
 {"id":100305,"date":"2008-12-06T00:00:00","date_gmt":"2008-12-05T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/geen-soap-familie\/"},"modified":"2008-12-06T00:00:00","modified_gmt":"2008-12-05T22:00:00","slug":"geen-soap-familie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/geen-soap-familie\/","title":{"rendered":"Geen soap-familie"},"content":{"rendered":"<p>Playlist film<\/p>\n<p>Cherry blossoms &#8211; Of Kirschbl\u00fcten, zoals deze Duitse film oorspronkelijk heet, en wat een veel mooiere titel is. Wat is het toch een trieste denkfout dat zelfs voor een Duitse arthouse-film mensen moeten worden gelokt met een Engelse titel. Op zijn best krijg je een publiek dat zich bekocht voelt als de film Duits blijkt te zijn, en daardoor voortaan het arthouse-circuit schuwt.<\/p>\n<p>Daarom: Kirschbl\u00fcten. Een mooie, trieste film. De vrouw van een ouder echtpaar weet dat haar man terminaal ziek is &#8211; maar hij weet het niet. Ze probeert hem over te halen hun kinderen, van wie er \u00e9\u00e9n in Tokio woont, eindelijk weer eens op te zoeken, zonder hem te vertellen dat hij niet lang meer te leven heeft. Hij is echter een gewoontedier, die liefst zijn dagelijkse routine aanhoudt en allang heeft geaccepteerd dat er tussen hem en zijn kinderen een onoverbrugbare kloof is gegroeid. De nakomelingen hebben geen interesse meer in de eerdere generatie, die maar heeft te accepteren dat haar tijd voorbij is.<\/p>\n<p>Sterk acteren en een emotioneel doordacht skelet maken van de film een levensles. Wel worden sommige familiale verhoudingen in de dialogen al te expliciet benoemd. Dat had niet gehoeven. De acteurs zijn goed genoeg om tussen de regels te acteren.<\/p>\n<p>un conte de no\u00ebl &#8211; Ook in dit lange Franse kerstverhaal is voor de familieleden het samenzijn een sociaal afgedwongen tijdsverspilling. Op zich niets nieuws, maar regisseur Arnaud Desplechin weeft in twee\u00ebnhalf uur een tapijt waar een Perzische meester trots op zou zijn. Niemand is zwart, niemand is wit &#8211; maar evenmin grijs. Hier wordt een kleurrijke en intrigerende familie geportretteerd, waar bij iedereen wel een steekje los zit. Een acteursfilm van jewelste dus, met een centrale rol voor Mathieu Amalric, de schurk in de laatste James Bond. Nog niet overtuigd? Dan is hier mijn laatste troef: een prachtige, dragende, gelaagde rol van Catherine Deneuve. Een rol waarbij het bijna een belediging is \u00fcberhaupt nog van een rol te spreken. Haar mater familias bestaat, niet als een rol van Deneuve, maar als haar creatie, even echt en even fascinerend.<\/p>\n<p>dvd tokyo story &#8211; De klassieke en ultieme film over ouders voor wie in het leven van hun kinderen geen plek meer is. Gemaakt door de meest Japanse onder de Japanse filmmakers, Yasujiro Ozu. Een naam die bij weinig Nederlandse filmbezoekers een bel zal doen rinkelen, maar die bij cinefielen geldt als een van de beste filmmakers aller tijden &#8211; met Tokyo Story (Total Film) als zijn meesterwerk.<\/p>\n<p>Ozu leefde van 1903 tot 1963; Tokyo Story stamt uit 1953. Het is een dramatisch ingetogen, maar met bijna hedendaagse vaart geacteerde, soap-achtige film, waarbij de ware verhaallijn langzaam door de familieperikelen heen sijpelt. Ga er rustig voor zitten, neem de tijd &#8211; maar ga hem zien.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Playlist film Cherry blossoms &#8211; Of Kirschbl\u00fcten, zoals deze Duitse film oorspronkelijk heet, en wat een veel mooiere titel is. Wat is het toch een trieste denkfout dat zelfs voor een Duitse arthouse-film mensen moeten worden gelokt met een Engelse titel. Op zijn best krijg je een publiek dat zich bekocht voelt als de film [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Kees Driessen","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/100305"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=100305"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/100305\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Kees Driessen","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=100305"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=100305"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=100305"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}