Apart (2004) stond: \u2018Door vrouwen aan te vallen, val je de eer van je vijand aan. Het is een methode om de mannen te demoraliseren.\u2019 Verkrachting is geen seksuele \u2018gratificatie\u2019 of een bijverschijnsel van oorlog, zei Gita Sanghal van Amnesty destijds tegen de BBC, je kunt het zien als \u2018a very strategic attack\u2019. In etnische conflicten is het een middel om sociale controle over een gemeenschap uit te oefenen en om etnische grenzen te trekken. \u2018Vrouwen worden gezien als degenen die de gemeenschap reproduceren en onderhouden,\u2019 aldus Sanghal. \u2018Door vrouwen van de andere gemeenschap zwanger te maken kan die gemeenschap worden vernietigd.\u2019<\/p>\n

In de Balkanoorlog werden Bosnische vrouwen stelselmatig verkracht. In gevechten tussen moslims en hindoes in de Indiase deelstaat Gujarat werden vruchten uit de baarmoeder van zwangere vrouwen gesneden. Pakistaanse soldaten verkrachtten tienduizenden Bengaalse vrouwen toen Oost-Pakistan zich vrijvocht om als Bangladesh verder te gaan. Het doel was dat Bengaalse vrouwen Pakistaan\u00adse kinderen zouden baren. Maar verkrachting is ook een terreurinstrument en een martelmethode om vrouwen tot het geven van informatie te dwingen.
Als de oorlog voorbij is, is het verkrachten niet afgelopen. Door geweld alleen al telt de wereld twee\u00ebnveertig miljoen vluchtelingen, waarvan viervijfde vrouw of kind. Seks is ook een afgedwongen betaalmiddel, in ruil voor doortocht of voedsel. Het Colombiaanse ministerie van Sociale Zaken berekende dat meer dan eenderde van de vrouwen ooit tot seks was gedwongen met mannen die \u2018iets\u2019 hadden te bieden. En natuurlijk gebeurt het niet alleen in de zogenaamde derde wereld, er zijn talloze gevallen van seksueel misbruik op Amerikaanse bases. Ook VN-vredessoldaten hebben zich zodanig misdragen dat Ban Ki-moon bij herhaling gedwongen werd een zerotolerancebeleid af te kondigen.<\/p>\n

De dubieuze reputatie van zijn blauwhelmen is niet alleen een vreselijk moreel probleem, maar stagneert ook de werving van vrouwelijke peacemakers. En die is belangrijk om het gastland te laten zien dat vrouwen een rol kunnen spelen in het vredesproces. Het is belangrijk dat het nieuwe politie- en justitieapparaat niet alleen wordt gevuld met ex-militiemannen die nog een oude kalasjnikov in de paraplubak hebben staan. Ban Ki-moon was opgetogen toen hij in Liberia een vrouwelijke eenheid Indiase peacekeepsters aantrof, het had een positief effect op de werving van vrouwelijke politieagenten.<\/p>\n

Het goede nieuws is nu dat de VN Veiligheidsraad vorige week resolutie 1820 heeft aangenomen, waarin oorlogsverkrachting voor het eerst tot oorlogsmisdaad \u2013 onderdeel van genocide \u2013 \u00e9n als een bedreiging van vrede en veiligheid wordt bestempeld. Het eerste betekent dat seksueel geweld veel strenger bestraft kan worden. Het tweede is eigenlijk even triest als positief. Triest, want blijkbaar waren niet de vernedering, gezondheid en veiligheid van vrouwen en meisjes zelf genoeg reden om de verantwoordelijken hard aan te pakken. Pas nu is besloten dat verkrachting de veiligheid en de vrede van een heel land in gevaar brengt, is dat het geval. Maar laten we blij zijn dat VN-soldaten met een vrede-en-veiligheidsmandaat nu wel m\u00f3\u00e9ten ingrijpen als er \u2018strategisch verkracht\u2019 wordt. <\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Verkrachten neemt in oorlogsgebieden een epidemische vorm aan. Nu is het eindelijk een oorlogsmisdaad.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":286725,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[193,59,445,269,1611],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Ko Colijn","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/105597"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=105597"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/105597\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Ko Colijn","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/286725"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=105597"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=105597"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=105597"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}