
 {"id":105549,"date":"2008-06-28T00:00:00","date_gmt":"2008-06-27T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/belasting-is-roof\/"},"modified":"2008-06-28T00:00:00","modified_gmt":"2008-06-27T22:00:00","slug":"belasting-is-roof","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/belasting-is-roof\/","title":{"rendered":"Belasting is roof"},"content":{"rendered":"<p>Censuur!<\/p>\n<p>Hoewel het spotje uitsluitend bij Business Nieuws Radio werd uitgezonden, bleef de boodschap allerminst onopgemerkt. Een sonore mannenstem baste: &#8216;Belasting is diefstal. Belastingontwijking loont voor ondernemers en consultants boven twintigduizend euro. Meer weten? Haags Juristen College.&#8217; Onafhankelijk van elkaar deden twee getergde luisteraars bij de Reclame Code Commissie hun beklag. Vervolgens oordeelden vijf commissieleden dat de commercial inderdaad over de schreef ging. Het betalen van belasting is nu eenmaal wettelijk verplicht. Het geld wordt in het algemeen belang bij burgers ingezameld en krijgt een nuttige bestemming waar iedereen van profiteert. Het tweede artikel van de reclamecode luidt: &#8216;Reclame dient in overeenstemming te zijn met de wet, de waarheid, de goede smaak en het fatsoen.&#8217; De codecommissie noemt het &#8216;ontoelaatbaar&#8217; om belasting als &#8216;diefstal&#8217; te betitelen. &#8216;Zij beveelt adverteerder aan om niet meer op een dergelijke wijze reclame te maken,&#8217; heet het nogal eufemistisch. Het komt er op neer dat Business Nieuws Radio het spotje niet meer mag uitzenden. En dat het Haags Juristen College nooit meer in reclame-uitingen mag beweren dat belasting en diefstal hetzelfde zijn. De juristen gaan tegen de uitspraak in beroep.<\/p>\n<p>Voor directeur Toine Manders van het Haags Juristen College is dit een principekwestie. Hij noemt het heffen van belasting &#8216;gelegaliseerde roof&#8217; &#8211; en dat meent hij echt. &#8216;De burger wordt onder bedreiging van geweld gedwongen zijn bezittingen af te staan. Er zijn op de wereld maar twee instanties die zich tot dergelijke praktijken verlagen: de staat en de maffia.&#8217; Het argument dat ons fiscale systeem inherent is aan de democratische samenlevingsvorm wil er bij Manders niet in. Bij zijn weten werd het Nederlandse volk nimmer gevraagd of het ermee instemt dat de helft van zijn inkomsten naar de staat gaat. Reclame biedt de mogelijkheid om tegen betaling een mededeling te verspreiden, maar als het een visie betreft die door hogere machten niet wordt gedeeld, dan volgt er een verbod. Toine Manders noemt dit &#8216;censuur&#8217;. De structuur van de Stichting Reclame Code dunkt hem weinig democratisch. Formeel hoeven alleen de elf organisaties en brancheverenigingen die in de stichting samenwerken zich aan de Reclame Code Commissie te houden. Maar daarnaast bepaalt de Mediawet dat elke zendgemachtigde verplicht bij de Stichting Reclame Code is aangesloten. Die clausule maakt de &#8216;aanbevelingen&#8217; minder vrijblijvend dan het woord suggereert. De leden zijn verplicht om elke aanbeveling van de commissie over te nemen. Manders heeft weinig fiducie in een onafhankelijke behandeling van het beroep dat hij tegen de uitspraak aantekende. In het college van beroep zitten vertegenwoordigers van dezelfde organisaties als in de Stichting Reclame Code zitten.<\/p>\n<p>&#8216;Als je bij een rechtbank in hoger beroep gaat, kom je bij andere leden van dezelfde rechterlijke macht terecht. Onze werkwijze is daarmee te vergelijken,&#8217; zegt directeur Prisca Ancion-Kors van de Reclame Code Commissie. Van censuur wil zij niet horen. &#8216;Welnee. Jaarlijks behandelen wij ongeveer duizend dossiers, waarvan ongeveer de helft in strijd met de reclamecode wordt geacht. Per jaar kunnen dus zo&#8217;n vijfhonderd reclame-uitingen niet door de beugel. Wij zijn niets anders dan een soort toetsingsinstrument.&#8217;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Reclame maken voor belastingontduiking, dat mag niet van de Reclame Code Commissie.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Rudie Kagie","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/105549"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=105549"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/105549\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Rudie Kagie","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=105549"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=105549"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=105549"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}