
 {"id":102659,"date":"2008-10-04T00:00:00","date_gmt":"2008-10-03T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/een-camieltje-doen\/"},"modified":"2008-10-04T00:00:00","modified_gmt":"2008-10-03T22:00:00","slug":"een-camieltje-doen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/een-camieltje-doen\/","title":{"rendered":"Een Camieltje doen"},"content":{"rendered":"<p>Europese lijsttrekkers<\/p>\n<p>In 2004 stuurde het CDA het talentvolle Kamerlid Camiel Eurlings als lijsttrekker naar het Europees Parlement. Eigenlijk had de jonge politicus niet zo&#8217;n zin, maar hij wist dat het een verstandige stap was. Dus deed Eurlings netjes wat hem was opgedragen. Hij boekte een mooie verkiezingsoverwinning, sleepte in Brussel een paar fraaie rapporteurschappen binnen (Rusland, Turkije) en leerde veel belangrijke mensen kennen. Drie jaar later keerde hij triomfantelijk terug naar Den Haag &#8211; als minister van Verkeer en Waterstaat en CDA-kroonprins in het vierde kabinet-Balkenende.<\/p>\n<p>&#8216;Een Camieltje doen&#8217; is sinsdien een staande uitdrukking in Den Haag. De verwachting was dan ook dat alle grote partijen voor de Europese verkiezingen van volgend jaar juni op zoek zouden gaan naar een kandidaat van het kaliber Eurlings. Met name CDA en PvdA, die samen in een impopulair kabinet zitten en er slecht voor staan in de peilingen, zouden met een prominente kandidaat moeten komen. Maar sinds de kandidaatstelling vorige week bij de meeste partijen sloot, is er maar \u00e9\u00e9n conclusie mogelijk: echte toppers hebben ze niet gevonden.<\/p>\n<p>Het CDA zocht de afgelopen maanden naar een goede kandidaat. Vast stond dat het een politicus van buiten het Europees Parlement moest worden, aangezien de fractie in Brussel hopeloos aan het ruzi\u00ebn was geslagen na het vertrek van Eurlings. Maar oud-Kamerlid Karien van Gennip zei nee en ook Ben Bot, ex-minister van Buitenlandse Zaken, bedankte voor de eer. &#8216;Het is een hele eer dat ze me gevraagd hebben,&#8217; zegt hij. &#8216;Maar ik vind dat ik de kar al vaak genoeg getrokken heb.&#8217;<\/p>\n<p>Uiteindelijk werd Tweede Kamerlid Wim van de Camp (55) bereid gevonden naar Brussel te gaan. Van de Camp, een van de langst zittende Kamerleden, staat bekend als een loyale frontsoldaat, nooit te beroerd om moeilijke klussen voor de partij op te knappen. Maar in het CDA houden ze hun hart vast of hij het in Europa gaat redden. Hoewel Van de Camp de Haagse krochten als zijn broekzak kent, heeft hij geen Europese ervaring. En een groot stemmenkanon is hij nooit geweest.<\/p>\n<p>Bij de PvdA waren ze dichter bij een Camieltje. Afgelopen zomer probeerde de partijtop Tweede Kamerlid Martijn van Dam (30) zover te krijgen. Van Dam &#8211; jong, ambitieus en veelbelovend &#8211; bevestigt dat hij een paar keer naar Brussel op en neer is geweest om zich te ori\u00ebnteren. &#8216;Maar ik heb uiteindelijk besloten het niet te doen. Het legt een enorm beslag op mijn priv\u00e9-leven, en daar had ik geen zin in. Bovendien worden de echte Europese beslissingen nog steeds genomen op het niveau van de ministers. In de Tweede Kamer heb je daar meer invloed op dan in het Europees Parlement.&#8217;<\/p>\n<p>Uiteindelijk meldden zich twee relatief onbekenden &#8211; europarlementari\u00ebr Thijs Berman en oud-Kamerlid Kris Douma &#8211; en Jacques Monasch, oud-campagneadviseur en mede-initiatiefnemer van de vernieuwingsbeweging &#8216;Operatie Rooie Veren&#8217;. Over Monasch zijn de meningen in de partij verdeeld. Als campagneleider was hij verantwoordelijk voor de verloren verkiezingen van 2002, en nu duikt hij opeens weer op als linkse ideoloog. Monasch ziet zijn mogelijke zetel in Brussel naar eigen zeggen vooral als &#8216;een platform om verder te werken aan vernieuwing van de sociaal-democratie&#8217;. Maar critici vragen zich af of hij over het geduld beschikt voor het moeizame parlementaire handwerk.