Wat gebeurt er als je prominente 
republikeinen neerzet als leden van het koningshuis?

Voor de tweede keer wijden wij een nummer aan satire. Vroegen wij vorig jaar politici met behulp van pruik, nepneus en veel schmink in de huid van een opponent te kruipen (met onder andere Tofik Dibi als Geert Wilders en Hero Brinkman als Job Cohen), deze keer vieren enkele dappere republikeinen op eigen wijze vast het feest van de koninklijke inhuldiging.

Het idee was om bekende critici van het koningshuis door de grimeurs van Head Affairs (bekend van onder andere Koefnoen en Kopspijkers) tot leden van het koningshuis om te laten bouwen. Gewoon, omdat het leuk is. Maar ook een beetje vanwege de slappe republikeinse hap die ons heden wordt opgediend. Makkelijk was het niet. Jort Kelder – die wij graag als Willem-Alexander hadden gezien – had het te druk, ‘hoewel ik ook niet echt vrolijk word van dat infantiele hoofse gekruip dat dezer weken losbarst’. Een van de door ons gewenste Máxima’s – Femke Halsema – vond het een ‘leuk verzoek’, maar had geen behoefte om ‘er zelf verkleed en al in te figureren’. De twee SP-Kamerleden Sadet Karabulut en Farshad Bashir, die straks de eed weigeren af te leggen en in onze ogen een gedroomd koningskoppel vormden, wilden niet meewerken, ook al vonden ze het ‘een fantastisch idee’. En Erwin Lensink, de ‘waxinelichthoudergooier’, reageerde helemaal niet op ons verzoek.

‘Ik heb altijd al een prinsesje willen worden’

Arnold Karskens voelde er wél wat voor. De oorlogsverslaggever is voorzitter van de stichting Onderzoek Oorlogsmisdaden en doet onderzoek naar de medeverantwoordelijkheid van de vader van Máxima, Jorge Zorreguieta, voor de verdwijningen tijdens de militaire junta in Argentinië. ‘Ik moet de stichting in mijn eentje draaiende houden en zoek steun door crowdfunding. Op deze manier vestig ik er aandacht op,’ vertelde hij. ‘Ik heb niks tegen Máxima en Willem-Alexander, volgens mij zijn het fantastische ouders. Maar datzelfde geluk is duizenden Argentijnen onthouden.’ Schrijver Robert Vuijsje uitte kort na de bekendmaking van de troonwisseling op Twitter zijn onvrede over de nationale hosannastemming : ‘Eh, ben ik de enige die nog wist dat het een familie is van oorlogsmisdadigers die ook in tijden van crisis gewetenloze uitvreters blijven?’ Dus ja, Vuijsje was gaarne bereid om tot toekomstige koning te worden verbouwd, ondanks de felle reacties op zijn kritische tweet: ‘Het lijkt hier net Noord-Korea,’ zei hij. ‘Als je iets negatiefs zegt over de Grote Leider, is dat slecht voor je carrière.’

Er was weinig nodig om oud-Opzij-hoofdredactrice Cisca Dresselhuys over te halen zich als Beatrix te laten omtoveren. ‘Ik ben dol op verkleedpartijtjes,’ zei het lid van het Republikeins Genootschap. ‘Mag ik wel zo’n hoedje op?’
Lastiger was het om de dakloze Adam, alias Pepe, alias Yaël, beter bekend als de Damschreeuwer, zover te krijgen. Na talloze fietstochten langs opvangcentra wisten we de man die op 4 mei 2010 met één schreeuw de Dam in een slagveld veranderde, te strikken als Willem-Alexander. Daar stond de toezegging tegenover dat er van zijn portret een uitneembare centerfold zou worden gemaakt.

Eenmaal geschminkt en verkleed, gebeurde er iets met de critici. Plots wandelde Arnold Karskens soeverein door de fotostudio en wierp geregeld een zelfgenoegzame blik in de spiegel. Op het gezicht van Robert Vuijsje verscheen een koninklijke glimlach. En hoe later het werd, hoe meer de Damschreeuwer zich met de aanstaande koning vereenzelvigde. ‘Alex en ik,’ zei hij, ‘we zijn eigenlijk hetzelfde. Hij is straks de koning van Nederland, en ik ben koning David van de Amsterdamse Jordaan.’ Tuurlijk, als je ernaar vroeg zei Theodor Holman dat hij neerkeek op de monarchie en het een corrupte bende was die te veel geld bezat. Maar met pruik en in koninginnenjurk zei hij dingen als: ‘Ik had me zó verheugd op rode nagels.’ En: ‘Ik heb altijd al een prinsesje willen worden.’ Cisca Dresselhuys, vanuit de grimestoel: ‘Het koningshuis én de Nederlandse Republikeinen, het is allebei folklore’.

Fotograaf: Maarten Kools. Assistenten fotograaf: David Jagersma en Merel Verspuij. Fotoagentschap : Witman Kleipool. Post-production: Jan Hibma Grime en pruiken: Head Affairs (Carolina Leenders, 
Ivette van Luijk, Kenneth Mountforde-Shone). Styling, kleding: Maartje Wevers (met dank aan Leon Koekman). Locatie: No6 Studio’s Set design: GloudyKlei-objecten: Anna Preuss.

De Satirespecial ligt vanaf deze woensdag in de winkel of op uw deurmat.