{"id":101617,"date":"2008-11-01T11:47:00","date_gmt":"2008-11-01T09:47:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/evert-hingst-wikipedia-van-de-onderwereld\/"},"modified":"2008-11-01T11:47:00","modified_gmt":"2008-11-01T09:47:00","slug":"evert-hingst-wikipedia-van-de-onderwereld","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/evert-hingst-wikipedia-van-de-onderwereld\/","title":{"rendered":"Evert Hingst, wikipedia van de onderwereld"},"content":{"rendered":"
\n

Evert Hingst werd drie jaar geleden doodgeschoten. Het onderzoek naar de moord op de advocaat ligt stil. Hij heeft het blazoen van de beroepsgroep bezoedeld, menen zijn confr\u00e8res. Maar zijn cli\u00ebnten liepen met hem weg.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Zoals altijd draait Evert Hingst de sleutel van de voordeur rechtsom. Klik, op slot. Dat is voor hem en zijn kantoorgenoten een standaardprocedure als ze een cli\u00ebnt uitlaten; het houdt ongewenste bezoekers buiten. Het is dinsdagmiddag 26 februari 2002 en de advocaat heeft zojuist afscheid genomen van John Mieremet, een in Belgi\u00eb woonachtige crimineel die civiel advies krijgt van de raadsman.<\/p>\n

Hingst keert zich om en loopt de gang in. Op weg naar zijn kamer. Halverwege ziet hij hoe zijn confr\u00e8re Cees Dekker van de andere kant komt aanstormen. ‘Jezus, Evert! Mieremet is neergeschoten!’ Hingst blijft als bevroren staan en trekt bleek weg. Dan volgt hij Dekker schielijk naar de voordeur.<\/p>\n

Op straat vinden ze het slachtoffer. Doorzeefd met kogels ligt Mieremet op het plaveisel, zijn hoofd rust tegen de band van een geparkeerde auto. Hij leeft nog. De schutter is dan allang achterop een zwarte motorfiets weggescheurd richting Reguliersgracht. Dekker buigt zich over het lichaam, een passerende arts snelt toe en geeft eerste hulp. Hingst pakt zijn mobiel en begint verwoed te bellen.<\/p>\n

Boem, boem, boem<\/b>
Het was een spectaculaire aanslag op Johnny Mieremet, die middag op de chique Keizersgracht. De beruchte crimineel, die samen met zijn maat Sam Klepper jarenlang als Spic en Span een gevreesd duo vormde, bracht het er levend vanaf. Hoewel de poging mislukte, lijkt de aanslag op Mieremet het startsein te zijn geweest voor een nieuwe liquidatiegolf in de hoofdstad. Hoe, dat werd ruim een half jaar later pas echt duidelijk. In september 2002 vertelde het slachtoffer in De Telegraaf wie er volgens hem achter de liquidatiepoging zaten: Willem Endstra, die hij de ‘bank van de onderwereld’ noemde; Willem Holleeder, die volgens Mieremet waakte over de criminele miljoenen die bij Endstra waren belegd en\u2026 advocaat Evert Hingst.<\/p>\n

‘Die man had me ‘s ochtends gebeld of ik naar zijn kantoor wilde komen. Achteraf besef ik dat ik in de val ben gelokt,’ betoogde Mieremet in het interview. ‘Hingst had me niets belangrijks te vertellen en ik stond snel weer buiten. Op het moment dat de deur achter me dichtviel, hoorde ik dat de sleutel werd omgedraaid. Op hetzelfde ogenblik – ik stond nog op de trap – komt er een man met een vuurwapen op me af. Het was van een meter afstand direct: boem, boem, boem.’<\/p>\n

Evert Constantijn Hingst (22 maart 1969) was daarvoor slechts in beperkte kring een gekende naam. Maar na het explosieve artikel in De Telegraaf kreeg de fiscaal jurist snel profiel. Zeker toen bleek dat hij over een kleurrijk portfolio beschikte. John Mieremet, Jan Femer, Mink Kok, Stanley H., Dino S., Marco P. en Senol T., het is slechts een greep uit zijn cli\u00ebnt\u00e8le. ‘Evert Hingst is advocaat van diverse grote criminelen in Amsterdam,’ meldt een informant in september 2003 aan de hoofdstedelijke Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE). ‘Hingst behartigt niet alleen de belangen voor hen als advocaat, maar leent zich ook voor zaken en transacties op het criminele vlak. Zo stelt Hingst zijn rekening beschikbaar voor criminele financi\u00eble transacties waaronder incasso’s. Een en ander zou onder andere via Luxemburgse rekeningen verlopen. Voor wat betreft deze criminele financi\u00eble zaken werkt Hingst samen met Rob B.. B. fungeert als contact en vraagbaak voor de criminelen voor wat betreft het sluizen van deze illegaal verkregen criminele gelden en witwastrajecten.’<\/p>\n

Een ongekend harde beschuldiging aan het adres van een praktiserend advocaat. De justiti\u00eble jacht op hem is daarmee geopend. De aandacht van de opsporingsinstanties loopt parallel met die voor zijn collega-fiscalist Rob B., die indertijd ook een roemruchte klantenkring kende en eenzelfde rol als facilitator wordt toegedicht, een slimme hulp bij het witwassen.<\/p>\n

Rob B. uit het Noord-Hollandse Bergen deelt zijn klanten – onder wie Mieremet – met Hingst en ze staan schouder aan schouder als verdachte in strafdossiers. Bijvoorbeeld in de zaak van malversaties met het restaurant Valaire in de Amsterdamse Scheldestraat. Het onderzoek uit 2003 naar de financi\u00eble een-tweetjes met deze hoofdstedelijke eettent staat bomvol met informatie over buitenlandse coderekeningen en ondoorzichtige bedrijfsstructuren die uitkomen in overzeese gebieden. Het is een ingewikkelde witwascarrousel, waarbij justitie vermoedt dat hun gezamenlijk cli\u00ebnt Mieremet een rol op de achtergrond speelt. Daarbij is het in de ogen van de opsporingsinstanties vooral ernstig dat raadsman Hingst voor de gewraakte transacties gebruik maakt van de derdengeldrekening van zijn advocatenkantoor, een doodzonde binnen zijn vakgebied.<\/p>\n

