{"id":104315,"date":"2008-08-12T13:15:00","date_gmt":"2008-08-12T11:15:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/rein-geweten\/"},"modified":"2008-08-12T13:15:00","modified_gmt":"2008-08-12T11:15:00","slug":"rein-geweten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/rein-geweten\/","title":{"rendered":"Rein geweten"},"content":{"rendered":"
\n

Wijnand Duyvendak maakte schoon schip met zijn actieverleden in een boek waarin
hij zijn werdegang van beroepsactivist tot steunpilaar van de parlementaire democratie zelfkritisch onder de loep nam. Jammer alleen van dat persbericht van zijn uitgever.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Joschka Fischer sloot zich op zijn negentiende bij de linkse studentenbeweging in Frankfurt aan. Als commandant van de groepering Revolution\u00e4rer Kampf kraakte hij leegstaande panden en leidde hij protestdemonstraties die niet zelden in gevechten met de politie eindigden. Fischer stond aan het hoofd van de Putzgruppe (afkorting voor Proletarische Union f\u00fcr Terror und Zer\u00adst\u00f6\u00adrung) die met helmen en knuppels uitgerust agenten te lijf ging. Bij een demonstratie in mei 1976 raakte een van die agenten levensgevaarlijk gewond. De oorzaak: een molotovcocktail die de Putzgruppe naar hem had geworpen. Even later betuigde Fischer spijt over het geweld dat hij had gebruikt. Hij bekeerde zich tot het parlementarisme en richtte \u2013 samen met zijn boezemvriend Daniel Cohn-Ben\u00addit \u2013 de Groene Partij op. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Van 1998 tot 2005 was de voormalige straatvechter vice-premier en minister van Bui\u00adten\u00adland\u00adse Za\u00adken van de Bonds\u00adrepubliek. In die hoedanigheid zette hij zich in voor de mensenrechten \u2013 bijvoorbeeld op de Balkan. Zijn verleden speelde hem nog wel eens parten. In 2003 eiste de journalist Klaus Rainer R\u00f6hl \u2013 weduwnaar van terroriste Ulrike Meinhof \u2013 het aftreden van de geweldpleger die zich tot democraat had ontwikkeld. De Groe\u00adnen bleven achter hun minister staan. Ook de Duit\u00adse publieke opinie vond dat R\u00f6hl spijkers op laag water zocht. Fischer had rekenschap voor zijn verleden afgelegd en waarom zou het iemand niet worden gegund van zijn fouten te leren? De affaire liep met een sisser af. Nu is Fischer een alom gerespecteerd docent aan de Universi\u00adty of Princeton.<\/p>\n

Grappig dat de Nederlanders tegenwoordig minder vergevingsgezind zijn dan de Duitsers. Wijnand Duyvendak sloot zich op zijn drie\u00ebntwintigste aan bij de kraakbeweging. Ook liet hij zich inlijven bij de antimilitaristische actiegroep Onkruit. In 1984 werd hij aangehouden bij een inbraak in een militair complex in Dubbeldam. Het leverde hem zes weken gevangenisstraf op. Duyvendak trad toe tot de redactie van het activistische blad Bluf! dat in de jaren tachtig regelmatig het nieuws haalde met geruchtmakende onthullingen, vaak het resultaat van inbraken in ministeries. <\/p>\n

Beroemde kop uit Bluf!: \u2018Inbreken kan iedereen\u2019. Volgens een artikel in De Telegraaf verdacht de recherche de kraakactivist van betrokkenheid bij de terreurgroep RaRa die in 1985 brand stichtte bij de Makro-vestiging in Dui\u00adven\u00addrecht. Zelf ontkende Duyvendak dat verhaal met grote stelligheid. Via de Vereniging Milieudefensie (waar hij van 1999 tot 2002 directeur was) ontdekte ook Duy\u00adven\u00addak zijn liefde voor de parlementaire politiek. Sinds zes jaar zit hij in de Kamer voor GroenLinks. Net als Fischer legde hij verantwoording af voor zijn militante verleden. Als kraker had hij in een milieu verkeerd waar sommigen het geweld niet schuwden, vertelde hij in december 2003 aan Trouw: \u2018Er had zich destijds een hardheid ontwikkeld, waarvan we toen dachten: alles bestaat naast elkaar. Zij deden het met geweld, en wij deden het iets anders, en laat de beste winnen. Nu zie ik veel scherper hoe ontzettend belangrijk het is om geweldloos te zijn, maar dat het ook van groot belang is daarover heel uitgesproken positie te kiezen tegenover mensen die daar anders over denken. Als je in zo\u2019n sfeer van geweld en confrontatie zit kan er een tunnelvisie ontstaan die levensgevaarlijk is.\u2019 Desondanks bleven publicisten als Stan de Jong, Joost Nie\u00adm\u00f6l\u00adler en Peter Siebelt hem als de geestelijke vader van het linkse terrorisme in Nederland omschrijven.<\/p>\n

Reden waarom Femke Halsema hem aanraadde schoon schip te maken. Hij deed dat in een boek waarin hij zijn wer\u00adde\u00adgang van beroepsactivist tot steunpilaar van de parlementaire democratie zelfkritisch onder de loep nam. Jam\u00admer alleen van dat persbericht van uitgeverij Bert Bak\u00adker waarin de indruk werd gewekt dat de parlementari\u00ebr nog steeds trots was op inbraken als die bij het ministerie van Economische Zaken in 1985. Terwijl hij zich daar juist van had willen distanti\u00ebren. De commentaren logen er niet om. Duyvendak was een dief, een inbreker, een terrorist, een ordinaire crimineel. Het stond niet alleen te lezen op websites van Elsevier en GeenStijl maar ook op die van Groen\u00adLinks en Nova. \u2018Niks jeugdzonde! Zo iemand moet uit de partij gezet worden. Wie zich met politiek bezighoudt, moet een rein geweten hebben,\u2019 meende K. v.d. Broeck uit Den Haag (\u2018Ik ben zelf van de linkse kerk\u2019) in de Volks\u00adkrant.<\/p>\n

Afgelopen zaterdag kwam ik Duyven\u00addak tegen na afloop van de begrafenis van Gerard Lege\u00adbeke, befaamd onthullingsjournalist bij de VPRO-radio. Het Ka\u00admer\u00adlid maakte een licht verbijsterde indruk. Hij had \u2018Duy\u00adven\u00addak-gate\u2019 totaal niet zien aankomen. Iedereen wist toch dat hij bij Bluf! en Onkruit had gezeten en dat inbraken daar aan de orde van de dag waren? Wat hij kennelijk over het hoofd zag, was dat actie\u00admethoden die anno 1985 de normaalste zaak van de wereld werden gevonden, nu als onwettig en onfatsoenlijk worden afgekeurd. \u2018The times they are a-changin,\u2019 zong Dylan al. Jammer voor Wijnand Duyvendak.<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wijnand Duyvendak maakte schoon schip met zijn actieverleden in een boek waarin
\nhij zijn werdegang van beroepsactivist tot steunpilaar van de parlementaire democratie zelfkritisch onder de loep nam. Jammer alleen van dat persbericht van zijn uitgever.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[749,747,445,595,171],"tags":[2313],"acf":[],"author_name":"Max van Weezel","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/104315"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=104315"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/104315\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Max van Weezel","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=104315"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=104315"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=104315"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}