Stararchitect Daniel Libeskind roept de Nederlandse regering op zich te ontfermen over het Holocaust Namenmonument. ‘Als je de geschiedenis verbergt, blijft die je achtervolgen.’

Als het aan architect Daniel Libeskind ligt, staat over een jaar een langgerekt bouwwerk van meer dan 102.000 bakstenen aan de Weesperstraat in Amsterdam. Een dak heeft het niet, het oogt meer als een labyrint van doorgangen en muren, met daar bovenop grote spiegels die de bomen en de hemel weerkaatsen. Pas als je dichterbij komt, op ongeveer een armlengte afstand, zie je dat in iedere steen een naam is gegraveerd, met de geboortedatum en leeftijd bij overlijden. Het is een eindeloze hoeveelheid namen, muur na muur, gang na gang.

Artist impression van het Namenmonument, gezien vanaf de Weesperstraat

Complex monument

Architect Daniel Libeskind ziet het Holocaust Namenmonument al voor zich. ‘Welke emoties het monument oproept, zal per bezoeker verschillen. Het biedt geen uniforme ervaring. Iedereen...