Het gesprek van de dag volgens de redactie. Met vandaag: Vierdaagselopers winnen door mee te doen, maar zelfs dat wordt de Russische sporters onthouden.
In deze naargeestige zomermaanden is het in de kranten soms eindeloos speuren naar een sprankje goed nieuws. Kommer, kwel, angst en ellende wisselen elkaar in de kolommen af, alsof de vrolijkheid van het weer een depressieve tegenkracht moet krijgen in de staat van de wereld.
Gelukkig is daar dan elk jaar de Vierdaagse. We weten: niet iedereen is van die waarde overtuigd. Traditioneel wekken de liveverslagen uit de blarenpost en de eindeloze beelden van afritsbroeken en katoenen petjes ook flink wat ergernis en agressie op. Maar tegelijk brengen de media al dat Vierdaagsenieuws toch ook niet voor niks. Stiekem wordt er meer op geklikt en gekeken dan wij allemaal denken.
En dat is best begrijpelijk, want als je je dan toch willoos moet overgeven aan een sportzomer is de vierdaagse misschien wel het meest democratische, meest inclusieve en minst controversiële sportevenement dat er bestaat. Niks geen uitschakeling in de kwalificatieronde. Niks geen tweede plek in de bergtijdrit. Niks geen diskwalificatie door doping. En hoe je het ook wendt of keert: iedereen ziet er na zo’n 150 kilometer in de benen precies even beroerd uit. En iedereen is een winnaar.
Vandaag loopt de Vierdaagse de laatste kilometers en eindigt ze op de Via Gladiola. En wat hebben ze het zwaar gehad dit jaar, met hitte, storm en hagel. Gisteren belandde nog een aantal lopers op de intensive care en vrijwel alle 80-plussers zijn inmiddels al gestopt. Toch zijn er procentueel minder uitvallers dan voorgaande jaren, en loopt een recordaantal vanmiddag Nijmegen in, op weg naar een groet van de koning. U kunt er bokkig langszappen, maar u kunt ook glimlachen, even een momentje rust nemen en genieten van het laatste sportevenement dat deze zomer geen rampspoed en politiek gekonkel te verduren kreeg.
Want als meedoen belangrijker is dan winnen, is niet meedoen dan ook tragischer dan verliezen? De Russische Olympische sporters gaan vandaag een zenuwslopend weekend in, nadat gisteren bekend werd dat de atleten alvast gediskwalificeerd zijn voor de Olympische spelen. Zondag wordt bekend of het IOC alle sporters schorst vanwege het dopingschandaal. De Russen zijn nu al woest, dus hun reactie bij een totale diskwalificatie laat zich raden. Politiek nieuws en sport die naadloos samenvloeien: de NOS Sportzomer kan zich alvast weer in de handjes knijpen.
Over doping gesproken: menselijke verbetering heeft gisteren een geheel nieuwe betekenis gekregen met de kennismaking van Graham. Graham is een creatie van kunstenaar Patricia Piccinini en heeft het lichaam waarmee je een auto-ongeluk zou overleven. Zo heeft Graham met opzet geen nek, meerdere tepels die als airbag dienen en een plat gezicht om zijn oren en neus te beschermen. Het ‘wie doet me wat’ dat hij uitstraalt blijkt in dezen dus volledig terecht. De vergelijkingen lieten zich raden.
Zoveel menselijke verbetering: ze zouden er bij het IOC Spaans benauwd van krijgen. En in een bergetappe functioneert hij misschien ook niet optimaal, noch op de tennisbaan.
Misschien is dit naïef gedacht. Maar volgens mij zou Graham bij de Nijmeegse Vierdaagse hartstikke welkom zijn.
Je reactie wordt geplaatst zodra deze is goedgekeurd. Je reactie is geplaatst.