Gelijktijdig onderzoekt justitie in Den Bosch de bemoeienis van Hingst bij de Berlicumse autohandel Autoworld. Hij is verdachte in het onderzoek ‘Carwash,’ waarbij vijftien miljoen euro drugsgeld zou zijn witgewassen. Hingst zou papieren hebben vervalst. Hein van D., eigenaar van Autoworld, is niet alleen een cli\u00ebnt van Hingst, hij behoort ook tot de inner circle van de Amsterdamse advocaat. Het is niet voor niets dat Hingst opzichtig rondrijdt in diens Ferrari en met hem op vakantie gaat.<\/p>\n

Het is de fiscaal raadsman ten voeten uit. Zijn advocatenpraktijk is gelijktijdig de basis voor commerci\u00eble exercities en fungeert als uitgangspunt voor hechte vriendschappen met klanten. Een verbalisant van de politie noteert droog: ‘Het is opmerkelijk dat Evert Hingst als advocaat zijnde, veelvuldig contacten onderhoudt met personen met criminele antecedenten, voor wie hij niet de belangen behartigt in de rol van advocaat.’<\/p>\n

Heimelijke plaatsen<\/b>
Uiteraard wil de politie graag meeluisteren als Hingst zijn contacten ontmoet. Maar dat lukt vaker niet dan wel. Ze fluisteren, ze smoezen, ze maken gebruik van wat heet ‘versluierd taalgebruik’ of spreken af op wat de recherche als ‘heimelijke plaatsen’ omschrijft. Maar hoewel ze het beestje niet bij de naam noemen, leveren de telefoontaps soms intrigerende dialogen op. Bijvoorbeeld als Hingst op 9 juli 2004 belt met Rob B. Het is ruim anderhalve maand na de moord op Willem Endstra en het gesprek gaat over de zus van de vermoorde vastgoedhandelaar.<\/p>\n

Rob: ‘Ik zat gisterenavond nog gezellig aan de wijn met mevrouw Trix Endstra.’<\/p>\n

Evert: ‘Ach wat gezellig. Is ze een beetje opgefleurd?’<\/p>\n

Rob: ‘En je hoort nog eens wat.’<\/p>\n

Evert: ‘Interessante info gekregen?’<\/p>\n

Rob: ‘Ja ja, die vrouw is redelijk goed op de hoogte moet ik zeggen.’<\/p>\n

Evert: ‘Van het hele verhaal?’<\/p>\n

Rob: ‘Ja, maar ook van daarvoor en erom heen dus, daar kunnen wij nog wel een genoeglijke middag met een glas aan het terras van het Hilton mee doorbrengen, althans wij met elkaar met dat verhaal.’<\/p>\n

Evert: ‘Maar dat ziet ze zelf ook nog wel of niet, dat dat verhaal een beetje in de rondte gaat.’<\/p>\n

Welk verhaal? Het is de zomer van 2004 en het gonst van de geruchten in het hoofdstedelijke vastgoedmilieu en de daaraan gelieerde onderwereld. Dat Hingst hierin is ge\u00efnteresseerd, is begrijpelijk. Achteraf blijkt hij veel van de hoofdrolspelers te kennen in het afpersdrama rond verscheidene vastgoedmensen, zowel zakelijk als priv\u00e9. Niet alleen de vermoorde vastgoedhandelaar en Holleeder, maar bijvoorbeeld ook de beruchte crimineel Stanley H., bijgenaamd de Ouwe en volgens Endstra een van de gevaarlijkste misdadigers uit de kringen rond de Heineken-ontvoerder.<\/p>\n

Voor H. knapt Hingst regelmatig klusjes op. Als een container met uit Suriname afkomstige bamboespullen van de Ouwe in de haven binnen komt, is de jurist gedienstig bij het inklaren van de import. Hij belt hierover met Stanley. De meeluisterende rechercheur merkt zuur op dat Hingst te pas en te onpas zijn telefoon opneemt met: ‘Evert Hingst, advocaat.’ Volgens de opsporingsambtenaar probeert de verdachte zo te voorkomen dat de politie mag meeluisteren: advocaat-cli\u00ebntgesprekken zijn immers confidentieel. Desondanks is het gesprek terug te vinden in een van de onderzoeken naar de raadsman. Op 08 mei 2004 om iets voor vijven belt Evert naar Stanley H. Die neemt op.<\/p>\n

Stanley: ‘Met Sten…’<\/p>\n

Evert: ‘Ja. Evert Hingst, advocaat.’<\/p>\n

Stanley: ‘Goedendag.’<\/p>\n

Evert: ‘Ik heb het contract meegenomen ik ben nu even twee uur met iets anders bezig. Na zeven ben je dan nog bereikbaar of niet?’<\/p>\n

Stanley: ‘Ja, bel dan maar even hier naar toe, want ik ben nou al die\u2026 ehm… die containers wat er in zit, allemaal aan het kopi\u00ebren.’<\/p>\n

Evert: ‘Ok\u00e9.’<\/p>\n

Stanley: ‘Dus, dat ik het vanavond allemaal kant en klaar heb.’<\/p>\n

Evert: ‘Ok\u00e9, nou ja, als jij dan vanavond wel een beetje in de buurt blijft hangen dan rijd ik daar vanavond even langs.’<\/p>\n

Stanley: ‘Ok\u00e9, doen we.’<\/p>\n

Goede gozer<\/b>
Altijd klaar voor een klus, te bellen op elk tijdstip, bij nacht en ontij. Logisch dat de zware jongens met Hingst weglopen. Ze kwamen zelfs bij hem thuis. Niet slim, zegt een vakgenoot. ‘Trrring. Hoi Stanley, hoi Dino. Kom binnen! Dat doe je niet, dan ga je naar buiten en desnoods loop je even een blokje om.’ De Turkse wasserettehouder Senol T., een tijdlang verdachte in de zaak-Holleeder, vat het bondig samen in een verhoor: ‘Evert is een goede gozer. Hij heeft mij opgezocht toen ik vastzat, maar hij was niet mijn advocaat. Hij heeft mijn zaak niet gedaan. Hij is langs geweest als goede kennis.’<\/p>\n

Gemakkelijk, ook als het gaat om de vergoeding voor bewezen diensten. Geen cash? Geen probleem. ‘Dat lossen we wel op,’ was een gevleugelde kreet van Hingst. ‘Laat de auto maar staan.’ Hij reed een Mercedes Jeep die op naam stond van vastgoedhandelaar, vriend en vermeend witwasser Marco P. En toen zijn cli\u00ebnt Jan Femer de rekening niet kon betalen, volstond een Patek-horloge van 30.000 gulden. Jammer voor Hingst dat het gestolen bleek.<\/p>\n

