<div class="lead">
De PVV-leider en zijn advocaat zijn verontwaardigd over hun uitgelekte verdediging. Maar toch was het hele bruikbare munitie tijdens de regiezitting van vandaag.
</div>
Je zag het niet af aan Geert-Jan Knoops. Toch had de advocaat van Geert Wilders naar eigen zeggen afgelopen nacht maar 1 uur geslapen. Hij was gisteren door het Algemeen Dagblad gebeld met de mededeling dat de krant zijn pleitnota <a href="http://www.ad.nl/ad/nl/1012/Nederland/article/detail/4265316/2016/03/17/Pleitnota-Wildersproces-in-handen-AD.dhtml" target="_blank">in handen</a> had. Zo lag de verdedigingslijn van de PVV-politicus al op straat voor hij de rechter onder ogen kwam. ‘Geert Wilders geeft zich zeker niet gewonnen’, concludeerde het AD.
Dat bleek uit alles vandaag. Knoops maakte er meteen een nummer van. ‘Ik moet u zeggen: in januari ben ik dertig jaar advocaat. Maar nu stond ik echt met m’n mond vol tanden.’ Als een raadsman niet vertrouwelijk kan communiceren met zijn cliënt, is hij niet bij machte de verdediging te voeren, betoogde de raadsman. Hij wil dat het proces wordt geschorst tot duidelijk is hoe het document is uitgelekt. ‘Ik kan toch niet iedere mail per postduif sturen’, klonk het retorisch in de rechtszaal van Justitieel Complex Schiphol. Geen woord over de mogelijkheid dat iemand van de verdediging het stuk heeft gelekt (Wilders? Een medewerker van het advocatenkantoor?). En als de pleitaantekeningen zijn ontvreemd is de vraag terecht of Knoops en Wilders wel voldoende maatregelen hebben genomen (firewalls, encryptie) om pottenkijkers buiten te houden. Dat lijk toch wel het minste wat ’s lands best beveiligde politicus en een van de meest gerenommeerde strafpleiters op orde zouden moeten hebben.
Niets van dat alles. De lekkage diende vooral als eerste konijn uit de hoge hoed. De onderschepte pleitnota is volgens Knoops een &#8216;aanslag op het proces en de vrijheid van Wilders’, klonk het ronkend. ‘We weten niet of vertrouwelijke stukken anders opnieuw in handen van derden belanden. Op dit moment is iedere voortzetting van de strafzaak een gevaar voor de verdediging en de privacy van Geert Wilders.’
Lekken en strafzaken zijn een passend potje en dekseltje. In de meeste grote processen is er wel een partij die er belang bij heeft dat stukken in handen van de pers komen. Meestal zijn het de dossiers van het OM, waarbij verdachten en raadslieden er belang bij hebben om de informatie vroegtijdig naar buiten te brengen. Als ontvangende partij spreek ik uit ervaring. Ook zijn er zaken bekend waarbij informatie door criminelen wordt gestolen en verspreid, zoals onlangs bleek toen een lekkende politieman uit Weert werd aangehouden.
Maar een pleitnota die op straat ligt is zonder precedent. Dat Knoops die blamage naar zijn hand zet, is begrijpelijk. Tegelijkertijd is het natuurlijk potsierlijk dat diefstal van een referaat dat publiekelijk moest worden uitgesproken, zou leiden tot de opschorting van een rechtszaak. Is de troonrede ooit uitgesteld omdat Frits Wester glimmend van trots de Miljoenennota eerder presenteerde dan zijn koninklijke hoogheid?

Harry Lensink

Een lekker lek voor Wilders

Ongelijke transzorg

Machtige Eerste Kamer

Democratisch tekort

Bange huisartsen

Verhaal van de week

Clickbait-sletjes

Nicolaas Veul

Nederland in crisis

Hans against the machine

Iedereen naar het buitenland

Hollander zoekt asiel

‘Mam, ik ga toch niet dood?’

Reportage

Tibet bezet

China verstevigt zijn grip

Het verdriet van Tibet

Iedereen is hypocriet

Hannah Prins

Tien openluchtbioscopen

Cultuurtips