Galveston is de Vrij Nederland Thriller van het Jaar

De kwaliteit lag hoog dit jaar, maar slechts zeven van de gerecenseerde boeken kregen de hoogste eer van vijf sterren – waaronder één Nederlandse titel, W.O.L.F. van Boris O. Dittrich, onze favoriete verrassing.

We zagen meteen True Detective weer voor ons, en het smoel van Matthew McConaughey.

Pizzolatto won, want zijn noir neemt ons op zo’n mooie manier mee het Amerikaanse Deep South in, waar het bier schraal is, de grond vergiftigd en de mens gehavend. En dan dat landschap: heet, rot en zwetend; doolhoven van kronkelende rivieren; en ‘stakerige geraamtes van kale, kromme bomen’ die lijken op hersenstammen. We zagen meteen True Detective weer voor ons, en het smoel van Matthew McConaughey. Dat mag: Galveston (2010) was er eerst en de hierin beschreven landschappen werden zo precies mogelijk vastgelegd in de culty HBO-serie die Pizzolatto bedacht en schreef. Was het een schilderij geweest, dan had het Landscape with Figures geheten, heeft Pizzolatto zelf eens gezegd.

Het zijn de figures in het landscape die ons wat moeten vertellen: de jeugdlozen, de kanslozen en de hopelozen. Maffiaknecht Roy Cady is een grote man in cowboylaarzen en zwart t-shirt, met onder zijn baard een gezicht als van een totempaal. Hij heeft niemand, en niets te verliezen. Op de eerste pagina hoort hij dat hij longkanker heeft, met röntgenfoto’s ‘vol sneeuwvlokken’. Juist die dag probeert zijn baas hem om te laten brengen en eindigt hij in zijn truck met Rocky, een veel te volwassen 18-jarige, en uiteindelijk ook haar 3-jarige zusje. Tegen wil en dank wordt er alsnog iets van betekenis zijn leven in geworpen.

Met Nic Pizzolatto hebben we een klassieke noir-detective te pakken, die we graag uitroepen tot Vrij Nederland Thriller van het Jaar.