Het waren hebbedingetjes, uiterlijk vertoon. Hij deed er vooral stoer over, zo blijkt uit een afgeluisterd gesprek met Roderick Hilhorst, een van de maatjes met wie Hingst het Amsterdamse nachtleven aandeed. Hingst en KLM-piloot Hilhorst, beter bekend als The Bachelor uit het gelijknamige RTL-programma, hebben de grootste lol als de auto van de advocaat beschadigd blijkt door een andere kennis.<\/p>\n

Evert: ‘Ik heb het niet gezien. Hein (de veroorzaker van de schade, red.) zegt: “Ik geef je mijn Porsche Turbo cadeau, hier zijn de sleutels, als je het maar vergeet.” Lache toch?’<\/p>\n

Roderick: ‘Nee! Schade of wat?’<\/p>\n

Evert: ‘Ik? Ja, maar dat maakt niet uit. Ik zeg: “H\u00e9 moet je luisteren, die auto is een cadeautje geweest dus het maakt me helemaal niet uit. Ik vind het goed met je. Bel me morgen maar.” Die is weer lam, jongen.’<\/p>\n

R: ‘In welke auto parkeerde hij hem dan?’<\/p>\n

E: ‘Bij mij in die BMW 5-serie.’<\/p>\n

R: ‘Jezus!’<\/p>\n

E: ‘Ach wat maakt dat nou uit. Wat krasjes en wat deukies. Ziet er alleen maar stoer uit, toch?’<\/p>\n

Hoerensloerders<\/b>
Naast gadgets verzamelde Hingst informatie. Hij wist veel \u00e9n hij wist het vaak als eerste. Als kort na de moord op Willem Endstra diens voormalige zakenpartner Jan-Dirk Paarlberg wordt aangehouden, is Hingst snel op de hoogte. In een afgeluisterd gesprek met zijn vriend Marco P. hebben ze het al over afpersing, terwijl de buitenwacht hier nog niets van weet.<\/p>\n

Evert: ‘Mijnheer Paarlberg gepakt, Beesemer er binnenkort achteraan, een hele rits mensen die\u2026’<\/p>\n

Marco: ‘Gaat het over afpersingen, denk je?’<\/p>\n

Evert: ‘Dat is toen wel het verhaal geweest, afpersingsverhaal [\u2026] Het is natuurlijk wel een partij geheimschrijvers allemaal.’<\/p>\n

Verderop in het gesprek noemt de advocaat namen en voorvallen die op dat moment nog niet naar buiten zijn gekomen. De politie verbaast zich er dan ook over dat Hingst allerlei details opdist uit een zaak waar hij als advocaat niets mee te maken heeft. Of, zoals een confr\u00e8re hem memoreert: ‘Evert wist alles. Hij was de Wikipedia van de onderwereld.’<\/p>\n

Maar het omgekeerde is inmiddels ook gebeurd. Omdat de opsporingsinstanties zich zo intensief met de verdachte Hingst hebben beziggehouden, is zijn priv\u00e9-leven publiek geworden. Legendarisch is het afgeluisterde telefoongesprek tussen hem en zijn vrouw Gaby, dat eerder al uitlekte naar de pers. Op 10 maart 2004, om elf minuten over half twee, hebben de echtelieden de volgende conversatie:<\/p>\n

Gaby: ‘Kan je na tien jaar het niet eens een keertje proberen om met je vrouw leuke dingen te doen in het weekend? Nee, na tien jaar is meneer van plan om leuke dingen te doen in het weekend, maar dan niet met zijn vrouw. Nee dat doet ie liever met vreemdgangers, drugsgebruikers, vieze vuile hoerensloerders, gokautomatenmannen, autogaragedieven, weet ik veel allemaal wat, vieze vuile criminelen. Jongen, veel plezier ermee als je dat belangrijker vindt dan mij.’<\/p>\n

Evert: ‘Dat jij die mensen allemaal zo bestempelt. Je kent die mensen niet, dus ik zou niet te snel oordelen. Dat zou ik zeker niet doen.’<\/p>\n

Gaby: ‘Nee, hele goede vrienden van je.’<\/p>\n

Evert: ‘Want voor je het weet gaan de mensen ook over jou oordelen.’<\/p>\n

Gaby: ‘Ze doen maar, ik ken ze toch niet.’<\/p>\n

Evert: ‘Nou, daarom zou ik niet zo snel over ze oordelen. Het zijn mensen die goed zijn voor mij. Goed voor mij dat ik met die mensen om ga. Die brengen rust en balans in mijn leven. Die kunnen ook wel eens dingen zeggen die belangrijk voor mij zijn. Dus zo negatief is het niet.’<\/p>\n

Ze gaan uit elkaar in april 2004. Met Gaby had Hingst een zoon, die nu ruim zes jaar oud is. Ze was er waarschijnlijk deels voor gevallen, maar tegelijkertijd was ze zijn avontuurlijke inborst zat. Want hij richtte zijn leven in zoals dat een onderwereldadvocaat betaamde. Met alle bijpassende ingredi\u00ebnten: vrouwen, auto’s, het nachtleven, exotische bestemmingen en dat alles het liefst in combinatie. Bijvoorbeeld als hij op 30 oktober 2004 een sms’je krijgt van ene Iris. ‘Als ik je zwarte Ferrari vrijdag wil lenen, wat zijn dan de kosten of moet er in natura worden betaald?’ Hingst antwoordt: ‘Haha! Sorry but I’ve sold all the horses and I’ve returned to the star on the hood. Kortom, ik hecht niet aan spullen, goed bod ‘n weg was ‘t weer.’<\/p>\n

Tandartszoon<\/b>
Hoe was hij in die situatie terechtgekomen? Een dergelijke spilfunctie in de onderwereld is geen logisch eindstation voor een tandartszoon uit het Gooi die fiscaal recht heeft gestudeerd. Toch was het al tijdens zijn Amsterdamse studentenperiode dat de jonge Hingst in aanraking kwam met zijn latere cli\u00ebnt\u00e8le. Hij werkte begin jaren negentig bij de Stichting Belasting Winkel Amsterdam en kopstukken als Mink Kok en Stanley H. kwamen er om zijn advies. Toen Hingst in 1998 als stagiair in dienst trad bij Toenbreker Advocaten, was dat zelfs op voordracht van Kok. Drie jaar later trad hij toe tot de kostenmaatschap, waarbij de leden de kosten delen, maar ieder hun eigen praktijk voeren.<\/p>\n

