{"id":101613,"date":"2008-11-01T13:38:00","date_gmt":"2008-11-01T11:38:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/huisspook\/"},"modified":"2008-11-01T13:38:00","modified_gmt":"2008-11-01T11:38:00","slug":"huisspook","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/huisspook\/","title":{"rendered":"Huisspook"},"content":{"rendered":"
\n

Als ik nu de afkorting ‘IWP’ google, word ik meteen doorverwezen naar ‘Interactieve Website Projectvaardigheden’, maar toen ik in 1979 ging studeren in Amsterdam was er nog geen internet en stonden die letters voor het Instituut voor Wetenschap der Politiek. Daar kwam ik terecht, in een grachtenpand aan de Herengracht, waar je werd opgeleid tot politicoloog.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Er was daar ook een huisspook. Je werd daar fluisterend over ingelicht, het ging om een Heel Rechtse Man die er clandestien kantoor hield. Die man was tegen de universitaire democratisering geweest, maar gelukkig hadden de studenten hem in 1969 definitief verslagen. Officieel was die man nog hoogleraar, maar dan praktisch zonder studenten. Het huisspook zetelde in een achterafkamertje en had ook een naam: Hans Daudt.<\/p>\n

Hij overleed vorige week op drie\u00ebntachtigjarige leeftijd. Jammer genoeg ben ik niet van de babyboomgeneratie, die ervan overtuigd is dat met haar een nieuwe, betere geschiedenis begon. Als eerstejaars student werd mij te verstaan gegeven dat ik de belangrijkste gebeurtenissen jammer genoeg gemist had, gewoon net te laat op het toneel verschenen. Daar hoorde natuurlijk de Maagdenhuisbezetting bij, maar ook ‘de kwestie-Daudt’. Hans Daudt was de pionier van de Nederlandse politicologie; hij werd hoogleraar in 1963 en streefde een waardevrije wetenschap na, want hij had zijn bekomst van totalitaire ideologie\u00ebn die onder het mom van wetenschap propaganda bedreven. <\/p>\n

Al die tijd blijkt de man, die mij toentertijd werd geschetst als een halve fascist, een keurig PvdA-lid te zijn geweest. Wat was de kwestie nu? In 1969 eisten studenten dat zij vijftig procent zeggenschap kregen over hun eigen cijfers. Daudt verdomde dat, hij wenste niet te buigen voor ‘een sfeer van opruiing’ en weigerde nog langer hoorcolleges te geven. Hij kreeg een dienstbevel van het college van bestuur, rechters kwamen er aan te pas, de politiek bemoeide zich ermee, en ondertussen werd Daudt de facto onttroond, want een nieuwe generatie docenten nam zijn taak over.<\/p>\n

Het verhaal van Daudt is vooral interessant als een zedenschets van die tijd: hoe onder het banier van democratisering de feitelijke democratie om zeep werd geholpen. Met democratie bedoel ik hier: het idee dat er verschillende opvattingen bestaan over wat politiek is, en wat politicologie behelst. En als ik schrijf dat die democratie om zeep werd geholpen, wil dat zeggen dat Daudts opvattingen simpelweg buiten de orde werden geplaatst. Hij werd verbannen uit de politicologische gemeenschap.<\/p>\n

Als eerstejaars student kreeg je te maken met het Friedrich Collectief, vernoemd naar Friedrich Engels: jonge, revolutionaire docenten, die allemaal CPN stemden of dat heel binnenkort zouden doen. Twee maanden geleden schreef ik een artikel in NRC Handelsblad over die tijd, waarbij ik ook de naam noemde van Meindert Fennema, toen een lid van dat Collectief en diehard communist, nu hoogleraar politieke theorie en ruim op tijd geen communist meer. Ik veroorloofde mij toen een opmerking over de eenzijdigheid van het onderwijsaanbod: zestig procent marxisme en de rest feminisme of kraken. Staatskunde, rechtsstatelijkheid, de zaken waar Daudt zich sterk voor maakte – je kreeg er simpelweg niets over te horen als eerstejaars politicoloog.<\/p>\n

Dat leverde mij een boze ingezonden brief op van Fennema, die hierop neerkwam: waarom had ik mij dan niet ingeschreven voor andere werkgroepen, en vooral: waarom had ik geen colleges bij hem gevolgd? Amsterdam is klein, ik kwam Fennema twee weken later tegen, en vertelde hem dat eerstejaars studenten niets te kiezen hadden. Ze volgden het programma van het Friedrich Collectief, dat was verplicht. <\/p>\n

‘O ja?’ zei Fennema, en ik verbaasde mij weer over zijn verbazing. Geestig, dat een oud-communist vergeet hoeveel dwang daarbij kwam kijken, minder geestig dat hij de schuld gewoontegetrouw nog steeds bij anderen legt. Alsof een oud-DDR-functionaris roept: ‘Maar waarom stemden die mensen dan niet op de Anti Communistische Partij, als het ze niet beviel?’ Omdat die er niet was.<\/p>\n

Ik heb Hans Daudt nooit in levenden lijve ontmoet. Maar ik twijfel er niet aan of die man is onder de voet gelopen door een doldrieste kudde, waarna zijn wetenschappelijke reputatie was geknakt.
Ik las laatst een wijs woord van Meindert Fennema, waarmee hij zich keert tegen de demonisering van Geert Wilders: ‘Op het moment dat je mensen buiten de beschaafde gemeenschap zet, is een debat niet meer mogelijk.’ Ik zou zeggen: zie Daudt, zie het IWP.<\/p>\n

Het gaat uiteindelijk niet om links of rechts, maar om de totalitaire aanspraak van de academische marxisten van toen, die een hun onwelgevallige visie eenvoudigweg wilden ausradieren. Elimineren, onmogelijk maken, weg ermee. Je hoeft van Hans Daudt geen martelaar te maken om te zien dat de daders van toen zich geen vergeetachtigheid kunnen permitteren.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het verhaal van Daudt is vooral interessant als een zedenschets van die tijd: hoe onder het banier van democratisering de feitelijke democratie om zeep werd geholpen.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[599,595,597],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Stephan Sanders","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/101613"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=101613"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/101613\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Stephan Sanders","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=101613"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=101613"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=101613"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}