{"id":103345,"date":"2008-09-13T14:02:00","date_gmt":"2008-09-13T12:02:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/37-komisch\/"},"modified":"2008-09-13T14:02:00","modified_gmt":"2008-09-13T12:02:00","slug":"37-komisch","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/37-komisch\/","title":{"rendered":"#37 Komisch"},"content":{"rendered":"
\n

Dan Brown, auteur van De Da Vinci Code, bestaat vast niet. Umberto Eco uit dit vermoeden in de laatste PARIS REVIEW (# 185). Daarin krijgt Eco de vraag voorgelegd of hij De Da Vinci Code heeft gelezen en hij antwoordt vrolijk dat hij zich hieraan schuldig heeft gemaakt. Om eraan toe te voegen dat Dan Brown helemaal niet bestaat.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Die man moet een van de personages zijn uit Eco\u2019s eigen boek De slinger van Foucault. Daarin zijn de hoofdpersonages net zo bezeten van wereldwijde complotten van Rozenkruisers, Jezu\u00efeten, Tempeliers, hermeneutiek en het idee dat alles met alles te maken heeft als in De Da Vinci Code.<\/p>\n

In een volgend antwoord vertelt Eco dat fictie werkelijkheid kan produceren en hij noemt bijvoorbeeld Columbus die dacht dat de wereldbol veel kleiner was en vervolgens op basis van zijn foutieve idee wel Amerika ontdekte. In Eco\u2019s De slinger van Foucault bedenkt een trio vrienden een wereldwijd complot en gaat er vervolgens niet alleen zelf in geloven maar krijgt ook in werkelijkheid vreemde figuren achter zich aan. Bestaat Dan Brown w\u00e9l, dan is het zeker niet ondenkbaar dat hij De slinger van Foucault heeft gelezen \u2013 en ook Umberto Eco zo in zekere zin met zijn fictie werkelijkheid heeft geproduceerd.<\/p>\n

Overigens is het een heerlijk interview met Eco. Hij vertelt dat hij graag kijkt naar drama op tv. CSI, ER en Columbo. Dat po\u00ebzie schrijven op zestienjarige leeftijd gelijk staat aan masturbatie. Dat hij niet gelooft in God maar wel in religie. En dat er iets is dat hem fascineert zonder dat hij precies kan aangeven waarom: de komedie. Daar zit een uncanny sentimentality in, en wat hij daarmee precies bedoelt kan hij niet uitleggen. Hij kan er geen boek over schrijven. Niet in staat een theorie over komedie te formuleren, heeft hij maar De naam van de roos geschreven. Als hij zijn uiterste best doet bij de interviewer, komt hij met een definitie van het komische als: \u2018een duivelse schaduw achter de als waarheid verkondigde stelling\u2019.<\/p>\n

Mag je het soms oneens zijn met de schrijfster, maar haar boek toch heerlijk blijven vinden? HELEN WALSH schreef met Een Engelse tragedie (uitgeverij Lebowski) een ambitieus en lekker boek over de Engelse onderklasse in de jaren zeventig en tachtig. Het is alsof Walsh, uit 1977, vol bravoure de literaire Britse pub is binnengestapt, haar eigen pint heeft besteld en is aangeschoven bij Irvine Welsh en Roddy Doyle. Ze heeft even gewuifd naar John Irving aan de overkant, maar Hanif Kureishi heeft ze zonder gedag te zeggen in het portiek laten staan.<\/p>\n

In haar kroniek van het multiculturele gezin Fitzgerald legt ze een aantal meesterproeven af door klassieke clich\u00e9matige momenten te beschrijven \u2013 de eerste schooldag, de eerste verliefdheid, een verkrachting \u2013 maar dat zo te doen dat de sc\u00e8ne \u00e9n op zichzelf een mooi beeld oplevert \u00e9n tegelijk drager is van verschillende betekenissen en gevoelens. Sentimenteel is het steeds net niet.<\/p>\n

De motor in het boek schijnt een nare gebeurtenis in het begin te wezen. Die zal bepalend blijken en vaak terugkomen in wat de alwetende verteller ons vertelt. Maar ik (steeds-meer-wetende-lezer), ik weet het niet. Volgens mij ken ik Robbie en Susheela, en hun kinderen Vincent en Ellie, inmiddels zelf ook redelijk goed. Is die gebeurtenis wel zo bepalend geweest? Had Susheela heel anders gehandeld later en had Robbie een ander leven geleid als het niet was gebeurd? Je zou er met andere bekenden van de Fitzgeralds uren over kunnen roddelen.
Kortom: Walsh schreef een goed boek.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dan Brown, auteur van De Da Vinci Code, bestaat vast niet. Umberto Eco uit dit vermoeden in de laatste PARIS REVIEW (# 185). Daarin krijgt Eco de vraag voorgelegd of hij De Da Vinci Code heeft gelezen en hij antwoordt vrolijk dat hij zich hieraan schuldig heeft gemaakt.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[95,97],"tags":[2317,783,2331],"acf":[],"author_name":"Sander Pleij","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/103345"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=103345"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/103345\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Sander Pleij","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=103345"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=103345"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=103345"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}