We zijn een fopspeenvolk

Er is weinig veranderd sinds we het speenstadium zijn ontgroeid. Bij het kleinste gevoel van leegte, onrust of malheur moet er iets in.

Als je het eenmaal ziet, dan zie je ook niets anders meer. En dat is die vriendin van mij overkomen: ze loopt geregeld door de stad, niet slenterend, maar vinnig, zoals ze in Zuid-Afrika zeggen, en zet parcoursen uit van een uur. Naar de nieuwe markthallen in Amsterdam, naar de Albert Cuyp. En om de zoveel meter ziet ze eten: loempia’s, Spaanse worsten, kaasjes, Surinaamse pastei, haringen, heel veel frites, pizzapunten.