Dat de nieuwe collega geen doorsnee-raadsman was, bleek al snel. Hingst werd begin 1999 officieel advocaat – hij werd be\u00ebdigd op 10 februari – en nog geen driekwart jaar later werd hij door een zwaarbewapend arrestatieteam klemgereden. Dat gebeurde toen Hingst op 15 september van dat jaar met zijn cli\u00ebnt Mink Kok en diens maat Jan Femer de Belastingdienst had bezocht. Het trio werd voor het Amsterdamse Haarlemmermeerstation in hun auto aangehouden. De politie moest vooral Kok hebben: die werd verdacht van een grote wapendeal. Met een zak over hun hoofd werden de inzittenden afgevoerd. Hingst kwam met de schrik vrij. Twee maanden later had hij al weer een probleem met de politie. Deze keer was hij aangehouden wegens heling van een antieke klok die enkele jaren daarvoor gestolen was bij de ex van zijn zus. Het liep met een sisser af: de zaak werd wegens verjaring van het delict geseponeerd. ‘Evert Hingst heeft geen strafblad,’ benadrukt zijn advocaat Henk Koopman. ‘Hij heeft niets op z’n kerfstok. Ja, behalve te hard rijden.’<\/p>\n

Het was ook geen toeval dat Hingst in die dagen boven Betty Boop woonde, coffeeshop aan de Amsterdamse Nieuwezijds Kolk die in de jaren negentig een geliefd trefpunt van bekende criminelen was. Het bovengelegen appartement stond op naam van de toenmalige vriendin van Stanley H. Dat hij die laatste weer tegenkwam bij de volgende verhuizing is wel een co\u00efncidentie, stelt Hingst tegenover de politie. Hij en zijn vriendin Gaby kopen in 2001 voor ruim een half miljoen euro een appartement in de chique Gerrit van der Veenstraat in Amsterdam-Zuid. De verkopende partij is Willem Endstra en de buurman op het aanpalende adres is een oude bekende uit het milieu: Stanley H. ‘Dit is volstrekt toeval,’ beweert de advocaat. ‘Als ik het voor het kiezen zou hebben, heb ik liever niet mijn cli\u00ebnten als buren.’<\/p>\n

Misschien niet als buren, maar wel als zakenpartner. Op het Spaanse feesteiland Ibiza hebben Evert Hingst en Stanley H. beiden als eigenaar op en af bemoeienis met het bedrijf The Idea Factory, een vennootschap waarin vastgoed wordt verhandeld en verhuurd. ‘Als je de onderzoeksdossiers op Hingst leest,’ zegt een betrokkene, ‘dan zie je dat justitie het bedrijfje ziet als een enorme witwascarrousel.’<\/p>\n

En als een mogelijk eindstation van afpersgelden. De recherche vindt het curieus dat vastgoedbedrijf Merwede van Jan-Dirk Paarlberg in 2001 een schadevergoeding van ca. 135.000 euro betaalt aan The Idea Factory. Daar is echter niets vreemds aan, legt voormalig Merwede-directeur Beesemer uit. ‘Ik had nog nooit van Evert Hingst gehoord. Een zakelijke kennis en woninghuurder van Merwede, Carlo Pitzalis (een bekende verschijning in de Amsterdamse gay scene en voormalig dj, red.), wilde investeren in onroerend goed op Ibiza. Hij had ons gevraagd de financiering te regelen in ruil voor een belang. Het project, een stuk grond waarop horeca en appartementen mochten worden ontwikkeld, was zakelijk interessant. Twee weken later kwam de advocaat van het project op bezoek. Ineens zat er een halve rock & roll-artiest tegenover me. Hingst dus.’ De advocaat prijst het project vurig aan. ‘Ik had al snel het vermoeden dat hijzelf een belang had. Maar Paarlberg en ik hadden er uiteindelijk geen goed gevoel bij. We hebben nee gezegd. Toen draaide de houding van Hingst als een blad aan de boom om. Hij werd erg onaangenaam. Nee, we werden niet fysiek bedreigd of afgeperst. Het bleef een zakelijk geschil. Hingst claimde ineens namens The Idea Factory negen ton guldens schade te hebben geleden. Het bleek dat Carlo er al langer mee bezig was en al allerlei toezeggingen had gedaan zonder dat wij er weet van hadden. We hebben uiteindelijk, na een intensieve juridische briefwisseling, drie ton betaald om er vanaf te zijn.’<\/p>\n

Haute couture<\/b>
Hingst ontpopte zich wel vaker als heethoofd als hij werd gedwarsboomd in zijn plannen. Of als hij moest optreden voor partijen die meenden financieel te zijn benadeeld. Hij sprak dan de harde taal van zijn cli\u00ebnt\u00e8le, gehuld in een zwart jack en met een ijsmuts tot vlak boven zijn ogen. Hij vermomde zich graag ‘als boefje’, zoals hijzelf ooit schertsend zei tegen VN.<\/p>\n

Aan de andere kant was Hingst uitzonderlijk dandyesk voor een fiscaal jurist, met een voorliefde voor opvallende haute couture. Maar tegelijkertijd was hij oer-Hollands in zijn nonconformisme: hij choqueerde graag zijn publiek met gescheurde spijkerbroeken en slangenleren laarzen. Ver weg van de grijzepakkencultuur die de beroepsgroep van civilisten kenmerkt.<\/p>\n

Zijn verschijning stond symbool voor zijn tragiek. Hij droeg als het ware een rode stip op zijn voorhoofd. Hingst was uiteindelijk goed zichtbaar voor de jagers, die hij meende te snel af te zijn. Bijna trots vertelde hij hoe hij voortdurend hinderlijk werd geobserveerd door de Amsterdamse recherche. Grappend zei hij ooit dat hij ‘de nieuwe Klaas Bruinsma’ was, ‘maar wel een beetje slimmer’.<\/p>\n

Het kon hem ogenschijnlijk ook niets schelen dat justitie al tot twee keer zijn huis en kantoor had doorzocht: in verband met de geldcarrousel rond het Amsterdamse restaurant Valaire en in de Bossche Carwash-zaak. Misschien was die onverschilligheid wel terecht: in geen van beide zaken leek justitie genoeg bewijsmateriaal te hebben verzameld. Hij werd er immers niet voor gedagvaard. Hingst tartte het gezag, weet zijn oud-kantoorgenoot Cees Dekker. ‘Ging ie in het weekend naar een freefightgala in Rotterdam. Stond daar ook Jan van Looijen (chef-CIE en kickboksscheidsrechter, red.) die hem filmde tussen al die zware jongens. Dan zei ik: “Evert, je bent niet goed bij je hoofd.” Maar hij vond het leuk om die mensen uit te dagen.’<\/p>\n

