
 {"id":105371,"date":"2008-07-02T11:25:00","date_gmt":"2008-07-02T09:25:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/aflevering-5\/"},"modified":"2008-07-02T11:25:00","modified_gmt":"2008-07-02T09:25:00","slug":"aflevering-5","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/aflevering-5\/","title":{"rendered":"Aflevering 5"},"content":{"rendered":"<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p>19-07-2008<br \/>Door Jeanette Winterson, <br \/>Vertaling Rien Verhoef<\/p>\n<p>Ik ben bang voor begrafenissen, maar nog banger voor bruiloften. Als iemand dood is, dan is het tenminste afgelopen, tenzij je toevallig schijndood bent of in een soapserie speelt.<\/p>\n<p>Maar met bruiloften begint het pas &#8211; en ook al zijn we daar allemaal om feest te vieren en getuige te zijn, we zijn er ook om brandweer en reddingsbrigade te kunnen zijn als later het huwelijk knapt en de liefde verbrandt in het heelal waar ze begon.<\/p>\n<p>&#8216;Ik denk heel vaak aan haar,&#8217; zei Polly toen ze me vertelde dat ze ging trouwen. &#8216;De dood is niet het einde &#8211; daar kom je zelf ook nog wel achter, maar ik wil niet alleen leven, en ja, het is waar, ik hou van hem.&#8217;<\/p>\n<p>Mijn vriendin Polly is 52. Drie jaar geleden is haar geliefde gestorven en zij brengt hun zoontje groot. Ze vindt dat hij een vaderfiguur nodig heeft, al vond ze dat niet toen zij en Tania geliefden waren. Toen ontmoette ze Bron, zes maanden geleden nog maar, op een kerstborrel, en kijk nu eens\u2026<\/p>\n<p>Jack Mercury hoort mijn verhaal aandachtig aan terwijl we ons naar Hinxted Hall spoeden. Hij kent Polly niet. Hij kent Bron niet. Hij is de fotograaf. Hij is de god van het vluchtige moment, geselecteerd en vastgelegd. Hij is meneer Herinnering, als je hem vertrouwen mag.<\/p>\n<p>&#8216;Foto&#8217;s zijn een geschikte manier voor het herverwezenlijken van de tijd,&#8217; zegt hij tegen me, en als ik hem vraag wat hij met dit interessante werkwoord &#8216;herverwezenlijken&#8217; bedoelt, zegt hij: &#8216;Niemand wil weten wat er echt gebeurd is en dat kan misschien ook niemand weten. Het aantrekkelijke van een foto ligt in wat je het liefste wilt weten &#8211; en je het liefste wilt herinneren.&#8217;<br \/>&#8216;Het is dus een leugen?&#8217; zeg ik bot.<\/p>\n<p>Hij fronst zijn wenkbrauwen. &#8216;Is je sterrenbeeld soms Stier?&#8217;<\/p>\n<p>Die vraag zint me niet, want ik ben inderdaad een Stier.<\/p>\n<p>&#8216;Volledig zwart-wit,&#8217; zegt Jack Mercury. &#8216;Geen nuance.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;En wat ben jij?&#8217; zeg ik.<\/p>\n<p>&#8216;Een Tweeling,&#8217; antwoordt hij. &#8216;Peter Pan.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;De jongen die nooit groot wordt,&#8217; zeg ik.<\/p>\n<p>&#8216;Als je vriendin Polly homoseksueel is, waarom trouwt ze dan?&#8217; vraagt Jack Mercury, en ik leg uit dat Polly dit niet zo zou zien; ze is wat ze is als ze dat is. Ik zou in elk geval wel willen dat ik maar half zo flexibel was &#8211; totdat ik besef dat dit ook precies zo is &#8211; ik ben half zo flexibel in de zin dat ik alleen iets voor jongens voel, al heb ik in elk opzicht meer met meisjes op, behalve voor de seks en de zekerheid. Wat onnozel is, want ik ben 35 en ik heb geen seks en voel me diep onzeker.<br \/>&#8216;Bron is vast heel rijk?&#8217; zegt Jack Mercury.<\/p>\n<p>&#8216;Ja, maar daarom trouwt ze niet met hem, als je dat soms denkt.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Ik oordeel niet, ik observeer,&#8217; zegt Jack Mercury. &#8216;Kijk, het regent niet meer.&#8217;<\/p>\n<p>Er is een regenboog. Even mooi en onwaarschijnlijk als de liefde. &#8216;Jij bent een romantica,&#8217; zegt meneer Mercury op die verwarrende manier van hem. &#8216;Past wel bij iemand die wordt geregeerd door Venus, godin van de liefde en het geld.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Geloof jij in al die dingen?&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Liefde en geld? Reken maar. Heb je Jane Austen nooit gelezen?&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Ik bedoelde de astrologie. Geloof je in de sterren?&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Vraag me dat vanavond maar, als het donker wordt en we kunnen zien waarover we praten. Ik neem aan dat je blijft overnachten?&#8217;<\/p>\n<p>Ja, en ik heb de flakkerende hoop &#8211; de hoop van een uiltje voor een verlicht raam &#8211; dat er iets zal gebeuren. Ik wil dat er iets onvoorbereids gebeurt.