Fotodocument

De Marrons in Suriname: al vóór 1 juli 1863 vrij

Sander Donkers
1 juli wordt de afschaffing van de slavernij in Suriname en de Nederlandse Antillen in 1863 herdacht. Marrons wachtten niet tot 1863: al sinds begin 18de eeuw stichtten deze gevluchte slaven gemeenschappen in de bossen van Zuid-Amerika. Nergens waren ze met zo veel als in Suriname en Frans-Guyana.

Midden op de rivier draait de kano met het lichaam van een overleden Marron-chief, omringd door dansende en feestende familieleden, een paar keer langzaam een rondje om zijn as. Het is een symbool voor de aarzelingen van de ziel om de overstap naar die andere wereld te maken. En die ziel krijgt daarvoor ruim de tijd. Afhankelijk van hoe belangrijk de overledene was, kunnen de met magie en animistische praktijken overladen begrafenisrituelen van de Marrons tot wel een jaar in beslag nemen. Uiteindelijk volgt een ‘tweede begrafenis’, met nachtenlange dans- en zangsessies, waarbij de ziel definitief wordt ‘weggejaagd’ naar het dodenrijk.

Businenge

‘Marron’ is de...

De Marrons in Suriname: al vóór 1 juli 1863 vrij

LOCALZO_OBIA_12

De dieren van het woud worden gezien als boodschappers van de geesten.

Trots op afkomst

Imrou is geboren in Paramaribo, maar wil de banden met het erfgoed graag herstellen.

Begrafenisritueel

Het draaien van het bootje symboliseert de overstap naar de andere wereld.

Begrafenisritueel

‘Tweede begrafenis’

Meer dan 2.000 mensen kwamen bij de afscheidsplechtigheid van de Marron-chief.

Complexe tradities

Nachtenlange dans- en zangsessies jagen de ziel definitief naar het dodenrijk.

De rivier over

Nazaten van de Surinaamse Marrons die naar Frans-Guyana uitweken, zijn nog steeds stateloos.

Dag van de Marrons

Voor feesten keren naar de stad uitgeweken Marrons terug naar het woud.