De flamboyante Hingst overschatte zichzelf echter, zo bleek in het voorjaar van 2005. Bij opnieuw een politie-inval in zijn kantoor aan de Keizersgracht vindt de recherche een plastic tasje met drie vuurwapens. De fiscalist wordt in de boeien geslagen en belandt enkele weken in voorarrest.<\/p>\n

In zijn cel krijg Hingst bezoek van de recherche. Hij is een interessante jachttrofee. Hingst weet immers wat er speelt in de onderwereld. En niet alleen daar. Ook heeft de advocaat volgens de geruchten goede bronnen, ‘lekken’ binnen de opsporingsinstanties. De Amsterdamse CIE kreeg hiervoor al in 2002 een eerste vingerwijzing. ‘De advocaat Hingst is reeds een aantal jaren de consigliere van een aantal grote criminelen als Mink Kok en Stanley H. c.s.,’ liet een informant in dat jaar weten. ‘Momenteel is er een ruziegaande tussen partijen m.b.t. verdovende middelen. Hingst is niet alleen de raadsman die adviezen geeft maar is ook een partner in de criminele activiteiten en als zodanig geheel op de hoogte. Niet alleen crimineel maar ook financieel dekt Hingst zaken af. Hingst beschikt zelfs over platte politiecontacten waarvan hij informatie koopt.’<\/p>\n

Een facilitator, een witwasser en een informatiemakelaar. Kortom, een bron van kennis. Tenminste, als Hingst wil leeglopen. In april en mei 2005 wordt de advocaat in zijn cel meermalen verhoord. Hingst praat, maar draait om de hete brij heen. Als het in die ondervragingen even te moeilijk wordt, dan repeteert hij de bezwering ‘dat valt onder mijn beroepsgeheim’. Wie de eigenaren van die verdachte buitenlandse vennootschappen zijn? Beroepsgeheim. Waarom leent de ene klant geld aan de andere klant via de rekening van zijn kantoor? Mag ik niet zeggen. Onderhandelingen met vastgoedmensen? Helaas, beroepsgeheim. Hij had, zo beweerde Hingst telkenmale, zo graag ongehinderd door dat ‘verdomde’ beroepsgeheim willen uitleggen hoe het allemaal in elkaar zit. ‘Waardoor het allemaal een stuk minder spannend wordt.’<\/p>\n

Enkele van zijn klanten hebben hem in het voorjaar van 2005 deels toestemming gegeven om bepaalde zaken toe te lichten. En dan kan het zijn dat Hingst in verhoren ineens honderduit praat. Maar dan wel zo dat hij er zelf overal uitdraait. Of hij wist het niet, of hij had er niets mee te maken, of anderen hebben de ingenieuze trajecten verzonnen. Waarom hij zulke grote bedragen cash heeft liggen? Logisch, de banken willen geen zaken meer met hem doen sinds hij in opspraak is geraakt. ‘Ik ben niet in staat elders een rekening te openen omdat ik op een black list sta,’ stelt Hingst bij de recherche.<\/p>\n

En de wapens die in de kluis lagen? Die zijn echt niet van hem. Hij noemt de naam van de cli\u00ebnt niet zelf, maar zijn boodschap is duidelijk. ‘De wapens zijn gevonden in het huis van de moeder van een cli\u00ebnt van mij. [\u2026] Op verzoek van de moeder van cli\u00ebnt of de cli\u00ebnt zelf zijn ze vervolgens op mijn kantoor terecht gekomen. Ik heb ze in de kluis gelegd op een plaats zodat ze in ieder geval voorlopig buiten bereik van derden lagen. Van de cli\u00ebnt die hoogstwaarschijnlijk eigenaar is van de wapens kan ik u de naam niet direct geven. Het is echter wel zo dat de wapens zijn opgeborgen op de bodem van de kluiskast. Op die bodem staan alle spullen die toebehoren aan deze cli\u00ebnt u kunt daarom zelf nu uw conclusie trekken.’ Kijk, dat is nog eens aardig van de advocaat. Hij zegt het nog net niet zelf, maar geeft de identiteit van de wapenbezitter ronduit prijs. Want in die kluis liggen paspoorten met foto’s van Mink Kok erop. Die zit op dat moment vast op verdenking van de moord op drugshandelaar Jaap van der Heiden in 1993.<\/p>\n

Een pikante onthulling. Want \u00e9\u00e9n ding is zeker: cli\u00ebnt Kok had zijn advocaat geen toestemming gegeven om met de politie te praten, laat staan over wapens, die volgens hem niet de zijne zijn. Het voedt de gedachte die meerdere betrokkenen voorzichtig uiten: toen Mink werd opgepakt, heeft Evert Hingst geprobeerd diens plek in de onderwereld in te nemen. Lang was hij loopjongen en go between voor de onderwereldbazen, maar anno 2005 durft de advocaat klaarblijkelijk een gooi naar het leiderschap te doen. ‘Zeker is dat Evert geen dossier van Kok meer heeft aangeraakt,’ zegt een intimus. ‘Mink was nog wel zijn cli\u00ebnt, maar Hingst deed niets meer voor hem.’<\/p>\n

Verdachte vastgoeddeal<\/b>
Er is meer waar de recherche in 2005 nieuwsgierig naar is. Hij mag dan de dans zijn ontsprongen in het witwasonderzoek naar restaurant Valaire, de politie heeft wel een heel interessante ‘bijvangst’ gedaan. Uit afgeluisterde telefoongesprekken concluderen de opsporingsambtenaren dat Evert Hingst de geestelijk vader is van een verdachte vastgoeddeal. Het gaat om vier huizen gekocht door ene Andy G., een uit Suriname afkomstige bagageafhandelaar op Schiphol, die wordt verdacht van cokesmokkel. Het onroerend goed staat weliswaar op G.’s naam, maar die beweert er niets van te weten. Dan moet de politie bij zijn advocaat zijn, meester Hingst.<\/p>\n

