De Week Waarin… het volksfeest het chagrijn niet kon verdrijven

Een woordvoerster van de Pegida-beweging stond afgelopen zaterdag in Amsterdam te demonstreren om de ‘islamatisering’ van Nederland te stoppen. Een andere aanhanger van de boze burgersclub uitte tegen stadszender AT5 zorgen over de ‘mening van vrijheidsuiting’, die inmiddels gevaarlijk ‘onder schot’ was komen te liggen. Op de Haarlemmerpoort had iemand in koeienletters de leus ‘Stop Pegedidia’ gekalkt.

Je slaagt alleen voor het examen als je hetgeen je bestrijdt ook een heel klein beetje kunt spellen.

Zomaar een ideetje: zouden we de kosten van, zeg, een referendum over een extreem ingewikkeld verdrag waarvan de initiatiefnemer met trots verklaart dat hij het niet heeft gelezen en dat eigenlijk heel ergens anders over gaat, wellicht niet beter kunnen gebruiken voor een verplicht demonstratie-examen? Waar je dan alleen voor slaagt als je hetgeen je zo hartstochtelijk zegt te bestrijden ook een heel klein beetje kunt spellen of kunt uitspreken? We maken het heus niet te moeilijk. Zeg ‘Europa’, steek je middelvinger op of – facultatief – spuug op de grond en je krijgt je diploma.

Pas op hè: niet dat we de welluidende stem des volks willen muilkorven, maar het zou toch prettig zijn te voorkomen dat er straks, wanneer er een gezellige revolte tegen bijvoorbeeld Jesse Klaver of Geert Wilders op gang komt, woedende mensenmassa’s op de voordeur van Bep van Klaveren of Boer Geert gaan bonzen. Al was het maar omdat de eerste ruim twintig jaar dood is, en de tweede onlangs nog in kinderopvang Huize Hopsasa braaf voorlas uit het prentenboek We hebben er een geitje bij.

Overdreven? Nou, het kan geen kwaad om te onthouden dat er in Engeland ooit een kinderarts thuis werd belaagd door een horde pedo-jagers omdat hun eventjes het verschil tussen de woorden ‘paedophile’ en ‘paediatrician’ was ontglipt.

Meanwhile was het weer dolletjes in de Amsterdamse binnenstad. Demonstratie + tegendemonstratie = het perfecte recept om aan het eind van de dag allebei nog net iets meer gelijk te hebben dan je die ochtend al had. En daarmee moedeloos makend zinloos. Ja, een beweging die Nederland Nederlands wil houden door uit te rukken met vooral Duitse vlaggen (huh?), aangevoerd door een man die zijn echte naam niet prijsgeeft (wie weet omdat Edwin Wagensveld, alias Edwin Utrecht of Ed der Hollander, vanuit het Avondland een op de Nederlandse markt gerichte webshop runt waarop hij stroomstootwapens, airsoftgeweren, kruisbogen, pepperspray – hé! – ‘en veel meer!’ verkoopt?), is niet alleen ‘bezorgd’ maar gewoon behoorlijk griezelig. En ja, we hadden ons heus graag geschaard bij degenen die een vredelievend tegengeluid tegen oprukkend racisme en xenofobie wilden laten horen.

Die waren er ook. Maar je wéét hoe het gaat: vroeg of laat komt er een stel mafkezen op het idee om te gaan ‘jagen’ op de Pegidaatjes. Er vliegt wat door de lucht, er is sprake van een ‘verdacht pakketje’, een politiepaard steigert, Jan Roos in full riot gear is verzekerd van nog wat meer aandacht en ‘Der Holländer’ mag duizend keer het woord ‘linksfascisme’ in evenzoveel microfoons spugen. Tel uit je winst.

Goddank kon een deel van de schuld nog afgewenteld worden op een groep Ajax-hooligans, die zich in hun grenzeloze willekeur met de zaak gingen bemoeien omdat ze ‘geen racisten in hun stad’ wensten – dit een dag voor een van hen in de Arena een zwarte pop met de naam van Feyenoordkeeper Vermeer ophing. Iets dat we overigens vooral niet met racisme moesten verwarren, maar gewoon de verdiende straf is voor ‘kakkerlakken’ die de overstap van Ajax naar die club uit 010 maken. Toch?

Enfin, we probeerden ons chagrijn te verdrijven met het idee dat er in grote delen van het land een volksfeest woedde. Maar al wat ons daarvan bereikte, was het nieuws over een zelfgebouwde kustwachtboot in Holten die uit de optocht geknikkerd was door carnavalsvereniging De Fienpreuvers, mede vanwege de slogan: ‘Wij proberen het vluchtelingenprobleem te bestrijden voordat ze onze vrouwen berijden!’

Nogal onsmakelijk, als je het ons vroeg. Maar op de vraag of het onder de ‘mening van vrijheidsuiting’ diende te vallen, gaven we maar eens lekker niet thuis.