{"id":103051,"date":"2008-09-22T16:19:00","date_gmt":"2008-09-22T14:19:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/playlist-filmfestival\/"},"modified":"2008-09-22T16:19:00","modified_gmt":"2008-09-22T14:19:00","slug":"playlist-filmfestival","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/playlist-filmfestival\/","title":{"rendered":"Playlist: Filmfestival"},"content":{"rendered":"
\n

27-09-2008
Door Kees Driessen<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n
\n

HET ECHTE LEVEN \u2013 De titel van de openingsfilm van het Nederlands Filmfestival zet hoog in. Regisseur Robert Jan Westdijk (die in 1995 doorbrak met Zusje) hanteert ook nog eens twee werkelijkheidsniveaus. Zijn film gaat over een filmploeg, die een film maakt die ‘Het echte leven’ heet. Die film-in-de-film gaat over liefde, jaloezie en vreemdgaan. Onbevreesd cast de regisseur (gespeeld door Ramsey Nasr) zijn vriendin in de hoofdrol. Dat belooft weinig goeds voor hun relatie, zeker als haar tegenspeler op het laatste moment wordt vervangen door een amateur, voor wie de grens tussen fictie en werkelijkheid nauwelijks te trekken is. Dat levert regelmatig een vermakelijke verwarring op. Het is vaak onduidelijk of we kijken naar de acteurs of naar de personages die ze spelen. Sc\u00e8nes worden plotseling onderbroken omdat de regisseur ontevreden is, een acteur zijn tekst vergeet of een crewlid in beeld verschijnt. Op die momenten gaat de film over op een realitylook: videokwaliteit, een schokkerige camera. Maar die stijl overtuigt niet en dat is funest. Juist wat in de film \u2018echt\u2019 zou moeten zijn, oogt gespeeld, en wat kunnen die relatiebeslommeringen je dan nog schelen?<\/p>\n

Zie hier<\/a> de trailer van Het Echte Leven.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n
\n

HET ZUSJE VAN KATIA \u2013 Al eerder liet Calimucho zien hoe realistisch een Nederlandse fictiefilm eruit kan zien (zie VN 37). Ook Het zusje van Katia oogt een stuk echter dan Het echte leven. Regisseur Mijke de Jong hanteert een documentaireachtige filmstijl, waarbij de beweeglijke camera steeds in de buurt blijft van het zusje. We zien de wereld vanuit haar perspectief; we volgen haar thuis en als ze in Amsterdam de straat op gaat. Meestal zien we alleen haar directe omgeving, de benen en ruggen van volwassenen die ze passeert. De kijker zit opgesloten in haar wereld en die is niet groot. Het Russische gezin is chaotisch. Moeder is een gescheiden prostituee, de na\u00efeve oudere zus Katia wil gaan strippen om wat bij te verdienen en de inwonende oma is verward. Zusje (van wie we de naam niet horen) doet daarom een deel van het huishouden. Ze accepteert haar situatie gelaten, zelfs blijmoedig. Maar onder die ogenschijnlijk beheerste buitenkant weet de jonge Betty Qizmolli, die het zusje speelt, steeds een ontroerende behoefte aan aandacht te suggereren.<\/p>\n

Zie hier<\/a> de trailer van Het Zusje van Katia en hier<\/a> een interview met Mijke de Jong op het festival van Locarno.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n
\n

DVD DE NOORDERLINGEN \u2013 Het is niet gemakkelijk om de beste Nederlandse film te kiezen, zoals het Nederlands Film Festival dit jaar aan het publiek vraagt. Maar als ik een immigrant \u00e9\u00e9n film zou moeten aanraden die hem iets uitlegt over dit land, zou ik deze noemen. De films van Alex van Warmerdam zijn eigenzinnig, maar ook heel erg Nederlands. Beter nog: Hollands. Dat is het beste te zien in De noorderlingen (1992; A-Film). Een lullige nieuwbouwwijk, net klaar, in the middle of nowhere, met glurende buren, geroddel en vreemdgaan. Een brave, burgerlijke gemeenschap, die Van Warmerdam met duivels genoegen laat ontsporen. Een karikatuur van Nederland en juist daardoor zo verhelderend.<\/p>\n

Zie hier<\/a> de trailer van De Noorderlingen. <\/p>\n<\/p><\/div><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Brideshead Revisited \u2013 De speelfilmversie van de gelijknamige, fameuze BBC-serie uit 1981 (oftewel Brideshead Revisited revisited, zoals ik vast niet als enige zal schrijven) is van een vertrouwde Engelse kwaliteit.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[253,269],"tags":[2025,2319],"acf":[],"author_name":"Kees Driessen","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/103051"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=103051"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/103051\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Kees Driessen","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=103051"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=103051"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=103051"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}