Kruisbestuiven op de campus

Wat is dit nu weer?

Een tijdelijke, zelfvoorzienende campus op de kop van het Amsterdamse Java-eiland. Hier zitten kunstenaars en studenten, grote en kleine bedrijven, wetenschappers en groen-creatieve lieden te broeden en te kruisbestuiven. De bedoeling is dat al die partijen coalities smeden en tot oplossingen komen voor de wereld. Die liggen vooral in het re- en upcyclen van afval en in het genereren van eigen energie. Zo heb je hier Tiny Tim-huisjes, die zelf water kunnen zuiveren en windenergie kunnen opwekken. En machines die bouwelementen maken voor ‘wikkelhuisjes’ door gebruikt karton vierentwintig keer in de rondte te wikkelen met een laagje ecologisch verantwoorde lijm.

De FabCity komt voort uit de wereldwijde FabLab-beweging, die het streven naar een zelfproducerende en zelfvoorzienende stad introduceerde. Voedsel, energie, zorg en bouw zouden allemaal binnen de stadsgrenzen gerealiseerd moeten kunnen worden. Deze Amsterdamse editie maakt deel uit van Europe by People, het culturele programma bij het Nederlandse EU-voorzitterschap.

Hoe gaat dit de wereld veranderen?

In eerste plaats door de ecologische voetafdruk van de stad terug te brengen. Egbert Fransen is intendant van het project, alsook directeur van Pakhuis de Zwijger, en ‘een absolute believer dat klein het nieuwe groot is’.
‘Al die oorspronkelijkheid, creativiteit en intelligentie gaan uiteindelijk een massief effect hebben. Over een paar jaar zullen sommige dingen van de FabCity tot een beweging zijn uitgegroeid, of een geaccepteerde productiemethode zijn geworden.’ Voorbeeld: in deze FabCity zit een bedrijf dat met hennep ultralichte bouwmaterialen maakt. De hennepondernemers maakten hier kennis met bouwmoloch BAM, en nu gaan ze samen een pilotproject opzetten. Fransen: ‘Die twee bij elkaar, daarin zit de essentie van innovatie, dat gaat gewoon het verschil maken straks.’

Loopt het een beetje?

Er zijn al heel veel mensen naar de FabCity gekomen. Onlangs werd een hoogtepunt bereikt van zevenhonderd bezoekers op een dag, en dat is volgens Fransen ook nog eens een heel gevarieerd publiek. Zo hoort het. En met alle projecten komt het sowieso goed, want ‘het gaat om het experiment en dat mag mislukken’, zegt Fransen. ‘Als je de framing op de juiste manier doet, kan het eigenlijk niet tegenvallen.’