<div class="lead">
70 procent van de Russische vrouwen krijgt te maken met seksuele intimidatie, maar politie en justitie kijken systematisch de andere kant op. Via een hashtag delen slachtoffers nu hun ervaringen.
</div>
&#8216;We hoeven ons niet te rechtvaardigen. Het is niet onze schuld. De schuld ligt ALTIJD bij de verkrachter.&#8217;
Zo begon de <a href="https://www.facebook.com/nastya.melnychenko/posts/10209108320800151?pnref=story" target="_blank">Facebook-post</a> van de Oekraïense maatschappelijk werker Nastya Melnychenko op 5 juli waarin ze vertelde hoe ze vanaf haar zesde had leren leven met seksuele intimidatie.
Opeens was het hek van de dam. Duizenden vrouwen namen haar hashtag #ikbennietbangikspreekmeuit (in het Russisch: #‎яНеБоюсьСказать en Oekraïens #‎яНеБоюсьСказати‬ ) over om hun verhaal te doen op social media. Vrienden, kennissen, kennissen van kennissen en beroemdheden: afgaand op je timeline lijkt het alsof bijna elke Russische vrouw een nare ervaring heeft gehad, ongeacht status of leeftijd.
&#8216;Ik was zeven maanden zwanger,&#8217; <a href="https://www.facebook.com/alena.vladimirskaya/posts/10207984154814632" target="_blank">vertelt prominente carrièrevrouw</a> Alyona Vladimirskaya op Facebook. &#8216;Het was zomer. Een zonnige dag. Ik ging langs de winkel vlakbij mijn huis. Ik voelde me niet goed, ik was misselijk, en zo zag ik er ook uit. Toen ik bij de ingang van mijn gebouw kwam, stond er een jonge man achter me. Ik dacht niet dat ik in mijn staat bang zou hoeven zijn voor jonge mannen. Hij duwde me tegen de muur, liet een groot keukenmes zien, richtte het op mijn buik en beval me me uit te kleden.
Ik was doodsbang dat hij m&#8217;n ongeboren kind pijn zou doen en ik deed m&#8217;n shirt uit. Hij begon over mijn buik heen te masturberen en zei dat ik me om moest draaien en voorover moest buigen. Ik begon over te geven. Het maakte hem niets uit. Een buurman redde me. Hij kwam de trap af en zag wat er gebeurde en schreeuwde. Dat was genoeg om de verkrachter te doen wegrennen.&#8217;
Niet alle verhalen zijn zo dramatisch: er zitten ook anekdotes bij over een verdwaalde hand van een oom, of een opdringerige collega. Volgens de statistieken is ongeveer 70 procent van Russische vrouwen wel eens in aanraking gekomen met seksuele intimidatie. De krant Rossiiskaya Gazeta rekende uit dat er in Rusland elk half uur een vrouw wordt verkracht.
In Rusland wordt agressie over het algemeen nog steeds als een natuurlijke en positieve mannelijke eigenschap gezien. Daarentegen is de traditionele rol van de vrouw om begeerd te worden en dienstbaar te zijn. Dat zorgt voor systematische problemen. In Rusland hebben vrouwen vijf keer meer kans om vermoord te worden door hun man vergeleken met vrouwen in West-Europa. Volgens officiële Russische statistieken uit 2008 vindt er in 1 op de 4 Russische gezinnen geweld plaats.
Tegelijkertijd verzet de Russisch Orthodoxe kerk zich tegen het strafbaar maken van huiselijk geweld. Het zou in strijd zijn met het geloof. En wetgever Yelena Mizulina, zelf een vrouw, protesteerde onlangs nog tegen strengere wetgeving door huiselijk geweld een privé-kwestie te noemen.
Veel mensen zijn het daar impliciet mee eens. Van de politie tot aan justitie: er wordt constant de andere kant op gekeken. Soms zelfs letterlijk.
Door het internetprotest herinnerde ik me opeens weer een incident van een paar jaar geleden in Moskou. Op klaarlichte dag in een druk deel van de stad werd ik lastiggevallen door een groep dronken jongens van in de twintig. Terwijl ik probeerde door te lopen, klemde een van de jongens mijn hoofd vast in een greep terwijl ik me probeerde los te worstelen.
Het hele incident duurde niet langer dan vijf minuten en ik heb er geen schram aan overgehouden. Maar geen enkele voorbijganger schoot me te hulp. Iedereen die langsliep, vermeed oogcontact en deed alsof het doodnormaal was dat een jonge vrouw middenin een groep van zes jongens in een wurggreep werd gehouden.
Een deel daarvan is onwetendheid. De #‎яНеБоюсьСказать-actie heeft ook veel mannelijke fans gekregen, vooral uit intellectuele Moskouse kringen. &#8216;Natuurlijk kende ik individuele verhalen van kennissen,&#8217; <a href="https://www.facebook.com/kozlovsky/posts/10209463042043244?pnref=story" target="_blank">zegt politiek activist</a> Oleg Kozlovsky op Facebook. &#8216;Maar ik kon me niet voorstellen hoe groot het probleem daadwerkelijk was, net zoals de meeste mannen dat denk ik niet weten.&#8217;
&#8216;Het is duidelijk dat geen enkele hashtag het probleem kan oplossen, maar het feit dat mensen er nu over praten is een belangrijke eerste stap. Zonder dat komt er zeker geen oplossing, ook al is het alleen omdat alle sleutelbeslissingen door mannen worden genomen,&#8217; zei hij.
De moderne Russische man heeft het begrepen. Nu de rest van het land nog.

Eva Hartog Skorobogatova

Hoe het Russische #zeghet sociale media overneemt

Ongelijke transzorg

Machtige Eerste Kamer

Democratisch tekort

Bange huisartsen

Verhaal van de week

Clickbait-sletjes

Nicolaas Veul

Nederland in crisis

Hans against the machine

Iedereen naar het buitenland

Hollander zoekt asiel

‘Mam, ik ga toch niet dood?’

Reportage

Tibet bezet

China verstevigt zijn grip

Het verdriet van Tibet

Iedereen is hypocriet

Hannah Prins

Tien openluchtbioscopen

Cultuurtips