Twee podcast gaan op zoek naar het verhaal achter onopgeloste moorden en zijn razend populair. Net als Serial, maar dan anders.

Het is een vloek om als podcast vergeleken te worden met Serial. Het kan dan alleen maar tegenvallen. Zelfs toen maakster Sarah Koenig een tweede seizoen van haar eigen podcast Serial maakte, stelde die fans van het eerste uur toch voornamelijk teleur. Hoe interessant het verhaal ook werd, het kon niet tippen aan de verhaallijn over de moord op Hae Min Lee.

Laten we dus van tevoren stellen: nee, deze podcasts zijn níét het nieuwe Serial. Maar twee recent uitgekomen podcast baseren zich wel op hetzelfde recept van een persoonlijk verhaal en true crime en zijn in hun thuislanden een groot succes.

In Engeland staat Untold: The Daniel Morgan Murder al een paar weken bovenaan de podcastlijsten in iTunes. De show vertelt het verhaal van de meest onderzochte moordzaak uit de Britse geschiedenis, die bijna dertig jaar na dato nog steeds onopgelost is. In 1987 werd privédetective Daniel Morgan met een bijl in zijn hoofd op een parkeerplaats in Zuid-Londen gevonden, en sindsdien probeert zijn broer Alastair antwoorden te krijgen op de vragen wie en waarom.

Vijf keer werd een onderzoek gestart, maar telkens werden verdachten op het laatste moment toch niet vervolgd. Dat het zaakje stinkt wordt je al snel duidelijk. Morgans compagnon Jonathan Rees lijkt bij de moord betrokken, maar zodra Alastair daarover begint probeert de politie hem het zwijgen op te leggen. Alles lijkt erop te wijzen dat detective Morgan op het punt stond een grote politiecorruptiezaak bloot te leggen, waarbij ook tabloid The News of the World betrokken zou zijn. Dat laatste zou de reden zijn dat ook de pers de zaak zoveel mogelijk stil heeft gehouden. Journalist Peter Jukes maakt de podcast nu onafhankelijk, met behulp van crowdfunding en een flinke donatie van acteur Hugh Grant. ‘If you haven’t heard this story, ask yourself, why?’ begint elke aflevering onheilspellend.

Alleen al die vermeende cover-up maakt Untold het beluisteren waard. Wel is de stortvloed aan namen en personages die je al in de eerste afleveringen over je uit krijgt gestort ietwat overweldigend. En ook de ijzingwekkende toon van presentator Jukes gaat je al snel de keel uit hangen. Niet elk minuscuul detail hoeft gebracht te worden als de onheilstijding. Maar Untold geeft je niettemin een onthullend kijkje in Britse gekonkel tussen politie, pers en politiek, die later, met het grote afluisterschandaal en het uiteindelijk zelfs opheffen van The News of the World, nog tot een kookpunt zouden komen.

Interessanter nog dan Untold, is de korte podcastreeks Bowraville, die de Australische krant The Australian in mei publiceerde over een meervoudige moord aan het begin van de jaren negentig. Drie kinderen verdwenen toen in het plaatsje Bowraville binnen drie maanden, waarna twee van hun lichamen op dezelfde plaats werden teruggevonden. Ook in deze podcast staat de vraag centraal hoe de moorden zo lang onopgehelderd konden blijven, maar in dit geval graaft journalist Dan Box nog iets dieper. Het ging immers om drie Aboriginal-kinderen, waarschijnlijk vermoord door een witte man. Meer nog dan over drie moorden, gaat Bowraville daarom vooral over racisme en achterstelling in de Australische samenleving.

De verhalen van de Aboriginal-families, door het platte Australische accent helaas soms moeilijk te verstaan, zijn nooit serieus genomen en juist daarom hartverscheurend. Hoofdrechercheur Gary Jubelin vertelt in de tweede aflevering: ‘You speak to the community and they say it’s because “we’re Aboriginal and people don’t care.” I have been working on this for 20 years and at first I didn’t think they were right but now I think they were spot on.’

Meer dan twintig jaar na dato is het onderzoek naar de moorden van Bowraville, mede dankzij de inspanningen van Box, nu heropend. Net als bij Serial, waarvan de hoofdpersoon Adnan Syed onlangs een nieuwe rechtszaak kreeg toegewezen, lijkt ook deze podcast nu dus een juridische nasleep te krijgen. Maar zelfs al loopt dat op niets uit, dan nog confronteert Bowraville je met het ongemakkelijke feit dat de moord op drie kinderen zo recent nog tot zo weinig ophef kon leiden. Hoe dat kon, daarover gaat Bowraville eigenlijk echt.