Apple introduceert de iPhone 7. Bij die gelegenheid: requiem voor een probleemoplosser.

Ik weet nog wel wat ik deed toen ik mijn eerste iPhone in handen kreeg: ik slaakte een zucht van verlichting. Al mijn problemen leken opeens opgelost. De jaren ervoor had de digitalisering al veel gedaan om mijn leven makkelijker te maken, maar tegelijkertijd (en misschien wel als gevolg daarvan) had ze me ook opgezadeld met een gevoel van versplintering, keuzestress, een berg aan apparaten en een schreeuwende behoefte aan méér.

Concreet: ik was blij met mijn cd-speler, mijn dvd-speler, met email, internet, LinkedIn, Twitter, cd- en dvd-spelers op mijn laptop (Facebook deed ik toen nog niet), een mp3-speler, een TomTom, een digitale fotocamera, een camcorder met cassettes en een mobiele telefoon met sms (en primitieve camerafunctie), plus nog wat analoge gadgets als een agenda en een notitieboekje. Maar het was wel wat veel om allemaal te managen. Ik verloor het overzicht. Dus die verzameling mogelijkheden riep ook nieuwe behoeftes op: mijn muziek, documenten, en foto- en filmmateriaal wilde ik bijvoorbeeld opeens gewoon de hele tijd overal beschikbaar hebben, zonder ze van het ene naar het andere apparaat te hoeven verhuizen. Kon het niet met minder apparaten allemaal? En waarom moest ik mijn declaraties bij de zorgverzekering eigenlijk nog altijd op papier insturen? Dat soort ‘problemen’ had ik ca. 2009 (ja, ik was laat).

Enter: de iPhone. Een enkel draagbaar schermpje, waarop je allemaal ‘apps’ kon zetten en die je met je duim kon bedienen, veegde alle obstakels in één keer weg. Met dit kleine toverding kon ik plots telefoneren, emailen, sms’en, foto’s en filmpjes maken, interviews opnemen, muziek downloaden en luisteren, teksten schrijven, berichten posten op sociale media, het weerbericht bekijken en boodschappenlijstjes noteren. Ik was als een kind zo blij. Niet veel later kwamen daar ook nog een navigator bij, een televisie, mijn bank, een fotoscanner, een afstandsbediening en nog veel meer. Zelfs ziektekosten declareren kost inmiddels nauwelijks nog tijd.

Ik (en ik denk veel meer mensen) was Apple enorm dankbaar. Het bedrijf leek precies te weten waar je behoefte aan had. De prijs namen we voor lief, evenals het feit dat je je hier en daar moest conformeren aan het ‘ecosysteem’ van Apple en dat je iPhone meestal na zo’n twee iOS-updates niet meer bruikbaar was.

Maar de laatste tijd is daar een kentering in gekomen. Ik denk dat het begon met de mislukte landkaarten-app van Apple, Apple Maps. Schijnt nu best goed te werken, maar was bij de introductie in 2012 een flop: Apple kon toch niet alle problemen oplossen. Even later keerde Google Maps terug in de App Store en die gebruik ik nu bijna dagelijks. Evenals Google Docs. En Google Translate. Om de een of andere reden lukt het Apple niet om zelf met handige apps te komen.

En dan zit m’n iPhone de laatste tijd wel vol met apps die ik niet eens kan verwijderen. ‘Gezondheid’, ‘Watch’ – wat moet ik ermee? De kamer was opgeruimd en in een schermpje gestopt, maar dat loopt nu vol met rommel.

Maar het grootste probleem, waar ik nu al maanden tegenaan loop, zijn de foto’s. Je kunt hele mooie foto’s maken met een iPhone, maar dan? Ik wil bijvoorbeeld vakantiefoto’s van mijn eigen iPhone, van die van mijn geliefde, het ouwetje van de kids en van een digitale camera overzichtelijk samenvoegen op een losse harde schijf, om daarna online een vakantieboek te kunnen samenstellen. Lijkt me voor de hand liggende vraag, maar het lukt me niet. Echt niet. Vroeger wel, maar nu niet meer. Heeft iets te maken met de iCloud en de daaraan gekoppelde nieuwe Foto’s-app, twee verschillende Apple-accounts en, schande natuurlijk, een Windows laptop. Foto’s verliezen hun metadata als je ze uit de Foto’s-app tilt bijvoorbeeld. Tenminste, bij mij, vraag me niet waarom want dat weet ik zelf niet precies. Ik denk dat het wel op te lossen is (een Apple-adept verzekerde me dat de Foto’s-app écht heel handig is) maar niet nu, snel, makkelijk, en alleen als ik me helemáál overgeef aan het (toch wel heel dure) Apple-imperium. Ik zit opeens weer met een gevoel van versplintering en met zorgen die niet weggaan.

Gaat de nieuwe iPhone 7 dat oplossen? Volgens mij niet. Ik heb het idee dat Apple niet eens weet dat ik met dit probleem rondloop. Apple heeft de ingang voor het koptelefoonkabeltje weggelaten. Typisch: ik raak de draad kwijt.