Justitie heeft wel een vermoeden. Hingst heeft de financiering voor vier Amsterdamse woningen via een Zwitsers investeringsvehikel geregeld. Aan dat geld zit een luchtje. Het is afkomstig uit de erfenis van Michael Vane, een witwasser uit de tijd van drugsbaron Klaas Bruinsma. Na tien jaar is het geld opgedoken op buitenlandse bankrekeningen. De moeder van Michael Vane, de wettige erfgename, gaf aan Evert Hingst een volmacht, daarbij niet wetend dat de advocaat de rekening zou plunderen.<\/p>\n

Hoe is Hingst in dit traject verzeild geraakt? Zijn verhoorders leggen hem op 31 mei 2005 een theorie voor. ‘U was in het bezit van een horloge van de geliquideerde Jan Femer, naar uw zeggen een goede kennis van uw cli\u00ebnt Robert Mink Kok die verdacht wordt van de moord op Jaap van der Heiden. Kok is een kennis van Stanley H. Genoemde personen hadden vermoedelijk allemaal een relatie met Michael Vane en mogelijk een belang bij het geld dat Vane onder zijn beheer had. Vane werd geliquideerd en zijn moeder erfde het geld, 1,8 miljoen euro, dat mede na uw bemiddeling geplaatst werd op een nieuw geopende rekening op haar naam bij de LGT Bank in Zwitserland. Ongeveer twee jaar gebeurde er helemaal niets met dit geld waarna het werd overgeschreven naar een nieuw geopende rekening op naam van Stichting Janbar. Mevrouw Vane is vorige week gehoord en zij heeft helemaal niets willen verklaren. Zou u ons nu willen vertellen hoe het zit met dat geld in Zwitserland?’<\/p>\n

Dat wil Hingst wel, ‘zolang het mijn geheimhouding niet hindert’. De portee van zijn verhaal is simpel: de hele theorie van de politie is gebaseerd op los zand. Natuurlijk, hij kent Mink Kok, Stanley H. en Jan Femer. ‘Maar ik heb met geen van de genoemde personen ooit gesproken over Michael Vane.’<\/p>\n

Het is veel en klinkt allemaal uiterst belastend wat Hingst krijgt voorgehouden. Maar het is niet voldoende om de verdachte advocaat te laten zitten – zelfs het wapenbezit niet. Hingst mag naar huis van de officier van justitie. Voorlopig.<\/p>\n

De wapenvondst heeft wel andere consequenties voor Evert Hingst. Na overleg met zijn raadslieden en de Amsterdamse deken van de Orde van Advocaten besluit hij zich te laten schrappen als advocaat. Voor de buitenwereld doet hij er nogal luchtig over dat hij zijn toga aan de wilgen heeft gehangen. Het ontheft hem van zijn beroepsgeheim en ‘dan heb ik mijn handen vrij om terug te vechten’.<\/p>\n

Het zal het gevecht van een kamikazepiloot worden. Buiten de gevangenispoort is Hingst opnieuw ‘subject van onderzoek’. Niet alleen voor de recherche, ook de media zijn uit op het verhaal van de ‘onderwereldadvocaat’. Journalist John van den Heuvel poogt hem te strikken voor zijn misdaadprogramma. In een afgeluisterd telefoongesprek met de verslaggever toont Hingst een zeldzaam moment van bezinning: ‘Ik ben er aardig gesloopt uitgekomen. Ik sta bekend als de bonte hond,’ bekent hij. ‘Als ik de hele tijd mij moet verdedigen tegen loze stellingen die worden neergelegd en verhalen dat ik in staat zou zijn om vijftien miljoen pond wit te wassen, dan wel opbrengsten daarvan op geheime bankrekeningen op te halen […] ik word er echt een beetje misselijk van, ik ben geen witwasser.’<\/p>\n

Aanvankelijk past Hingst voor een tv-optreden. Maar dan besluit hij toch zijn weerwoord te geven voor de camera. Hij belooft aan Van den Heuvel ‘alles te vertellen’ in de uitzending van Bureau Misdaad op donderdag 3 november 2005.<\/p>\n

Capuchon en zonnebril<\/b>
De ‘week van de waarheid’ begint als alle andere. Hoewel hij officieel advocaat af is, staat Hingsts agenda op 31 oktober volgeboekt met cli\u00ebntafspraken. Bij de lunch spreekt hij af met een hasjhandelaar die zich inmiddels tot vriend heeft ontpopt. Ze lopen door de stad en eten een broodje. ‘Op de gracht liep een Marokkaanse jongen die zich merkwaardig gedroeg,’ herinnert de cli\u00ebnt zich later. ‘En in een tabakszaak zagen we een Surinaamse jongen met een capuchon en een zonnebril. Hij had zijn handen achter zijn rug. Het voelde niet goed. Ik ben voor de zekerheid ook maar naar binnen gelopen.’ Er gebeurt niets. Maar de video uit de winkel, met daarop het signalement van de Surinaamse klant, zal later nog in Opsporing Verzocht worden getoond.<\/p>\n

Aan het eind van de dag vertrekt Hingst op zijn scooter naar de Apollolaan om stukken op te halen uit het Vane-onderzoek. Ze liggen bij een bedrijf dat betrokken is bij de omstreden huizendeal. Het is zes uur als de jonge vastgoedhandelaar hem de gekopieerde getuigenverklaringen overhandigt. Hingst steekt ze bij zich en rijdt naar zijn huis in de vlakbij gelegen Gerrit van de Veenstraat, waar zijn vrouw, met wie hij inmiddels weer samen is, en zoontje op hem wachten.<\/p>\n

Het is spitsuur in Amsterdam-Zuid en drukker dan normaal. Er zijn veel kinderen op straat op deze Halloween-avond. Op de hoek onder zijn appartement parkeert Hingst zijn scooter op de stoep. Een groene Jeep Cherokee draait langzaam de bocht om. Vanuit het raam richt iemand een wapen op de advocaat. Enkele schoten klinken en Evert Hingst valt voorover, zijn lichaam belandt tussen de grijze vuilniszakken die klaar staan voor de volgende ochtend.<\/p>\n

Hingst is dood. Vermoord. Het nieuws verspreidt zich razendsnel door de stad. Collega-advocaat Cees Dekker hoort het van een verslaggever die hem belt. ‘Tering, het is Evert! Wat moet ik doen? Ik ben in mijn auto gestapt en naar kantoor gereden. Bij mijn huis zag ik ze al staan: een observatieteam van de politie.’<\/p>\n

