
 {"id":104643,"date":"2008-08-02T00:00:00","date_gmt":"2008-08-01T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/kort-en-onleesbaar\/"},"modified":"2008-08-02T00:00:00","modified_gmt":"2008-08-01T22:00:00","slug":"kort-en-onleesbaar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/kort-en-onleesbaar\/","title":{"rendered":"Kort en onleesbaar"},"content":{"rendered":"<p>Literaire tijdschriften \/ Raster<\/p>\n<p>Laten we even turven. De nieuwste editie van Raster bevat veertig bijdragen. Vijftien daarvan zijn geschreven door of gaan over Franstalige auteurs. Daar staat \u00e9\u00e9n bijdrage van en \u00e9\u00e9n bijdrage over een Engelstalige auteur tegenover. Het thema is &#8216;ultrakort en langer&#8217;, maar had net zo goed &#8216;ultrakort en Frans&#8217; kunnen zijn. Bijna geen aandacht voor Amerikaanse schrijvers, helemaal niks over de Russen. Alsof je een haiku-bundel samenstelt en de Japanners overslaat.<\/p>\n<p>Samensteller Jacq Vogelaar neemt risico&#8217;s met zijn opmerkelijke keuzen. Dat is prijzenswaardig, maar als je de canon van kort proza zo nadrukkelijk naast je neerlegt, moet je dat goed onderbouwen. En dat lukt niet. Het motto van Raster nr. 122 lijkt: liever experimenteel en onleesbaar dan conventioneel en pakkend.<\/p>\n<p>Dat geldt voor de korte verhalen \u00e9n voor de bespiegelingen. Zo geeft Pierre Michon in een interview de volgende uitleg over teksten op grafstenen: &#8216;Je kunt dat beschouwen als een ellips, maar tegelijk is die ellips een hyperbool. En mijn verhalen zijn nu juist vaak opgebouwd rond een hyperbolische ellips.&#8217;<\/p>\n<p>Aha, op die manier.<\/p>\n<p>In de korte verhalen wordt ongeveer alles wat je binnen een paar pagina&#8217;s kan doen ook uitgeprobeerd. Fictieve biografische schetsen (J. Rodolfo Wilcock). Drie variaties op Repelsteeltje (Hedda Martens). &#8216;Filmische&#8217; beschrijvingen van koffiepotten en paspoppen (Alain Robbe-Grillet): &#8216;Het is een koffiepot van bruin aardewerk. Hij heeft een bolvorm onder een rond filter met een paddenstoelvormig dekseltje.&#8217; Volgens Jan Pieter van der Sterre, die Robbe-Grillets bijdrage inleidt, werden deze schetsen &#8216;duidelijk met de nodige speelsheid en ironie geschreven&#8217;. En Astrid Lampes bijdrage, met de aansprekende titel &#8216;StorrieStorrieStorrieStorrieStorrieStorrieStorri&#8217;: alinea&#8217;s zonder interpunctie afgewisseld met veel witregels, \u00e9\u00e9n- of tweeregelige fragmenten (&#8216;spanstaal \/\/ gered gereedschap&#8217;), en als een soort refrein, \u00e9\u00e9n regel &#8216;STORRIESTORRIESTORRIESTOR..&#8217;.<\/p>\n<p>Te midden van al het ge\u00ebxperimenteer zijn de zkv&#8217;s (zeer korte verhalen) van A.L. Snijders een verademing. Vermakelijke en ontroerende anekdoten, mijmeringen en schetsen. Vaak maar enkele alinea&#8217;s lang. Sobere, korte zinnen. Fijn ritme. Geen elliptische hyperbolen of hyperbolische ellipsen.<\/p>\n<p>De samensteller benadrukt in het voorwoord dat kort proza maar \u00e9\u00e9n gemene deler heeft: &#8216;namelijk dat kort de vorm is&#8217;. Alles kan, alles mag. Maar dat gevoel krijgt de lezer nergens. Het vele afwijken van de traditionele vorm heeft iets dwangmatigs. Zeker als het uiteindelijk de verhalen zonder al te opzichtige kunstgrepen, originele insteek of rare pagina-opmaak zijn die de meeste indruk maken.<\/p>\n<p>De bedoeling was &#8216;een demonstratie van mogelijkheden&#8217;. Dan moet de samenstelling niet hoofdzakelijk een demonstratie van gewaagde mogelijkheden zijn. Het hoeft geen representatieve afspiegeling van het aanbod te zijn. Maar waarom z\u00f3 onevenredig veel aandacht voor Franse literatuur? En waarom de nadruk zo zwaar op experimenteel kort proza leggen? Zonde. Of, om in de stijl van Raster te blijven:<\/p>\n<p>Z<\/p>\n<p>On<\/p>\n<p>DE.V<\/p>\n<p>\u2018Raster 122 \u2013 Ultrakort &#038; Langer\u2019, 208 pagina\u2019s, \u20ac 15,\u2013<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>De nieuwe Raster: liever experimenteel en onleesbaar dan conventioneel en pakkend.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[293,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Dries Muus","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/104643"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=104643"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/104643\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Dries Muus","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=104643"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=104643"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=104643"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}