VNL wilde een bekende stemmentrekker, maar was ziende blind in de keuze voor Bram Moszkowicz:  de one trick pony die dat ene trucje – fraai pleiten – niet meer mag uitvoeren.

Misschien hadden ze moeten kiezen voor Freek Vonk. Of beter nog, Peter R. de Vries. Qua naamsbekendheid kunnen die Bekende Nederlanders wedijveren met Bram Moszkowicz. En vermoedelijk zou het bestuur van VNL bij hun keuze voor een lijsttrekker minder snel van een koude kermis thuis zijn gekomen. Nu verwijt de partij de oud-advocaat gebrek aan toewijding en schetst het de gesneefde voorman als ‘iemand die zijn huiswerk niet deed’. Vanochtend was de breuk definitief.

Vorig jaar deed de partij van de PVV-afsplitsers Louis Bontes en Joram van Klaveren weinig moeite om te verhullen dat die naamsbekendheid het belangrijkste criterium was om voor Moszkowicz te kiezen. ‘Het allerbelangrijkste is dat je jezelf op de kaart zet,’ zei een medewerker. En met Bontes of van Klaveren zelf ging dat niet lukken. In peilingen scoorden ze 0 procent terwijl uit onderzoek van Maurice de Hond zou blijken dat er electorale ruimte was voor een ‘onversneden rechtse partij’ van tien zetels.

Moszkowicz kenden ze wel een beetje. Die had immers hun oud-voorman Geert Wilders bijgestaan in diens strafzaak. Maar ‘vooral mensen uit de televisiewereld’ noemden de oud-advocaat, vertelde Van Klaveren vorig jaar in Vrij Nederland. Een bekende stemmentrekker. Er volgden diverse gesprekken in het chique Haagse Hotel Des Indes en op 21 april presenteerde VNL haar nieuwe lijsttrekker in Nieuwspoort.

Misschien flauw om nu te zeggen, maar het bestuur van VNL is toch echt ziende blind geweest. Hun gedroomde kandidaat had een trackrecord van gebakken lucht. De uitspraken van het de Raad van Discipline en het daarboven geplaatste hof van Discipline veegden in 2012 en 2013 de vloer aan met de werkwijze van confrère Moszkowicz. Gebrekkige toewijding en haperend huiswerk zijn nog de minst diffamerende kwalificaties die de toezichthouders uitdeelden. Bram had er bewust een zooitje van gemaakt en zijn clientèle domweg laten stikken. Daarbij kwam hij genadig weg in zijn schikking met de Belastingdienst; voor hetzelfde geld had het OM kunnen overgaan tot strafrechtelijke vervolging wegens de fiscaal bewuste faux pas.

Vaker al koketteerde de strafpleiter met een politieke carrière. Net als met zijn ambities om een serieus televisieprogramma te maken. Beiden lijken verkeken. Daarmee is hij toch vooral een one trick pony die dat ene trucje – fraai pleiten – niet meer mag uitvoeren. Dat is tragisch voor Moszkowicz. Maar het is vooral onbegrijpelijk dat VNL daarvoor is gevallen. Joram van Klaveren zal nu de schroom van zich af moeten gooien en op eigen kracht laten zien wat zijn partij vermag. Wellicht groeit hij dan vanzelf uit tot een Bekende Nederlander.