<\/p>\n<p>Tot verrassing van velen stelde ook Hannah Belliot, oud-wethouder in Amsterdam, zich kandidaat. Ze wordt gesteund door een reeks partijprominenten, onder wie oud-voorzitter Felix Rottenberg, oud-minister Hedy d&#8217;Ancona en de Amsterdamse wethouder Lodewijk Asscher. Zij hopen dat Belliot, de vroegere &#8216;keizerin van de Bijlmer&#8217;, vanuit Brussel een &#8216;authentiek tegenwicht&#8217; zal bieden aan populistische sentimenten. Maar volgens insiders is de grote charme \u00e9n het grote probleem van Belliot dat zij zich moeilijk laat sturen. Dat zou wel eens rampzalig kunnen uitpakken voor de PvdA.<\/p>\n<p>Recepties<\/p>\n<p>Ook bij GroenLinks verliep de zoektocht moeizaam. De twee uitermate zichtbare europarlementari\u00ebrs Kathalijne Buitenweg en Joost Lagendijk houden ermee op. &#8216;De kandidaten staan niet opgesteld in rijen van drie,&#8217; zegt Lagendijk, die zich stevig met het proces bemoeit. Tot nu toe, bevestigt hij, zijn er vier of vijf kandidaten vanuit de partij. Maar Lagendijk heeft zijn hoop meer gevestigd op mogelijke lijsttrekkers van buiten de partij. Wie dat zijn, wil hij niet zeggen. Bronnen binnen GroenLinks zeggen dat er iemand uit de top van Greenpeace tussen zit. Wellicht directeur Liesbeth van Tongeren?<\/p>\n<p>De SP is er ook nog niet uit. Bij de socialisten circuleerden de namen van Jan Marijnissen en Harry van Bommel: niet de minsten in de partij. Maar de voormalige roerganger voelde er niks voor, en Van Bommel wilde niet omdat hij het &#8216;priv\u00e9 niet kan bolwerken&#8217;.<\/p>\n<p>Het appel op het priv\u00e9leven lijkt de grote gemene deler van de moeizame zoektocht: weinig mensen hebben er zin in voortdurend op en neer te pendelen tussen Brussel, Straatsburg en Den Haag, en ook nog eens eindeloos Brusselse recepties af te lopen (Martijn van Dam: &#8216;Alles, maar dan ook alles werkt in Brussel via het informele circuit&#8217;). Dan is er de euroscepsis die in Nederland sinds het Grondwet-referendum in 2005 om zich heen heeft gegrepen: aan Brussel is geen eer te behalen. Bovendien staan de grote partijen stuk voor stuk op verlies in de peilingen. Wie heeft er zin om straks in juni een pak slaag te krijgen?<\/p>\n<p>De enige partij die vooralsnog een kandidaat-lijsttrekker van gewicht heeft, is de VVD. Ook bij de liberalen verliep de zoektocht aanvankelijk stroef: eurocommissaris Neelie Kroes zei nee, evenals oud-minister van Financi\u00ebn Gerrit Zalm en oud-British Telecom-topman Ben Verwaayen. Maar uiteindelijk wilde het bekende Kamerlid Hans van Baalen zich wel kandidaat te stellen. Dezer dagen neemt hij het in een lijsttrekkersreferendum op tegen Toine Manders, die al sinds 1999 voor de VVD in het Europees Parlement zit.<\/p>\n<p>Floris Wijsenbeek, voorzitter van de VVD-afdeling in Den Haag en als oud-europarlementslid (1984-1999) nauw betrokken bij de kandidaatstelling, is blij met Van Baalen. Mocht het Tweede Kamerlid naar Brussel gaan, zegt Wijsenbeek, dan zou de samenwerking tussen de VVD&#8217;ers in Brussel en Den Haag wel eens een stuk beter kunnen worden. Want die relatie werd de afgelopen jaren volgens hem voornamelijk gekenmerkt door &#8216;kinnesinne, pesterijen en benign neglect&#8217;.<\/p>\n<p>Hans van Baalen lijkt van alle kandidaat-lijsttrekkers de enige die in staat is om een &#8216;Camieltje&#8217; te doen: terugkeren naar Den Haag als minister of staatssecretaris. Zoals een VVD&#8217;er het zegt: &#8216;Van Baalen vertrekt niet naar Brussel om nooit meer terug te komen.&#8217;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Politieke partijen hebben de grootste moeite om goede kandidaten te vinden voor de Europese verkiezingen. Europa is uit, het beslag op het priv\u00e9leven is te groot en niemand wil een verkiezingsnederlaag lijden.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[193,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Thijs Broer, Thijs Niemantsverdriet","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/102659"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=102659"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/102659\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Thijs Broer, Thijs Niemantsverdriet","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=102659"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=102659"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=102659"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}