In 1964 raasde een blauwe auto door Milwaukee. Achter het stuur zat de 19-jarige Robert Cialdini, naast hem zat zijn moeder, kreunend van de pijn. Met een rood hoofd keek de jonge Cialdini af en toe opzij. Hij reed zo hard hij kon. Zweet op zijn rug. Dit was precies wat Cialdini absoluut niet wilde: getuige zijn van de bevalling van zijn eigen moeder. Maar zijn vader was nog op het werk en Robert was de enige die zijn zwangere moeder naar het ziekenhuis kon rijden. ‘Ik reed over het grasveld voor het ziekenhuis, helemaal tot aan de deur. Gelukkig mocht ik daarna naar de de wachtkamer.’

Cialdini lacht echt. Een van de weinige keren tijdens het interview. Hij lacht veel. Maar meer een...

Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen. Verder lezen? Sluit je nu aan.
Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen. Verder lezen? Sluit je nu aan.
Blijf vrij van geest. Abonneer je op VN
Toegang tot alle artikelen op vn.nl
Elke dag een allesbepalend verhaal
Direct in je mailbox of via WhatsApp
Maandelijks opzegbaar
Voor 6,99 per maand
Om onze journalistiek te beschermen kun je Vrij Nederland niet incognito lezen.
Om onze journalistiek te beschermen kun je Vrij Nederland niet incognito lezen.
Blijf vrij van geest. Abonneer je op VN.
Toegang tot alle artikelen op vn.nl
Elke dag een allesbepalend verhaal
Direct in je mailbox of via WhatsApp
Maandelijks opzegbaar
Voor 6,99 per maand
Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen - en we zien dat je graag verder leest. Leuk!
Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen - en we zien dat je graag verder leest. Leuk!
Blijf vrij van geest. Abonneer je op VN
Toegang tot alle artikelen op vn.nl
Elke dag een allesbepalend verhaal
Direct in je mailbox of via WhatsApp
Maandelijks opzegbaar
Voor 6,99 per maand