{"id":102095,"date":"2008-10-20T15:39:00","date_gmt":"2008-10-20T13:39:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/aflevering-20\/"},"modified":"2008-10-20T15:39:00","modified_gmt":"2008-10-20T13:39:00","slug":"aflevering-20","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/aflevering-20\/","title":{"rendered":"Aflevering 20"},"content":{"rendered":"
\n

25-10-2008
Door Jackie Kay
Vertaling Rien Verhoef<\/p>\n

De maandag na de Ceilidh in Cromarty waren Bloes en ik verdwaald op zoek naar een plaats genaamd Moniack Mhor. We hadden wel een routebeschrijving, maar ergens waren we verkeerd gereden en het leek of alle kronkelwegen hetzelfde waren en we op al die smalle wegen langs dezelfde plaatsen kwamen. We reden weer de heuvel af naar Loch Ness. <\/p>\n

\u2018Geloof jij in Nessie?\u2019 vroeg Bloes. <\/p>\n

\u2018Mm mmm,\u2019 zei ik. \u2018Ik ben grootgebracht met havermout, vierkante worst, Potted Hough en Nessie \u2013 absoluut!\u2019 zei ik. <\/p>\n

Bloes lachte. \u2018Denk jij dat Nessie eenzaam is? Monsters zijn vaak in hun uppie, h\u00e8? Denk je dat ze het erg vindt dat sommige mensen in haar geloven en andere niet?\u2019 <\/p>\n

Ik wierp haar een blik toe. Had ze het over zichzelf of over het monster? <\/p>\n

\u2018Denk jij dat ze dat erg vindt? Ze is een monster! Waarom zou dat haar kunnen schelen?\u2019 zei ik lachend. <\/p>\n

Ik keek neer op het mooie, onpeilbare Loch Ness. Het zag eruit als een droommeer. Het zag eruit of het in zijn slaap \u2018Och Och\u2019 zei. Het zag eruit of het door nachtmerries \u2019s ochtends rusteloos wakker werd. Het zag eruit alsof alles wat het meemaakte de volgende dag meteen weer was uitgewist; en toch ook alsof het daar al honderden jaren lag. <\/p>\n

\u2018Het tijdloze loch,\u2019 zei Bloes. <\/p>\n

\u2018Het loch wel, ja, maar wij zijn te laat!\u2019 zei ik. \u2018Het is al bijna zeven uur en we zijn verdwaald.\u2019 <\/p>\n

\u2018Bel een taxibedrijf en laat iemand ons de weg wijzen!\u2019 stelde Bloes voor.<\/p>\n

Twintig minuten later arriveerde met een lachje een taxichauffeur die Robert heette. <\/p>\n

\u2018U moest eens weten hoe vaak dit gebeurt,\u2019 zei hij. \u2018U bent niet de eerste die verdwaalt op zoek naar Moniack Mhor, wij noemen het Maniac Moor,\u2019 lachte hij. <\/p>\n

We reden van Loch Ness achter hem aan een bocht om en een zeer steile heuvel op, en gingen toen bij een splitsing bovenaan linksaf – \u2018hier zijn we verkeerd gegaan, bij deze splitsing!\u2019 zei Bloes \u2013 en daar in de verte waren de grote hoeve en het kleine boerderijtje. \u2018Mooi is het hier, Fiedel!\u2019 <\/p>\n

\u2018Dat weet ik,\u2019 zei ik. We hadden twee reserveplaatsen op een schrijfcursus gekregen. Bloes had gezegd dat ze weleens wilde proberen te gaan schrijven. \u2018Ik ook,\u2019 had ik gelogen, \u2018ik zou wel songteksten willen schrijven.\u2019 <\/p>\n

Maar ik kreeg al spijt van mijn besluit zodra ik zestien mensen aan een lange schraagtafel vegetarische lasagna zag eten. Ik ben geen groepsmens. Er waren twee plaatsen vrij, maar niet naast elkaar. Bloes ging aan het ene en ik aan het andere eind van de tafel zitten. <\/p>\n

\u2018Is dit uw eerste cursus?\u2019 vroeg ik aan de vrouw naast me, die een fleurig sjaaltje om haar hals gebonden had. \u2018Nee, het is mijn zevende zo\u2019n beetje,\u2019 lachte ze. \u2018Ik ben dol op die Arvon-cursussen. Dit is mijn lievelingshuis.\u2019<\/p>\n

Na het eten heetten de twee schrijvers ons welkom en zeiden dat we wat spelletjes zouden doen om het ijs te breken. Mijn bloed stolde in mijn aderen. <\/p>\n

\u2018Dit zult u leuk vinden,\u2019 fluisterde de vrouw die onder het eten naast me had gezeten in mijn oor. De mannelijke schrijver pakte een grote doos Original Cook-lucifers. <\/p>\n

\u2018Steek een lucifer aan en praat over uzelf zolang de lucifer blijft branden. Brand uw vingers niet!\u2019 lachte hij. Een heel grote vrouw kwam tussenbeide. <\/p>\n

\u2018Ik heb gauw last van astma; van al die fosforescentie kon ik het weleens te kwaad krijgen.\u2019 De schrijver leek niet erg meelevend. \u2018Dan moet u misschien bij de keukendeur gaan zitten?\u2019 <\/p>\n

