Playlist pop<\/p>\n
TV ON THE RADIO – ‘We leven in een tijd van 1-album-bands,’ citeerden wij vorige week een anonieme bron van het internet. Daar zit iets in, concludeerden we toen. Maar dat blijkt bij nader inzien toch vooral te gelden voor Engelse bands. Want hoe kun je anders verklaren dat een groep als TV On The Radio, uit Brooklyn, New York, pas met de derde cd, Dear Science, in Nederland begint door te breken? Elders (lees: de VS) krijgen muzikanten dus nog wel degelijk de kans te groeien. Dat zal mede te maken hebben met een wijdverbreid alternatief circuit, waar je langzaam van een rups in een vlinder kunt veranderen.<\/p>\n
OF MONTREAL – Een nog extremer geval van traag bekend worden is Of Montreal. De eenmansgroep van Kevin Barnes uit Athens, Georgia, die af en toe de neiging niet kan onderdrukken om naakt op te treden, bestaat al sinds 1997. Sinds die tijd is de muziek verschoven van redelijk voor de hand liggende indie (gitaar-)rock naar veel bonter aangeklede songs met niet zelden een elektronische basis. En ook de idee\u00ebn van Barnes, in wezen een brave huisvader, werden steeds uitzinniger. Hij bedacht zelfs een alter ego, de fervente crossdresser George Fruit, uit wiens mond hij ook politiek minder correcte teksten kan laten klinken.<\/p>\n
Of Montreal heeft nu een nieuwe cd uit, Skeletal Lamping, die plots overal wordt besproken, doorgaans zeer lovend. Maar wij keren liever terug naar Hissing Fauna, Are You The Destroyer? van vorig jaar. Daar staat namelijk het prijsnummer van Of Montreal op. Wie ‘The Past Is A Grotesque Animal’ \u00e9\u00e9n keer heeft gehoord, kan niet langer ongevoelig blijven voor de klasse van Kevin Barnes. Het is een meer dan tien minuten durend jubelend gebracht schimplied op de sores van de liefde, gedreven door een simpele maar verslavende mechanische beat. En elke zin van Barnes, die in zijn betoog en passant ook nog even een roman van George Bataille en de verfilming van Who’s Afraid Of Virginia Woolf meeneemt, werkt als een zweepslag. Zing met hem mee uit volle borst: ‘Things could be different. But they’re not.’ Het werkt louterend, geloof me. ‘Oehoehoe, oehoehoe.’<\/p>\n
LUCINDA WILLIAMS – Ah, de liefde… Na dertig jaar de weemoed en het verlangen te hebben bezongen, mag Lucinda Williams haar stem een keer in dienst stellen van het geluk. En, ja hoor, ook dan komen de waterlanders, getuige ‘Tears Of Joy’ van de nieuwe cd Little Honey. Tot het maken van een slechte, of zelfs een matige cd is Lucinda Williams niet in staat, maar Little Honey hoort niet bij haar klassiekers. Ze excelleert als vanouds in de langzame, gedragen songs; de ruige rocknummers maken een geforceerde indruk. Het dieptepunt heeft ze voor het slot bewaard. Iemand – meest voor de hand liggend: manager, producer en echtgenoot Tom Overby – had Lucinda Williams die cover van AC\/DC’s ‘It’s A Long Way To The Top’ moeten afraden. Ach, de liefde…<\/p>\n
THE WALKMEN – Als u deze rubriek nog voor het weekend leest, pak dan meteen uw agenda. Vrijdagavond 24 oktober wordt u verwacht in de bovenzaal van Paradiso in Amsterdam. Daar treedt nog zo’n Amerikaanse band op die in alle rust heeft kunnen rijpen. Ik geef toe: The Walkmen is een wat sneue naam voor een hemelbestormende band als deze. Maar de muziek van You & Me is meer dan overtuigend: met voorsprong de scherpste, emotioneel rijkste Americana sinds tijden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Playlist pop TV ON THE RADIO – ‘We leven in een tijd van 1-album-bands,’ citeerden wij vorige week een anonieme bron van het internet. Daar zit iets in, concludeerden we toen. Maar dat blijkt bij nader inzien toch vooral te gelden voor Engelse bands. Want hoe kun je anders verklaren dat een groep als TV […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"David Kleijwegt","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/101961"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=101961"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/101961\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"David Kleijwegt","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=101961"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=101961"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=101961"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}