Iemand nu een ‘kosmopoliet’ noemen is hem in andere tijden katapulteren, de tijd vóór de globalisering. Door wat er de laatste vijftig jaar allemaal is veranderd, is ‘kosmopoliet’ ineens voor ouderwetse degelijkheid gaan staan, voor een portemonnee met écht geld. Je ziet er een betrouwbaar iemand bij die met frisse wangen zijn blik op de wereld richtte en zich niet van zijn stuk liet brengen, geruggesteund als hij werd door een macht aan reisgeschiedenis en wereldse ervaring.
Literaire Kroniek: Kosmopolitisme is niet achterhaald, het is juist broodnodig
Het is een beetje vreemd om in deze tijd van globalisering een boek over kosmopolitisme te schrijven, dacht Carel Peeters, bij het lezen van The Cosmopolitan Tradition van Martha Nussbaum. Door globalisering, is ‘kosmopoliet’ ineens voor ouderwetse degelijkheid gaan staan. Voor Nussbaum draait kosmopolitisme de morele verplichting iets te doen aan het welzijn van alle mensen.
