
 {"id":104273,"date":"2008-08-16T00:00:00","date_gmt":"2008-08-15T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/verknipte-vader\/"},"modified":"2008-08-16T00:00:00","modified_gmt":"2008-08-15T22:00:00","slug":"verknipte-vader","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/verknipte-vader\/","title":{"rendered":"Verknipte vader"},"content":{"rendered":"<p>Vertaalde fictie \/ Voorbij het magisch realisme<\/p>\n<p>In De informanten legt Juan Gabriel V\u00e1squez een vergeten episode uit de Colombiaanse geschiedenis bloot. Het boek ademt de sfeer van argwaan en verraad die nog tot op heden in dat door drugsmaffia en revolutionaire maffia geteisterde land doorwerken. Met V\u00e1squez is een nieuwe generatie Colombiaanse schrijvers opgestaan, die de magische wereld van Gabriel Garc\u00eda M\u00e1rquez hebben verruild voor een grauwere werkelijkheid.<\/p>\n<p>Colombia had in de jaren dertig veel Duitsers opgenomen, die vanwege de economische crisis in hun land naar Zuid-Amerika waren getrokken. Ze werden aanvankelijk met open armen ontvangen, maar dat veranderde toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. De regering brak met de As-mogendheden en nam maatregelen tegen vooral de Duitse en Italiaanse immigranten om het land tegen een vijfde colonne te beschermen. Door deze immigranten gestichte scholen en instellingen werden verboden en er kwam een verbod op Duitse en Italiaanse boeken en kranten. Op instigatie van de Verenigde Staten werden er zwarte lijsten aangelegd van nazi-sympathisanten of fascisten; wie daarop terechtkwam verloor have en goed en werd door de overheid gevangengezet.<\/p>\n<p>Het boek brengt ons in een discussie over de verwerking van de geschiedenis. Als de journalist Gabriel Santoro een boek schrijft over de lotgevallen van een vriendin van de familie, een Duits-joodse vluchtelinge die eind jaren dertig naar Colombia emigreerde, reageert zijn vader als door een wesp gestoken. Gabriel wil weten waarom, maar zijn vader verbreekt het contact. Wel haalt deze hoogleraar retorica in een van zijn colleges uit naar mensen die het verleden niet met rust kunnen laten en mee willen liften op de ellende van anderen. In een adembenemend staaltje retoriek haalt hij het boek van zijn zoon onderuit en stelt vast dat diens hele generatie geen benul heeft van wat er zich in het verleden heeft afgespeeld.<\/p>\n<p>De vader wil niet onthullen maar vergeten. Wanneer hij zijn kritiek in een recensie nog eens dunnetjes overdoet, gaat de zoon op onderzoek uit. Hij bijt zich in de kwestie vast, maar de waarheid komt pas aan het licht als zijn vader bij een ongeval om het leven is gekomen. Dan blijkt dat deze geleerde een verklikker is geweest die in de jaren dertig de vader van een vriend ten onrechte als nazi-sympathisant heeft aangegeven, wat uiteindelijk tot diens zelfmoord leidde. Gabriel Santoro begrijpt niet wat zijn vader tot zijn verraad heeft gebracht. Wel ziet hij dat deze in leugens en rationalisaties verstrikte cynicus had gedacht zijn daad voor iedereen verborgen te kunnen houden. Aan het einde van zijn leven wil hij zijn daad goedmaken, maar het verleden is niet goed te maken.<\/p>\n<p>Er zitten wat losse einden in het boek. Waarom is deze katholiek opgevoede man bijvoorbeeld besneden? Waarom wist zijn zoon dat niet? Uitgewerkt wordt het niet, maar dat hindert niet. V\u00e1squez heeft de verzwegen tragedie van de Duitse en Italiaanse immigranten en hun nazaten in zijn land met groot inlevingsvermogen en meesterschap beschreven.<\/p>\n<p>Juan Gabriel V\u00e1squez, \u2018De informanten\u2019, vertaald uit het Spaans door Brigitte Coopmans, Signatuur, 287 pagina\u2019s, \u20ac 19,95<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Er is een nieuwe generatie Colombiaanse schrijvers opgestaan die met het verleden afrekenen.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[293,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Marjolijn Pouw","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/104273"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=104273"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/104273\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Marjolijn Pouw","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=104273"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=104273"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=104273"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}