1. Wees een muze, er zit niks anders op<\/p>\n
‘Als acteur kun je maar binnen zeer kleine marges cre\u00ebren, het is een heel afhankelijk beroep. Hoe succesvol je ook wordt, je blijft in de positie van het kind dat de orders van de regisseur opvolgt. Ik blijf alles inzetten – verleden, emoties, trauma’s – ter meerdere eer en glorie van een eindproduct waarvan ik niet aan de basis lig. Weliswaar ben ik krachtig en ambitieus, maar ik kan ook goed een blank masochistisch projectievlak voor een regisseur zijn. Het muzeschap is mij aangeboren, maar mezelf wegcijferen wreekt zich soms wel. Ik word altijd als jonge, seksuele vrouw gecast – in door mannen geschreven rollen – en als ik daarvan niet voldoende afstand neem, kan ik mijzelf verliezen in zo’n rol. Wat zou ik graag eens een analyserende Hamlet spelen!’<\/p>\n
2. Haal je vader van zijn voetstuk<\/p>\n
‘Elke keer weer verlies ik mij in een regisseur, nu is dat Ivo [van Hove, red.]. Ik ben bereid alles voor die man af te zeggen en te laten. Ik heb zo’n meester nodig in mijn werk, een leven zonder Ivo zou ik niet kunnen begrijpen. Als hij naar het buitenland zou gaan – daar ben ik bang voor -, zou ik zo achter hem aan kunnen reizen. En zou ik niet mee mogen, dan raakte ik in paniek. Ik leun zakelijk en emotioneel op vaderfiguren, ook in relaties. Dat vind ik z\u00f3 zielig en z\u00f3 dom! Het zal met mijn vaders dood te maken hebben. Hij overleed toen ik tien was, een echte superman. Ik besef: zo lang ik naar een vader zoek, zal ik nooit een goede relatie hebben. Ooit zal ik hem dus van zijn voetstuk moeten halen, zoals alle meisjes doen als ze volwassen worden. Dat moet toch kunnen, ook al is hij dood? Ik weet alleen nog niet hoe.’<\/p>\n
3. Balanceer tussen de Roversdochter en het burgermeisje<\/p>\n
‘Ik groeide op in een Gronings dorpje. Mijn ouders, kunstenaars, haalden het huis altijd vol mensen en voedden mij ruimdenkend en open op. Toen ze scheidden, vonden mijn zusjes en ik dat totaal niet vreemd. Ze bleven de beste vrienden en bleven bij elkaar in de buurt wonen. Leven zonder conventies heeft mij veel zelfvertrouwen gegeven. Maar door die hippieopvoeding mis ik ook gereedschap. Zo kan ik niet met geld omgaan, laat ik kleren slingeren in een kledingzaak en loop ik wel eens weg zonder gedag te zeggen. “Ronja de Roversdochter” noemde mijn vorige vriend mij. Ik ben een soort wolf, kan onopgevoed en asociaal zijn. Gelukkig corrigeren mijn vrienden mij. Eigenheid is leuk, maar je leeft niet alleen voor jezelf.’<\/p>\n
4. Koop designjurken<\/p>\n
‘Vanaf mijn achtste had ik \u00e9\u00e9n verlangen: burgerlijk zijn. We leefden in een hippiehuis met wandkleden en geborduurde lampenkappen. In plaats van een plastic roze barbiehuis kreeg ik er een van hout, met barbies van takken. Geld is modder, zeiden mijn ouders. We aten sojasoep en boekweit, en ik droeg naast fantasierijke zelfgekozen kleren ook zelfgebreide truien. Niet verwonderlijk dat ik nu v\u00e9\u00e9l speklappen eet en v\u00e9\u00e9l televisie kijk, het liefst naar de meest gruwelijke series zoals America’s Next Topmodel. Ik koop graag designjurken, en soms doe ik een klus voor het geld. Als mijn moeder dat hoort, trekt ze wit weg.’<\/p>\n
5. Word verliefd op jezelf<\/p>\n
‘Mijn generatie groeide op als verwende prinsesjes die nergens voor hoefden te vechten. Ik kreeg daar last van, als kunstenaar hoor je maatschappijkritisch te zijn. Inmiddels is mijn belangrijkste levensmotto: word verliefd op jezelf, want pas dan kun je geven. Daar is niks ego\u00efstisch aan. In het vliegtuig zet je ook eerst zelf, dan je baby het zuurstofmasker op. In de toneelwereld word je niet snel verliefd op jezelf. Er liggen veel demonen op de loer, omdat het zo’n afhankelijk vak is. Er is altijd wel een mooiere, jongere, succesvollere actrice. Ik ban die demonen uit door jaloezie te benoemen, mij te laten opvoeden door mijn vrienden en een uur per dag helemaal niks te doen. Dan word ik vanzelf schoon, leer ik accepteren en heb ik anderen wat te bieden. Ik denk dat mijn vader zich wel in die hippiefilosofie had kunnen vinden.’<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Actrice, verbonden aan Toneelgroep Amsterdam. Speelt dit seizoen in \u2018Het temmen van de feeks\u2019, \u2018Kreten en gefluister\u2019 en \u2018Rocco en zijn broers\u2019.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Carolina Lo Galbo","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/101195"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=101195"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/101195\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Carolina Lo Galbo","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=101195"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=101195"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=101195"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}