Nooit eerder zagen we tijdens Amerikaanse verkiezingen zoveel aandacht voor het klimaat, energie en milieu. Dat belooft wat voor Nederland.

Gaat het dan eindelijk gebeuren? Wordt klimaatverandering een verkiezingsthema? Tijdens debatten tussen Bernie Sanders en Hillary Clinton dook het onderwerp geregeld op – zelfs als de gespreksleider er niet om vroeg. De Democratische kandidaten leken in een gevecht beland om wie het meest kordaat optreedt tegen klimaatverandering en het beteugelen van olie-, gas- en kolenbedrijven. Zo viel Sanders Clinton aan omdat zij zich niet duidelijk genoeg uitsprak voor een CO2-belasting en vond Clinton dat Sanders te weinig lovend is over Obama’s handtekening onder het Parijse klimaatakkoord. Clinton en Sanders kibbelen over de vraag of het verantwoord is om campagnegeld aan te nemen van fossiele bedrijven en beiden zijn het erover eens dat er in de VS minder kolen gedolven mogen worden, fracking sterker gereguleerd moet worden en de Amerikaanse kustlijn (deels) gevrijwaard moet blijven van olie- en gasboringen.

Nooit eerder zagen we tijdens verkiezingen zoveel aandacht voor het klimaat, energie en milieu, merkte de progressieve website Grist op, en wat een verschil met Obama’s bleke energiebeleid, dat juist gericht was op het uitbreiden van de binnenlandse winning van fossiele brandstoffen.

Aan Republikeinse zijde bestaat klimaatverandering niet. Als het k-woord al wordt genoemd, is het om de gevolgen te bagatelliseren of keihard te ontkennen (volgens Donald Trump is klimaatverandering een Chinees complot om de Amerikaanse industrie te verzwakken). Onder Republikeinse kiezers denkt 38 procent dat klimaatverandering het gevolg is van menselijk handelen, de overige 62 procent heeft kennis en inzichten die zo goed als alle klimaatwetenschappers kennelijk over het hoofd zien.

Toch is Grist optimistisch. Het aantal klimaatontkenners onder Republikeinse kiezers daalt, afgelopen herfst stelden elf Republikeinse afgevaardigden een resolutie op die klimaatverandering zowaar erkent en een handvol Republikeinse senatoren werkt zelfs aan een plan om hernieuwbare energie te promoten. Maar bovenal staat klimaatverandering nu prominent op de Democratische agenda en tijdens debatten met Trump zal Clinton zich hiervan rekenschap moeten geven. Debatleiders moeten er nu wel naar vragen.

Ook in Nederland komen weer verkiezingen. Dit kabinet moet zich nog opmaken voor zijn laatste Prinsjesdag, maar Shell is al begonnen te lobbyen bij diverse politieke partijen. Niet om even bij te praten, maar het is een weldoordachte poging de verkiezingsprogramma’s te beïnvloeden, zo blijkt uit een uitgelekt lobbystuk (Shell spreekt liever over ‘een pamflet’). Daar kun je somber van worden, maar ook vrolijk: kennelijk bevroeden de koninklijke olieboeren dat ook in de Lage Landen klimaatverandering en de energietransitie komend voorjaar zomaar een verkiezingsthema kunnen worden. Het zou toch niet waar zijn.