Onderzoek ‘Fagot’, naar de liquidatie op Evert Hingst, is begonnen.<\/p>\n

Oude vijand<\/b>
Waar de recherche in stilte zoekt, speculeert iedereen in Amsterdam-Zuid en ver daarbuiten over mogelijke motieven. Tot in prime time voor de tv-camera’s. Uiteraard besteedt John van den Heuvel op aandacht aan de moord in zijn programma. Weliswaar is de aangekondigde spreker doodgeschoten, maar de Telegraaf-verslaggever heeft een spannend alternatief. In de uitzending komt John Mieremet aan het woord, de oude vijand van Evert Hingst. Mieremet heeft gebeld vanuit Thailand, waar hij zich veilig waant. De Amsterdamse crimineel toont geen enkel medelijden met zijn ex-raadsman. Volgens Mieremet is Hingst nu eindelijk daar terecht gekomen, waar hij hoort. ‘Dood in de goot tussen het vuil.’<\/p>\n

De ironie van die woorden echoot na als Mieremet een dag na de moord op Hingst in het Thaise Pattaya zelf wordt geliquideerd. De dodenreeks wordt diezelfde 2 november gecompleteerd met de moord op de Amsterdamse hasj- en huizenhandelaar Kees Houtman. Het maakt de puzzel een stuk ingewikkelder. Is er een verband tussen de moorden? Is het een kettingreactie geweest, waarbij partijen wederzijds wraak hebben genomen?<\/p>\n

Wat Evert Hingst betreft, werd na zijn dood \u00e9\u00e9n ding zonneklaar: hij schaakte op vele velden tegelijk. Vaak in verschillende hoedanigheden. Als advocaat, als ondernemer, als crimineel, als informant. Een van de explosieve terreinen waarop hij zich begaf, was dat van de Endstra-erfenis. Tot op de dag van vandaag zijn er partijen die menen recht te hebben op de nalatenschap van de ‘bankier van de onderwereld’. Hingst vertegenwoordigde sommige schuldeisers. Van een hasjhandelaar kocht Endstra bezit, maar hij betaalde het nooit. ‘Ik begreep dat Hingst gaat proberen vier miljoen uit de nalatenschap te trekken voor Michel P.,’ zegt een Endstra-vertrouweling in 2005 in een verhoor. ‘Hingst loopt de boel te fokken. Ik denk echt dat die Hingst levensgevaarlijk is. Hij is volgens mij net zo gevaarlijk als die Stanley. Hingst schijnt de advocaat van die Stanley H. te zijn. [\u2026] Hij zit gewoon de boel te bedreigen. Zo van: ik zou het maar even regelen, want anders gaat je kop eraf. Dat soort manieren.’<\/p>\n

Weer Stanley H.. Dat Hingst innig was met de Kouwe Ouwe, is een verhaal dat terug blijft komen. Onder andere in een verhoor van een voormalige zakenpartner van John Mieremet. Na de moord op de laatste wordt deze man verhoord in Thailand. Hij vertelt de bezoekende rechercheurs onder andere over de liquidatie op Jan Femer in 2000. ‘Jan is doodgeschoten in september, en in november zou er een hele grote partij coca\u00efne binnenkomen, een grote partij. En Jan was nogal een uitgever en maakte rustig een potje op. Hij was al eens gewaarschuwd dat hij rustig aan moest doen. Hij was al eens gewaarschuwd door Stanley H. en Evert Hingst. Dan kwam hij bij Evert Hingst op het kantoor en daar werd het nog eens duidelijk gezegd door Hingst. [\u2026] Hingst was de marionet van H.. [\u2026] Jan trok zich er helemaal niets van aan. Die vond hem een klootzak.’<\/p>\n

Dat er in de kringen rond Hingst doden vallen, vindt Mieremets zakenpartner niet verbazingwekkend. Hij vertelt dat Hingst er midden jaren negentig al bij is als de top van de Amsterdamse onderwereld feestviert aan de Middellandse Zee. ‘Ze weten te veel van elkaar. Toen Mink Kok voor schut ging [\u2026] rende iedereen met een bloedgang naar die Hingst toe. Ze gingen hem alles vertellen. Hij wist gewoon te veel. Hij wist veel te veel.’<\/p>\n

Kennissen<\/b>
Had Hingst zijn dood kunnen voorspellen? De politie vond van wel. Ze hadden de advocaat al eens gewaarschuwd. Dat was nadat er in 2002 informatie bij de CIE was binnengekomen, met de omineuze boodschap: ‘Evert Hingst staat op een dodenlijst waar Mink Kok ook op staat. [\u2026] Hingst wordt er van verdacht informatie door te geven aan overheidsdiensten omtrent zijn criminele relaties.’<\/p>\n

Kok, het andere potenti\u00eble slachtoffer dat in het proces-verbaal wordt genoemd, leeft nog. En Mink wil het gezegd hebben: ‘Ik heb Evert niet vermoord.’ Meteen voegt hij er aan toe: ‘Het is jammer dat hij dood is, maar ik lig er ook niet wakker van. Er zijn alleen maar verliezers in dit verhaal. Gaby, het kantoor Toenbreker, zijn klanten. Ik ook. Hij heeft nadat ik kwam vast te zitten niets meer voor me gedaan. Hij maakte niet eens mijn post open.’ Dat de recherche aan hem dacht als opdrachtgever, snapt Mink Kok wel. ‘Toen ik in een verhoor met zijn dood werd geconfronteerd, zei ik tegen die rechercheurs: “Evert is klaar,” en wreef in mijn handen. Ja, dat hebben ze op hun eigen wijze uitgelegd.’<\/p>\n

Niet alleen de grote spelers hadden mogelijk wat met hem te verhapstukken. Ook mindere goden uit het criminele milieu voelden zich door Hingst belazerd, getuige e-mailtjes die justitie op zijn computer aantrof. Op 29 juli 2004 had hij een bericht van ‘Klaas Deathwish’ ontvangen. ‘You know who this is. You know you owe us money. You know our patience has been stretched to the limit. Bullshit walks, money talks. To put us on the street without anything in the pocket after we kept our part of the deal, it is time for you to live up to your part of the deal. In case you do not remember your part 20%. We were and still are very reasonable and to keep it that way we invite you to show your good faith and willing from your side. We expect your reply with a serious proposal before saturday night 23.59 hrs. your guardian angels D&V.’<\/p>\n

Wat is er aan de hand? Wie zijn D. en V.? Hingst wond zich er niet echt over op toen de recherche hem in een verhoor confronteerde met de dreigmail. ‘Het zijn kennissen van een cli\u00ebnt van mij. [\u2026] Deze “kennissen” hebben geprobeerd misbruik te maken van de situatie dat de cli\u00ebnt in kwestie gedetineerd zat.’<\/p>\n

