{"id":104165,"date":"2008-08-18T15:26:00","date_gmt":"2008-08-18T13:26:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/ik-gooide-die-bom\/"},"modified":"2008-08-18T15:26:00","modified_gmt":"2008-08-18T13:26:00","slug":"ik-gooide-die-bom","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/ik-gooide-die-bom\/","title":{"rendered":"Ik gooide die bom"},"content":{"rendered":"
\n

23-08-2008
Door Piet Grijs<\/p>\n

Op 12 november 1991 at ik gezellig bij oom Dux en tante An in Schoorl. Ik had die avond nog wat anders te doen, dus ik dronk slechts \u00e9\u00e9n fles wijn op, en verliet hun huis om half twaalf. Ik vroeg: \u2018Woont Aad Kosto hier niet in de buurt?\u2019<\/p>\n

\u2018Aad? Die woont in Grootschermer, dat is niet zo erg dichtbij. Je bent toch op de fiets?\u2019
\u2018Ja, ik hoef alleen maar iets af te geven. Een grappige reactie die ik kreeg naar aanleiding van zijn mooie monoloog in Zo is het toevallig ook nog eens een keer. Gooi ik in zijn brievenbus.\u2019
Ik fiets naar Grootschermer, vind Aads huis en zie bij het hek een vage kennis van mij staan te bibberen van de zenuwen. \u2018Wat is er joh?\u2019 vroeg ik, \u2018je hebt toch geen bom gegooid?\u2019<\/p>\n

\u2018Jawel,\u2019 zei mijn vriend, die echt niet Wijnand heette, \u2018maar hij wil maar niet ploffen,\u2019 en hij wees naar een deur waar inderdaad een bom voor lag, althans een bol ding dat leek op zo\u2019n geval uit stripplaatjes, een ketel met een groot handvat. Op dat moment sprong er een kat bovenop de bom.
\u2018Godverdorie\u2019, zei ik, \u2018direct ontploft die kat. Die moeten we wegjagen,\u2019 en ik liep het paadje op. De kat sprong van de bom, maar bleef ernaast staan. Hij vond het ding zeker een lekkere geur hebben. Er klonk een piepgeluidje uit de bom. Ik pakte het ding bij het handvat en smeet hem in de richting van een schuurtje. Een enorme knal. <\/p>\n

De kat en ik waren ongedeerd. De jongen die de bom zo stom had neergelegd, was verdwenen. Ik fietste ook maar henen. De volgende dag stond in de krant een foto van een levende staatssecretaris of minister, dat weet ik niet meer, met een kat in zijn armen. <\/p>\n

Slechts twee mensen verdachten mij. Tante An vroeg: \u2018Gooide jij die bom?\u2019 Ik zei: \u2018Als ik het was, dan zou ik nu natuurlijk tegen u moeten liegen. Dus als ik nee zei, zou u kunnen denken dat ik loog, dus uw vraag heeft geen enkele zin. Laten we doen alsof ik die vraag niet gehoord heb.\u2019 <\/p>\n

Hein Wybrand, een dichter die onder een fraai pseudoniem een heel hoge baan bij de Binnenlandse Veiligheidsdienst had, vroeg me: \u2018Waarom gooide jij die bom?\u2019 Ik zei: \u2018Je moet iets preciezer zijn. Over welke bom heb je het?\u2019 Hij lachte.<\/p>\n

Zal deze bekentenis zich tegen mij keren? Nee, een columnist verzint immers alles. Ik herinner me hoe ik hier een keer schreef dat prins Bernhard zijn rekening niet had betaald bij een professor in Utrecht. Zijn echtgenote had net een gekke Amerikaan ontvangen die beweerde dat hij op de planeet Mars een glas water had gedronken. Ik maakte de vergelijking Mars & Venus, die later door een Amerikaanse schrijver werd misbruikt, die natuurlijk de planeet Mars aan de man gaf en de planeet Venus aan de vrouw. Ik deed het andersom. Die Utrechtse prof was namelijk hoofd van de afdeling venerische ziekten. <\/p>\n

Na de publicatie van die column kwam een agent me uit de les halen. Hij zei: \u2018U zult vervolgd worden.\u2019 Ik zei: \u2018Nee, hoor.\u2019 En ik hoorde er inderdaad niets meer van. Ik weet niet of de venerische rekening nog betaald werd.<\/p>\n

Toen ik toevallig een keer een Tweede-Kamerlid in het gebouw van de Tweede Kamer aan de telefoon had, vroeg ik: \u2018Gaat die zaak-Bernhard nog door?\u2019 Hij antwoordde: \u2018Ik zie net de minister van Justitie lopen, ik vraag het hem even.\u2019 En even later zei hij: \u2018Nee hoor, die zaak is geseponeerd.\u2019 Ik vergat te vragen of het om de zaak tegen Bernhard of om de zaak tegen mij ging.
U mag blij zijn dat u geen columnist bent. Stel, u weet toevallig dat een bepaalde medaillewinnaar in Peking een pilletje heeft geslikt. Met die mededeling kunt u de wereldpers halen plus een luxereisje naar Amerika (het gaat om een Amerikaan). Maar als ik zoiets hier opschrijf, grijnst u even en gaat u over tot de orde van uw dag. Dat ga ik ook doen.<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Op 12 november 1991 at ik gezellig bij oom Dux en tante An in Schoorl. Ik had die avond nog wat anders te doen, dus ik dronk slechts \u00e9\u00e9n fles wijn op, en verliet hun huis om half twaalf. Ik vroeg: \u2018Woont Aad Kosto hier niet in de buurt?\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[269],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Piet Grijs","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/104165"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=104165"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/104165\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Piet Grijs","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=104165"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=104165"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=104165"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}