<\/p>\n<p>Een motorfiets dendert ons voorbij. Een sexy Ducati met een groot motorblok. Ik ken de berijder en ik zou wat graag achterop zitten. &#8216;Dat is Sandy,&#8217; zeg ik, &#8216;Polly&#8217;s neefje. Ze aanbidt hem. En ik ook.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;En wie aanbidt hij?&#8217; vraagt Jack Mercury, maar ik geef geen antwoord, want het antwoord is niet &#8216;mij&#8217;.<\/p>\n<p>Hinxted Hall. In bezit van een filmster, per week te huur, met personeel erbij, zoveel dorpsgekken als je maar wilt om te bakken en braden, soppen en boenen. Huisbios-coop, paarden, al het vermaak uit de stad, niets van de plattelandstroep. Een stedelijke fantasie. Boerenbedrog.<br \/>Jack Mercury glijdt met zijn stille autootje de oprijlaan op, tussen de ineengevlochten appelbomen waarvan de kleine vruchtjes lijken op beloften die niemand zal houden. Op de parkeerplaats staat een indrukwekkend aantal BMW&#8217;s, Mercedessen, Jeeps, Range Rovers. Onder de bomen ontdoet Sandy zich van zijn leer als een homojongen. Ik wou dat hij homo was; dan zou het aan hem en niet aan mij liggen &#8211; dat hij voor mij geen belangstelling heeft. Dan zou het zwart-wit zijn en niet die regenboog van gevoel die ik telkens voel als ik hem zie.<\/p>\n<p>Jack Mercury wurmt zich in een ruimte ter grootte van een boomblad en springt uit zijn speelgoedauto. Hij is nog kleiner dan ik veronderstelde &#8211; \u00e9\u00e9n meter vijftig misschien, alles in proportie en onberispelijk, maar piepklein, alsof hij is gemaakt door Mattel.<\/p>\n<p>Voor ik verder bij de afmetingen van mijn redder kan stilstaan, parkeert een Porsche Boxster zelfverzekerd achteruit op de plek naast ons. Innerlijk kreun ik. Uiterlijk zwaai ik. Hallo Hermi, met je blonde haar, lange lichaam, nog langere benen en kleur ogen waar anderen jaloers op zijn. Natuurlijk is ze actrice, en zolang ze er zo uit blijft zien zal ze dat blijven. Haar vriend Demetrius is een stoere rijke Griek die krijtstreeppakken met roze overhemden draagt &#8211; zonder das. Voor hem is een vrouw die er niet als Hermi uitziet \u00fcberhaupt geen vrouw. Hij loopt vlug om en doet het portier voor haar open. Ze omarmt mij door te bukken &#8211; diep.<\/p>\n<p>&#8216;Nieuwe vriend?&#8217; vraagt ze, en kijkt even naar Jack Mercury, die zijn hoofd zo ongeveer op de juiste hoogte voor borstvoeding zal hebben.<\/p>\n<p>Voor ik kan tegensputteren, begint ergens aan de overkant van het grasveld het orkest te spelen en opeens komt met een lachje Polly op ons af, prachtig zoals alleen een oudere vrouw eruit kan zien; doorleefd maar niet afgeleefd, een vrouw die het leven bemint en daarom zelf zo beminnelijk is. Aan haar hand heeft ze haar zoontje\/dochtertje in een blauwe jurk en hij\/zij heeft in de andere hand een plastic trol met groen haar.<\/p>\n<p>&#8216;Dit is voor de bruiloftstaart,&#8217; zegt hij tegen niemand in het bijzonder, en zwaait met de trol.<\/p>\n<p>Klik. Jack Mercury maakt zijn eerste foto: de bruid, het kind van haar dode geliefde, de trol van het kind van haar dode geliefde.<\/p>\n<p>Ik stap naar voren. Ik heb geen idee wat er hierna gaat gebeuren.<\/p>\n<\/p><\/div>\n<div class=\"wpg-element paragraph\">\n<p><a href=\"https:\/\/www.vn.nl\/extra\/download\/52\/feuilleton_aflevering_05.zip\" onclick=\"this.target='_blank';\" class=\"normal\" title=\"https:\/\/www.vn.nl\/extra\/download\/52\/feuilleton_aflevering_05.zip\">Download aflevering 5 als podcast<\/a><\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ik ben bang voor begrafenissen, maar nog banger voor bruiloften. Als iemand dood is, dan is het tenminste afgelopen, tenzij je toevallig schijndood bent of in een soapserie speelt.<\/p>\n","protected":false},"author":3380,"featured_media":105375,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[269],"tags":[2245],"acf":[],"author_name":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/105371"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=105371"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/105371\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"AndorT","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/3380"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/105375"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=105371"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=105371"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=105371"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}