Drie jaar na de moord op Hingst blijven er nieuwe vragen opdoemen. Allereerst: waarom is er niet een begin van een oplossing? Er waren veel getuigen; de auto van de daders is teruggevonden; videobeelden van de aanslag en scherpe signalementen van de moordenaars. Terwijl justitie in andere geruchtmakendeliquidatieonderzoeken succes lijkt te boeken, blijft het opvallend stil rond de dood van de advocaat. ‘Het lijkt wel of deze zaak niet mag worden opgelost,’ zegt een bekende van Hingst.<\/p>\n

Ook wordt het mysterie rond het slachtoffer steeds groter. Was het normaal dat Hingst een verhouding had met de vrouw die een kind heeft van Atilla \u00d6., een beruchte naam uit de Turkse onderwereld? Wat deed hij precies voor zijn ‘cli\u00ebnt’ Dino S., die hij altijd onder de meest geheimzinnige omstandigheden ontmoette? Was hij intermediair tussen de hero\u00efne leverende Turk en Surinaamse Dino? Zoals een vakbroeder het treffend verwoordt: ‘Het was een mistig geheel.’<\/p>\n

Zijn papieren nalatenschap leverde ook weinig aanknopingspunten. Ongeveer een week na de moord werken een notaris en een advocaat zich namens de Orde van Advocaten door de dossiers van Hingst. Niets in zijn kantoor op de Keizersgracht wijst op een reguliere advocatenpraktijk. Er liggen volop stukken uit strafzaken waar Hingst niets mee te maken heeft. De dossiers reiken tot het plafond, maar het lijkt meer een frontstore-operatie, waarbij de papieren cover-up de schijn van een werkzaam juristenleven moet cre\u00ebren.<\/p>\n

‘Waarom wordt iemand doodgeschoten?’ vraagt voormalig confr\u00e8re Cees Dekker zich hardop af. ‘Verraad, geld? Daarom worden mensen doodgeschoten. Maar ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat je van elke liquidatie wat hoort, behalve van die op Evert. Terwijl er zoveel aanknopingspunten zijn. Onbegrijpelijk.’<\/p>\n

‘Je moet afstand bewaren tot je cli\u00ebnt’<\/p>\n

Germ Kemper, deken Amsterdamse Orde van Advocaten<\/p>\n

Hingst had een omstreden praktijk. Zijn cli\u00ebnten waren ook zijn vrienden. Hoe kijkt de Orde aan tegen dit verhaal?<\/p>\n

‘Het laatste dat je wilt, is dat de buitenwereld niet meer weet hoe een advocaat met zijn klanten omgaat. Op zichzelf kan een advocaat er weinig aan doen als er een aanslag wordt gepleegd op zijn cli\u00ebnt. En dan ook nog op de stoep voor zijn praktijk, zoals in het geval van John Mieremet. Maar feit is dat door de losse manier waarop Hingst met zijn cli\u00ebnten omging, hij het risico liep verstrikt te raken in hun sociale netwerk. Dat maakt je als advocaat kwetsbaar. Je moet afstand bewaren tot je cli\u00ebnt.’<\/p>\n

Hingst was niet alleen advocaat, hij was tevens commercieel betrokken bij bedrijven van zijn cli\u00ebnten. Mag dat?<\/p>\n

‘Het is voor een advocaat niet verboden om bijvoorbeeld directeur van een vennootschap te zijn of commissaris bij een instelling. Alleen kun je in die functies geen gebruik maken van je verschoningsrecht als advocaat. Het wordt dus ingewikkeld als je een functie aanneemt bij een bedrijf van een cli\u00ebnt die je als advocaat bijstaat.’<\/p>\n

Om de schijn tegen te gaan, zou je als Orde dergelijke nevenfuncties kunnen verbieden.<\/p>\n

‘Nee. Je moet het niet zoeken in verbodsregels, maar meer in een bewustwordingsproces. Bij heel veel nette, beursgenoteerde bedrijven vind je ook advocaten als commissaris. En als die hun praktijk en hun werkzaamheden voor zo’n fonds niet door elkaar laten lopen, is daar niets mis mee. De lering uit de zaak Hingst zou moeten zijn dat een advocaat heel duidelijk moet zijn in zijn houding ten opzichte van zijn cli\u00ebnt. Op een groot kantoor word je daar vaker op aangesproken. Al weet je niet of iemand zich daar wat van aantrekt. En wat die verboden betreft: de echte boeven onder de advocaten hou je ook niet tegen met aangescherpte regels.’<\/p>\n

Hingst wordt door sommige collega’s omschreven als het afvalputje van de advocatuur: klanten met lastige financi\u00eble vragen werden naar hem doorverwezen.<\/p>\n

‘De vuile was doe je de deur uit. Dat is handig. Advocaten die hun cli\u00ebnten doorverwijzen, kun je niet beschuldigen van directe betrokkenheid bij schimmige zaken. Maar nog beter is het als ze zouden afzien van een rol als intermediair. Je kunt toch gewoon zeggen: ik kan u niet helpen. Pakt u zelf het telefoonboek maar of kijk op internet.’<\/p>\n

Het beeld dat blijft hangen van Evert Hingst is dat van de foute advocaat, een facilitator en een witwasser. Wat betekent dat beeld voor de beroepsgroep?<\/p>\n

‘Er ligt nu weer een parlementair rapport op tafel waarin wordt gewezen op de verstrengeling van onder- en bovenwereld. Opnieuw wordt beschuldigend gewezen in de richting van de advocatuur. Ik vind dat we op zoek moeten naar concrete casestudies. Daaruit kun je lessen trekken, je kunt dan het gevaar van mogelijke verwevenheid onderkennen. Het zou goed zijn als politie, justitie en de advocatuur daar dan samen over praten.’ <\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Crimineel geld 10:<\/b> Evert Hingst werd drie jaar geleden doodgeschoten. Het onderzoek naar de moord op de advocaat ligt stil. Hij heeft het blazoen van de beroepsgroep bezoedeld, menen zijn confr\u00e8res. Maar zijn cli\u00ebnten liepen met hem weg.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[125,123,181,183,121],"tags":[645,2293,783],"acf":[],"author_name":"Harry Lensink, Marian Husken","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/101617"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=101617"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/101617\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Harry Lensink, Marian Husken","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=101617"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=101617"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=101617"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}