De doos lucifers ging rond. Sommige mensen waren geloof ik hilarisch, want ik hoorde gelach, ook al kon ik me niet concentreren op wat iedereen zei. Ik zag dat mijn beurt in de kring steeds dichterbij kwam. Ik wou dat ik op mijn viool mocht spelen zolang de lucifer brandde. Nee, dan vloog beslist mijn viool in brand! Bloes was aan de beurt. Ik voelde zenuwachtig met haar mee. <\/p>\n

\u2018Ik heet Angela, maar ik word Bloes genoemd,\u2019 zei ze, en haar wangen gloeiden bij het licht van de allang aangestoken lucifer; ze leek nog mooier omdat we in een kamer met vreemden waren, \u2018en ik heb nog nooit een Arvon gedaan, maar ik wil echt gaan schrijven. Hiervoor werkte ik op een landgoed,\u2019 zei ze, en ze draaide haar lucifer rond en praatte steeds vlugger om het vlammetje langer te laten duren, \u2018dat Hinxted Hall heette. Ik werkte in de\u2026\u2019 <\/p>\n

En ze zweeg omdat haar lucifer uitwaaide. Iedereen riep Ooooh; de groep was vriendelijk, bereidwillig. De eerste avond was de wijn gratis en de mensen zaten met hun glas om het houtvuur. <\/p>\n

\u2018Ik heet Mairi,\u2019 zei ik, \u2018maar ik word Fiedel genoemd. Niet omdat ik viool speel, want dat is niet zo,\u2019 zei ik, in afwachting tot iedereen zou lachen maar niemand lachte. \u2018Nee, dat was maar een grapje,\u2019 zei ik in de stilte rond het knetterende vuur. \u2018Ik word Fiedel genoemd omdat ik viool speel,\u2019 zei ik, en nu bloosde ik van schaamte. Bloes lachte me toe. \u2018Ik ben beter in muziek dan in woorden,\u2019 zei ik zacht, \u2018en daarom ben ik hier, om beter in woorden te worden.\u2019 <\/p>\n

Een licht gefluister van bijval gonsde de kamer rond, een gezamenlijk \u2018mmmmmmmm\u2019, dat me vrijwel uit mijn lijden verloste. Maar ik voelde me nog steeds niet zelfverzekerd genoeg om iemand in de ogen te kijken. Ik blies mijn lucifer uit toen de vlam nog niet op was. <\/p>\n

\u2018Dat was prachtig, bedankt daarvoor,\u2019 zei de dichteres. \u2018Goed, wiskundig schijnt de kans te bestaan dat onder zestien mensen die zich in \u00e9\u00e9n ruimte bevinden, twee van hen tegelijk jarig zijn. Laten we eens rondgaan en horen wanneer iedereen jarig is!\u2019 <\/p>\n

Maar toen we dat deden, bleek niemand tegelijk jarig, zij het wel iemand met iemands zoon. <\/p>\n

\u2018Nou ja, toch bijna,\u2019 zei de dichteres, duidelijk teleurgesteld. \u2018Goed! Vooruit! Morgen tussen 10-12 workshops. Dinsdag en woensdag tussen 2 en 5 \u00e9\u00e9n op \u00e9\u00e9n. Gastlezer op woensdag, dat wordt genieten voor jullie, we hebben Liz Lochhead. Na de gastlezer begint valt de hele cursus meestal op zijn plaats. Vrijdag is jullie avond. Dan mogen jullie iets voorlezen wat je deze week geschreven hebt. Daarna is de borrel. Jullie zullen het niet geloven, omdat het nu zal voelen of je hier met een stel vreemden bent\u2026 maar eer het zaterdagochtend is hebben we het gevoel dat we elkaar al ons hele leven kennen en zwaaien we elkaar in zak en as uit. Geloof me maar!\u2019<\/p>\n

Die avond ging de vrouw van Arvon ons voor naar onze tweepersoonskamer. <\/p>\n

\u2018Jullie zullen helaas samen moeten doen,\u2019 zei ze. De eenpersoonskamers gingen allemaal naar de mensen die vroeg boekten. <\/p>\n

\u2018Dat is jammer,\u2019 zei ik. <\/p>\n

Bloes wierp me een blik toe. De volgende ochtend gaf de dichteres de eerste workshop. <\/p>\n

Ze zei: \u2018Schrijf een gedicht uit het standpunt van Loch Ness. Gebruik alle vijf uw zintuigen. Hoe smaakt het meer, hoe ruikt het\u2026 wat zegt het? Neem risico\u2019s.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Download aflevering 20 als podcast<\/a> Binnenkort te verwachten<\/i><\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De maandag na de Ceilidh in Cromarty waren Bloes en ik verdwaald op zoek naar een plaats genaamd Moniack Mhor. 52, het literaire feuilleton door Jeanette Winterson, Ali Smith, A.M. Homes en Jackie Kay<\/i><\/p>\n","protected":false},"author":3380,"featured_media":102099,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[269],"tags":[2245],"acf":[],"author_name":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/102095"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=102095"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/102095\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"AndorT","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/3380"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/102099"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=102095"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=102095"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=102095"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}