Bladwijzers / De beste online bronnen bij het nieuws
Times of India; De onbevreesde
De avond van zestien december werden een halfbewuste vrouw en haar mannelijke metgezel zwaargewond uit een busje gegooid nabij een vliegveld in een buitenwijk van New Delhi. Het meisje was door zes mannen verkracht en kwam later te overlijden. Ze bleek een studente die zich traditioneel kleedde en naar de bioscoop was gegaan. Een toonbeeld van Indiase betamelijkheid. De willekeur van de moord leidde tot grote protesten door heel India. The Times of India, de grote Engelstalige krant, noemde het vooralsnog naamloze meisje Nirbhaya: wat ‘de onbevreesde’ betekent in het Hindi. In haar column is redacteur Babita Basu woedend: dit is het totale falen van de staat en het rechtssysteem.
NOS; Mentaliteitsprobleem
In een kort audio-interview legt India-correspondente Devi Boerema uit hoe de moord op het anonieme meisje een symbool is geworden. De regering probeert nu met regelgeving te komen, maar dat verandert de mentaliteit niet, zegt Boerema. In India zien mannen het als hun recht om vrouwen van lagere sociale standen te verkrachten. Het land is moe van deze instelling en is daarom niet tevreden met de praktische regels van de regering: er moet verandering komen in de houding tegenover vrouwen in India. Op Twitter volgt @DeviBoerema de laatste ontwikkelingen.
Times of India; Protesten
The Times of India houdt een dossier bij over het nieuws rondom het incident en de massale protesten die daarop volgden: marsen, wakes met kaarsen, maar ook demonstraties die door de politie hard zijn neergeslagen. Desondanks werden de protesten na de gebeurtenis alsmaar groter. Inmiddels is besloten dat de zes daders van de groepsverkrachting zullen worden berecht, maar in Delhi wordt nog steeds geprotesteerd: ‘Don’t tell your daughters to dress well. Teach your sons to respect women’, staat op een van de borden die een mannelijke protestant tijdens een mars omhoog houdt.
The Wall Street Journal; Een koloniale kater
Op de blog van The Wall Street Journal schrijft Rupa Subramanya, een Indiase econome, over het Indiase rechtssysteem. Dit is gevormd naar dat van Groot-Brittannië, het land waar India in 1947 onafhankelijk van werd. Subramanya is van mening dat de koloniale resten in het Indiase recht heus zo slecht niet zijn, maar wel als het gaat om wetgeving op het gebied van verkrachting. Waar deze wetgeving in westerse landen veelal is gemoderniseerd, berust de Indiase wet nog steeds op ouderwetse percepties, zoals de aanname dat provocerende kleding aanleiding geeft tot verkrachting. In combinatie met de positie van vrouwen in de Indiase maatschappij is dit dodelijk, aldus Subramanya.
VPRO; Mannenoverschot
In zijn reisprogramma Van Bihar tot Bangalore kijkt Jelle Brandt Corstius als buitenstaander naar het dagelijks leven in India. Ook het huwelijk en de positie van vrouwen komen aan bod. In India is het voor veel mensen beter om een zoon te krijgen dan een dochter, omdat een zoon je kan onderhouden als je later oud bent. Bovendien moet je voor een dochter een bruidsschat betalen wanneer ze trouwt. En trouwen, dat moet ze; maar dan wel binnen haar eigen kaste en binnen haar eigen geloof, en volgens een gearrangeerd huwelijk. Wrede behandelingen door schoonmoeders moeten uit traditie voor lief worden genomen. Krijgt de vrouw te veel dochters, dan is het einde verhaal: niet alleen de dochters, maar ook de getrouwde vrouw zelf lopen dan het risico om gedumpt te worden en in extreme armoede verder te moeten leven – als ze het tenminste overleven. Dit leidt tot een mannenoverschot in India. De mannen voor wie geen vrouw kan worden gevonden, bewegen zich vaak in groepjes over straat en maken intimiderende opmerkingen in de richting van vrouwen.
YouTube; Kopje melk
In 2008 zorgde de Bell Bajao (‘aanbellen’)-campagne al voor aandacht voor de positie van vrouwen in India. De campagne richtte zich op huiselijk geweld. In de filmpjes is te zien hoe aanbellen, zogenaamd voor een kopje melk of om de telefoon te gebruiken, al genoeg kan zijn om huiselijk geweld te stoppen. Bell Bajao won talloze prijzen als geslaagde campagne, maar het leverde vooral bewustwording op. Het aantal verkrachtingen bleef toenemen.
The Guardian; Westerse schaamte
Het tegengeluid richt zich op de media. De Ierse columniste Emer o’Toole van The Guardian schaamt zich voor de morele verontwaardiging van de westerse pers. Volgens haar grijpt die de misdaad aan om India te demoniseren (kijk, het is nog stééds een achterlijke cultuur!), de eigen cultuur op een voetstuk te plaatsen en de positie van de vrouw in hun eigen landen te verbloemen. In Groot-Brittannië, iets meer dan drie keer zoveel inwoners als Delhi, is het aantal aangiftes van verkrachting vier keer zo hoog.
New York Times; Onuitsprekelijk
Sonia Faleiro is een Indiase journaliste. Naar aanleiding van de protesten over Nirbhaya beschrijft ze de dagelijkse praktijk van seksuele intimidatie. In de Indiase cultuur is het ergste aspect van verkrachting de ‘bevuiling’ van het slachtoffer, die ervoor zorgt dat deze nooit meer een man zal vinden. De enige oplossing is dan om met de verkrachter te trouwen. Met de tienduizenden jaarlijkse verkrachtingen in India in het achterhoofd, noemt Faleiro niet de wreedheid van het incident ongebruikelijk, maar het feit dat er protest op volgde.
Ga voor deze bronnen naar vn.nl/nirbhaya

Tim de Gier

Anne Schepers

Nirbhaya

Ongelijke transzorg

Machtige Eerste Kamer

Democratisch tekort

Bange huisartsen

Verhaal van de week

Clickbait-sletjes

Nicolaas Veul

Nederland in crisis

Hans against the machine

Iedereen naar het buitenland

Hollander zoekt asiel

‘Mam, ik ga toch niet dood?’

Reportage

Tibet bezet

China verstevigt zijn grip

Het verdriet van Tibet

Iedereen is hypocriet

Hannah Prins

Tien openluchtbioscopen

Cultuurtips