Vorige week onthulde Nieuwsuur dat de SP zes ‘geradicaliseerde zolderkamercommunisten’ heeft geroyeerd. Ze zouden heimelijk lid zijn van Communistisch Platform, een radicaal gezelschap dat volgens het partijbestuur een ‘partij binnen de partij’ zou vormen – en dat is verboden volgens de statuten. Nu deed dat komische bericht op zichzelf al denken aan lang vervlogen tijden, maar één detail van de ophef sprak nog meer tot de verbeelding: als bewijs voor het subversief gedrag van één van hen, de jonge Nijmeegse socialist Olaf Kemerink, waren foto’s gepresenteerd van Olafs deelname aan activiteiten van sport- en wandelvereniging Kameraadschappij de Stroom.

Lidmaatschap van een socialistische wandelvereniging als extra reden voor royement: zo zout hebben we het al een tijdje niet gegeten.

Volgens partijsecretaris Arnout Hoekstra is de dreigende machtsgreep in de partij niet het enige, want de geradicaliseerde zolderkamercommunisten zeggen ‘echt hele enge dingen: zij willen de bevolking bewapenen om over te gaan tot een burgeroorlog.’ Volgens Olaf Kemerink c.s. zijn het allemaal lasterlijke aantijgingen, en zou er een ‘heksenjacht’ gaande zijn om kritische geluiden in de partij in de kiem te smoren.

korte broeken

Nu was al jaren wijd en zijd bekend dat er in de SP radicale splintergroepjes actief zijn. Zelf dacht ik altijd dat die bestonden uit knoestige oude kerels, type Marcus Bakker, die koppig vasthouden aan hun marxistische idealen terwijl de wereld verder gaat.

Maar met de ophef over het royement drong opeens tot me door dat het oude socialistische radicalisme inmiddels steeds meer wordt overgenomen door jonge mensen. Olaf Kemerink zelf bijvoorbeeld, is student rechten aan de Radboud Universiteit te Nijmegen, de stad die ook wel bekend staat als Havana aan de Waal.

En Kameraadschappij De Stroom, die kennelijk door het SP-bestuur wordt beschouwd als broeihaard van communistisch radicalisme, is geen wandelvereniging uit de eerste decennia van de twintigste eeuw, toen in heel Europa clubjes jonge mensen in navolging van de Duits-romantische Wandervogel-beweging de natuur in trokken, maar een nieuwe vereniging van jonge socialisten die zich tot doel stelt ‘de vervreemding van de moderne maatschappij te bestrijden door in sociale context onze natuur te verkennen’. De Stroom organiseert activiteiten als ‘Marx in de Huiskamer’ en wandelen op de Mookerheide – alsof we leven in de jaren twintig. Alleen de socialistische banieren en de korte broeken ontbreken nog.

anti-imperialistisch verzet

In dezelfde week van de ophef over de royementen bij de SP kwam politieke partij Bij1 met haar verkiezingsprogramma. Ook daar blijkt het marxistische vuur overgeslagen te zijn op een jonge generatie activisten. Aanvankelijk richtte de beweging van Sylvana Simons zich nog vooral op een ‘inclusieve samenleving’ en bestrijding van het racisme en neokolonialisme, maar inmiddels heeft de partij het klassieke antikapitalisme innig omarmd.

In volle ernst wordt niet alleen gepleit voor het nationaliseren van woningcorporaties, banken, pensioenfondsen, het OV en de zorg, maar ook voor de onteigening van het grootwinkelbedrijf: supermarktketens moeten worden opengebroken en onder arbeiderszelfbestuur worden gebracht. Je kan de lege schappen in de staatswinkels al voor je zien. Bovendien wil Bij1 alle samenwerking met de geheime diensten van ‘anti-democratische landen’ als de Verenigde Staten en Israël beëindigen, en worden stages aangemoedigd in Venezuela en de Filipijnen om ‘te leren van het anti-imperialistisch verzet.’

Zulke plannen hadden we lang niet gehoord.

Met een beetje socialistisch vuur is niks mis, maar met gepraat binnen de SP over het bewapenen van de bevolking voor de komende revolutie en op stage met Bij1 bij het schrikbewind van Maduro en Duterte?

Nu maar hopen dat het voorlopig nog even blijft bij frisse wandelingen in de natuur.